(၁) ရာဇဝင်တွေသာဒီလောက်လှခဲ့ရင်ကျောင်းသားတယောက် ကျောင်းပျက်ခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး၊ခေတ်စနစ်ပျက်တွေရဲ့ ခါးသီးမှုဒဏ်ကိုရှိုက်ရင်းအချို့သောဒဏ်ရာတွေဟာသမိုင်းကပေးတဲ့ တာဝန်တွေဖြစ်လာတယ်။စစ်ပွဲတွေဟာ ငါတို့ရဲ့ အသက်တွေပေးဆပ်ရမှန်းသိခဲ့ရင်ငယ်ငယ်က ကျိုက်ထီးရိုးသေနတ်တလက်နဲ့ငါကစားမိခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး၊သီတင်းကျွတ်တိုင်း ငါဗြောက်အိုးဖောက်မိမှာမဟုတ်ဘူး၊စစ်ပွဲတပွဲကို ပြီးမြောက်ချင်ရင်တဖက်ဖက်တော့ငါရပ်တည်ရမှာပဲ၊တရားသောစစ်အတွက် ဓမ္မပေါ်မှာရပ်တည်ရင်းငါချစ်တဲ့သူတွေနဲ့ ကွေကွင်းခဲ့ရတယ်။ (၂) နှုတ်ဆက်ခဲ့ရတဲ့ သက္ကရာဇ်အမြောက်အများကိုရွှေမိုး ငါ့ရဲ့သူငယ်ချင်းလေးမင်းကတော့ကဗျာဆရာဖြစ်လို့မဆုံဖြစ်တာ ဆယ်စုနှစ်တခုရှိတော့မယ်၊အေးစက်စက်မျက်နှာကို ပြုံးပြရင်းဟို…စဉ် ဒလကမ်းနားက ငယ်ဘဝကိုပြန်သတိရမိသား၊ပညာတွေ တသီတတန်းသင်ပြီးငါ့မြို့လေးအပေါ် တာဝန်မကျေမိတာခွင့်လွှတ်ပါကွာ၊ကြယ်တွေစုံတဲ့အခါတမိုးအောက်က ပုလင်းလေးနှစ်လုံးကိုသတိရမိတယ်။ (၃) မေမေချစ်တဲ့သားကြီး ခုတော့ထောင်ထဲမှာပေါ့ ဖေဖေတိတ်ဆိတ်တဲ့သစ်သီးတလုံးလို တွေးခေါ်ချင်ခဲ့တာအရည်အချင်းဆိုလို့ ပိုက်ဆံမရှိတာတခုပဲရှိတယ်၊အာဇာနည်လမ်းမကြီးကို ကိုယ့်အမေလင်ပိုင်တဲ့ လမ်းမကြီးလို့ထင်ပြီးထင်တိုင်းကြဲကြသူများ ဆက်ဆံရေးရိုးရှင်းတယ်၊လျှောက်တွေးတိုင်းသာ ကဗျာဖြစ်ခဲ့ရင်အနုပညာရဲ့ဒဿနတွေလည်း ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်။ (၄) ကိုယ်ချစ်တဲ့သူတွေပျော်ပါစေ၊ဆုတွေတောင်းမိတိုင်း မင်းကိုအရမ်းသတိရတယ် ညီမလေးရာဇဝင်တွေသာဒီလောက်လှခဲ့ရင်ငါတို့မောင်နှမနှစ်ယောက် ခွဲခွါရလိမ့်မှာမဟုတ်ဘူး၊ကြယ်တွေ အတူရေတွက်မိတဲ့အချိန်ကို ငါလွမ်းတယ်စာအုပ်တွေ အတူဖတ်တဲ့အချိန်ကို ငါလွမ်းတယ်ညီမလေးအိမ်ပြန်လမ်းကို ငါလွမ်းတယ်ဒို့မောင်နှမတွေမခွဲဘူးဆိုတဲ့စကားကို ငါလွမ်းတယ်၊ကတိမတည်တာ ခွင့်လွတ်ပါညီမလေးနင့်အကိုက စစ်ပွဲတွေရဲ့အနာဂတ်မှာတထောင့်တနေရာ ပါဝင်ချင်သေးတယ်။ (၅) ဦးထုပ်တစ်လုံးဟာ ကွန်မြူနစ်ဝါဒီဖြစ်ခဲ့ရင်၂၀၁၆ သက္ကရာဇ်များမှာ ကြယ်နီတစ်လုံး လွှမ်းမိုးခဲ့တယ်၊သူမနဲ့ဆုံတော့ ဒီကြယ်နီဦးထုပ်နဲ့ပေါ့အိုရှိုးဝါဒီတွေရဲ့ […]

ဒီကာလကြီးမှာ အမေ့ကို လွမ်းတဲ့အခါ ကျနော် ကဗျာချရေးတယ်။ အာဏာရူးကပ်ဆိုးကြီးက မိသားစုတွေကို မဆုံနိုင်အောင် ဝေးစေတာပဲ။ ပိယေဟိ ဝိပ္ပယောဂေါ ဒုက္ခော ချစ်သူတို့နဲ့ ကွေးကွင်း နေရတာကဒုက္ခမဟုတ်လား။ တဖက်မှာလည်း အာဏာရူးတွေ မင်းမူနေတဲ့အကာလမှာ နေနေရခြင်း ကလည်း အပ္ပိယေဟိ သမ္ပယောဂေါ ဒုက္ခော ဆိုသလိုပါပဲ။ ကျနော့်ကဗျာဟာ အာဏာရူးကပ်ကြီးရဲ့ ရောဂါလက္ခဏာအချို့ကို ထင်ဟပ်လေမလားပဲ။ သေချာတာကတော့ ဒုက္ခတွေကို စကားလုံးအဖြစ် ဖွင့်အန် ကဗျာဟန်ချရေးတယ်ဆိုရင်ပဲ ကျနော့်မှာ အာဏာရူးရောဂါတိုက်ဖျက်ဖို့ ခွန်အားရတာပါပဲ။ အမေ့ကို လွမ်းကြတဲ့ သားတွေ၊ သားတွေကို အောက်မေ့ သတိရ စိတ်ပူကြတဲ့ မိခင်တွေ၊ ဒီကာလကြီးထဲ တကွဲတပြားဖြစ်ကြရတဲ့ သူတွေ အမြန်ဆုံး အလွမ်းတွေပျောက်လို့ ပြန်ဆုံချိန်ရောက် အိမ်တွေကို ဆိုက်ရောက်ကြပါစေ..။ အာဏာရူးကပ်ဒီကာလကြီးထဲ….သားနဲ့ အမေဟာတံတားတဖက်စီမှာလိုပဲသံယောဇဉ်တံတား ခိုင်မြဲစွာထိုးထားပေတဲ့ချောင်းခြား၊ […]

သမင်တစ်ကောင်ကို မုဆိုးတစ်ယောက်က မြားနဲ့ပစ်ဖမ်းလိုက်တယ်။ ဒီသတင်းဟာ သမင်တွေကြားမှာရော၊ ဟိုးလေးတကျော် ပျံ့နှံ့သွားတယ်။ သတင်းရေးသားသူဟာ ဖြစ်စဉ်ကို ပီပီပြင်ပြင် ဖော်ပြထားတော့ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းနေတယ်။ မုဆိုးက ဘယ်နေရာမှာ ပုန်းတယ်၊ ဘယ်လို အသက်ရှူတယ်၊ မြားက ဘယ်လို ထိသွားတယ်ဆိုတာအထိ အသေးစိတ် ဖော်ပြထားတယ်။ အဲဒီသတင်းကို သမင်တွေကလည်း ဖတ်မယ်။ မုဆိုးတွေကလည်း ဖတ်မယ်ဆိုရင် ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ။ ဆက်တွေးကြည့်ရအောင်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ ကလေးတုန်းက မှုခင်းစာစောင်တွေ ရောင်းကောင်းခဲ့ကြတယ်။ မုဒိမ်းသတင်းတွေ၊ လူသတ်သတင်းတွေလည်း မကြာမကြာ တွေ့ရတယ်။ စိတ်မကောင်းစရာက အဲဒီအမှုအခင်းတွေဟာ လျော့နည်းသွားတာမျိုး၊ ပပျောက်သွားတာမျိုးမရှိဘဲ ပိုဆိုးလာတယ်လို့တောင် ထင်ရတာပါပဲ။ အသက်အရွယ်အစုံ မုဒိမ်းမှုတွေ၊ ကြမ်းကြုပ်လွန်းတဲ့ လူသတ်မှုတွေ။ ဆို့နင့်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်မှုတွေ။ ဒါတွေဘာကြောင့်ဖြစ်လဲ။ အကြောင်းတွေ ရှာကြည့်ရင်တော့ အများကြီးရှိနေမှာပါပဲ။ အစိုးရတွေရဲ့ […]

“အဝေးရောက်ညီငယ် အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲအ‌ဆင်ပြေစပြုပြီလား စိတ်ပျက်နေပြီလားပြန်လာမှာလား နေမှာလား သူစိမ်းတွေရဲ့ကြားရေမြေခြားမှာ အစ်ကိုတွေမေ့ပြီလား” အခုရက်ပိုင်းမှာ သီချင်းလေးတွေ ခဏခဏ နားထောင်ဖြစ်နေတယ်။ အဝေးရောက်ညီငယ်၊ တောင်တန်းတွေရဲ့အခြားတစ်မျက်နှာ၊ စာခြောက်ရုပ်၊ ခတ္တာ၊ ရိုးရိုးလေး၊ ခွန်အားဖြည့်မိငယ်၊ ကြွေးဟောင်းဆပ်ခွင့်ပြုပါအမေ၊ ကြိုးကြာသံ၊ ဆယ်လ်မွန်ငါးတို့အပြန် စသည်ဖြင့်ပေါ့။ အချို့ သီချင်းတွေကိုတော့ သံတိုင်တွေနောက်မရောက်ခင် လွတ်လပ်နေစဉ်ကတည်းက နားထောင်ဖြစ်ပြီး ရင်းနှီးနေပေမဲ့ အချို့ကိုတော့ သံတိုင်တွေနောက်ရောက်သွားမှ မြင်ဖူး၊ ဖတ်ဖူးတာပါ။ ဒီနှစ် ဇွန်လရဲ့မိုးရေစက်တွေနဲ့ အတူတူ ဇွန်မိုးဆိုတဲ့ အသက် နှစ်ဆယ်ဝန်းကျင် ကောင်လေးတစ်ယောက်နဲ့ ဒုတိယအကြိမ် ပြန်တွေ့ဆုံခွင့်ရခဲ့တယ်။ ပထမအကြိမ် သူနဲ့ဆုံတဲ့အချိန်ကို သေချာမမှတ်မိပေမဲ့ သူ့နည်းတူ ကျ‌နော်လည်း သံတိုင်တွေနောက်မှာတော့ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ အဝေးရောက်ညီငယ်နဲ့ တောင်တန်းတွေရဲ့ အခြားတစ်မျက်နှာသီချင်းရဲ့ စာသားတွေကို ဝ‌တ္ထုစာအုပ်ထဲမှာ ဖတ်ရကတည်းက ကျနော် စိတ်ဝင်စားနေခဲ့တာ။ […]

မီးအိမ် အခြေခံပညာကျောင်းတစ်ကျောင်းရဲ့ တနင်္ဂနွေနေ့ အပတ်စဥ် ဂီတအတန်းကို ဝင်ကြည့်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဂီတဆရာက မိဘမေတ္တာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို အတီး အမှုတ် သင်ကြားပေးနေတယ်။ ကျောင်းသူကျောင်းသားတွေက ပုလွေကိုယ်စီနဲ့ ဂီတ Note တွေကို လိုက်မှတ်နေကြတယ်။ ဂီတဆရာ ဘကြီးစိုးတစ်ယောက် ” အမြင့်ဆုံး မိုးသား ကောင်းကင်ကြီး…လို၊ အဆုံးအစ မရှိပါကွယ်၊ အဖေ အမေ့ နွေးထွေးမှုနဲ့ မေတ္တာ…. ကျေးဇူးတရားကို အမြဲမမေ့တယ်…” ဆိုတဲ့အပိုဒ်ကို သံစဉ်အနိမ့်အမြင့် အတက်အကျမှန်စွာ ဆိုပြပြီး သီချင်းစာသားရဲ့ အတိမ်အနက်ကို စာသင်ခန်းပြင်ပက မိဘရင်ခွင်ဆီ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ရှင်းပြနေရှာတယ်။ ပြီးတော့ ဂီတဆရာက ဟုတ်ပြီ… ဒါဆို သီချင်းကို ပုလွေနဲ့ သံစဥ်စည်းချက်တွေအတိုင်း လိုက်မှုတ်ကြည့်မယ်လို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ ကလေးတွေဆီက “ဆို လာ […]