ဆောင်းတွင်းကာလမို့ နံနက်ခင်း ဟာ နှင်းရည်လေးစိုစိုနဲ့ အနည်းငယ် အေးစိမ့်လို့။ ကိုယ့်ခြံဝိုင်းနဲ့ကိုယ် နေကြတဲ့ တောရွာအိမ်မို့ ငှက်အော်သံနည်းနည်း ကလွဲပြီး တခြားဆူညံသံမရှိတာကလည်း နံနက်ခင်းရဲ့ ပြည့်စုံခြင်းကို ဖြစ်စေပါ တယ်။ အိမ်ရဲ့ သံဇကာကွက်ကို ကျော်ပြီး၊ ခြံစည်းရိုးနားမှာ စိုက်ထားတဲ့ ပန်းပင် လေးတွေကို ငေးရင်း ကျွန်မရဲ့ တစ်နေ့တာ ကို အစပြုပြန်ပြီပေါ့။ ပန်းပင်တွေကို ခြံစည်းရိုးလုပ်ထား လို့ ခြံစည်းရိုးမှာ အရောင်အသွေးစုံ သူ့ထက်ငါ ပွင့်နေကြရဲ့။ ပင်လုံးကျွတ် ဆွတ်ဆွတ်ဖြူအောင် ပွင့်နေတဲ့ စကြာပန်း တွေရဲ့ အနီးမှာ တရုတ်စံကားပန်းတွေက တိုးဝှေ့ပြီး ပွင့်လို့။ အဲဒီအပင်တွေမှာ နွယ်တက်ပြီး ပွင့်နေတာက အောင်မဲညို။ နေရာလွတ်မရှိအောင် ရွက်လှပင်တွေက သူ့ထက်ငါ ထိုးထိုးထောင်ထောင်နဲ့။ ကြက်သွေးနဲ့ အစိမ်းရောင်သန်းတဲ့ ရွက်လှ […]

သူတို့ထံသို့ အနိမ့်ဆုံး လုပ်ခလစာ သတ်မှတ်ချက် ဥပဒေ လွှမ်းမိုးသက်ရောက် ခြင်းမရှိပါ။ တစ်နေ့ ရှစ်နာရီ အလုပ်ချိန် သတ်မှတ်ချက်လည်း လွှမ်းမိုးသက်ရောက် ခြင်း မရှိပါ။ မြန်မာနိုင်ငံ၏ တရားဥပဒေ စိုးမိုးရေး ဧရိယာ ပြင်ပတွင် ရှိနေသည်။ မြန်မာဥပဒေအရ တစ်နေ့ ၈ နာရီ တွင် အနိမ့်ဆုံး လုပ်အားခ ၄၈၀၀ ကျပ် သတ်မှတ်ထားသည်။ သို့သော် တစ်နေ့လျှင် နာရီ ၂၀ ကျော် အလုပ်လုပ်ရပြီး လုပ်အားခ ကျပ်သုံးထောင်ကျော်ခန့်သာ ရရှိနေကြသည့် ထောင်ချီ ရေလုပ်သားများ တနင်္သာရီ တိုင်းဒေသကြီး၊ မြိတ်ခရိုင်အတွင်း ရှိနေ ကြသည်။ သူတို့လုပ်နေကြသည့်အလုပ်က ခေတ်သစ်ငွေဝယ်ကျွန်ဟု ဒေသခံများ ပြောဆို ကင်ပွန်းတပ်ကြသည့် ကျားပါးစပ် လုပ်ငန်း။ ကျားပါးစပ်လုပ်ငန်းဆိုသည်က ပင်လယ်အတွင်း၌ရှိသည့် […]

ချင်းတွင်းမှ ပင်လယ်သို့ လူထုဒေါ်အမာ လူထုကြီးပွားရေးစာအုပ်တိုက် ၂၀၁၉ ၊ ဩဂုတ်လ (စတုတ္ထအကြိမ်) ၁၉၈၅ ၊ နိုဝင်ဘာ (ပထမအကြိမ်) မန္တလေးက လူထုမောင်နှံလို့ ပြောလိုက်တာနဲ့ စာဖတ်ဝါသနာပါတဲ့သူ တွေ အကုန်လုံး မသိတဲ့သူ မရှိကြပါဘူး။ မန္တလေးနဲ့ လူထုသတင်းစာ၊ လူထုစာအုပ် တိုက်ဆိုတာလည်း ခွဲလို့ မရပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ ဘ၀တစ်လျှောက်လုံးမှာလည်း ပြည်သူလူထုအကျိုးအတွက် စာအုပ် စာပေတွေ အများကြီးပြုစုခဲ့တဲ့ ဇနီးမောင်နှံ ဖြစ်ပါတယ်။ လူထုဒေါ်အမာက သူတို့ဇနီးမောင်နှံ အတူတကွ သွားရောက်ခဲ့တဲ့ ၁၉၈၀ ခုနှစ် ချင်းတွင်းမြစ်တစ်လျှောက်သွားခဲ့တဲ့ ခရီးအကြောင်းကို “သတင်းကြီးတဲ့ ချင်းတွင်း ခရီး” ဆိုတဲ့နာမည်နဲ့ သွေးသောက် မဂ္ဂဇင်းမှာ အခန်းဆက်ရေးသားခဲ့ပြီး ၁၉၈၂ ခုနှစ်မှာ သွားခဲ့တဲ့ မြိတ်၊ ထားဝယ်ခရီးတို့ အကြောင်းကိုတော့ […]

မောင်ခက်တို့ ငယ်ငယ်က ဘာမဆို အသစ်ကလေးမှ လိုချင်ခဲ့တာချည်းပါပဲ။ စာအုပ်ကလေး ဆိုလည်း အသစ်ကလေး မှ။ ခဲတံကလေး ဆိုလည်း အသစ်ကလေး မှ။ အင်္ကျီကလေး ဆိုလည်း အသစ်မှ အသစ်။ လိုချင်ခဲ့ပေမယ့် အမြဲတမ်းတော့ မရတတ်ပါဘူး။ အမေက စေ့စပ်သေချာတော့ အသက် ငါးနှစ်လောက်ကွာတဲ့ သူ့သားတော်မောင် နှစ်ကောင်အတွက် ကျောင်းစိမ်း အင်္ကျီဆို မဲနယ်အပြာလေး ဆိုးလိုက်ပြီးရင် အစ်ကို ကြီးရဲ့ အဖြူ အစိမ်းက ညီလေးအတွက် အမွေ ပြာတာတာ စိမ်းတိမ်းတိမ်းလေး ဖြစ်သွားတာပေါ့။ လေးတန်း ငါးတန်း နှစ်လောက် ရောက်တော့ ကျောင်းစိမ်း ပုဆိုး စဝတ်ရမယ် ဆိုလို့ အစ်ကိုကြီးရဲ့ အနံကြီး ကွင်းကျယ်တွေက ညီလေးဟာ ဖြစ်သွားရပြန်ရော။ အစ်ကိုကြီးက ကျောင်းစိမ်းပုဆိုးကို တစ်နေ့ […]