စစ်ကောင်စီက ထားဝယ်ခရိုင်အတွင်း စက်သုံးဆီ သယ်ယူရောင်းချခွင့် ပိတ်ဆို့ဖြတ်တောက် ထားသည်မှာ ရက်ပေါင်း ၃၀ အထိရှိလာပြီဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ အာဏာသိမ်းပြီးနောက်ပိုင်း ရက်အရှည်ကြာဆုံး ဖြတ်တောက်မှုလည်းဖြစ်သည်။ ထားဝယ်မြို့တွင်းရှိ စက်သုံးဆီကို မြို့ပြင်သို့ သယ်ယူခွင့်မပေးရန် စစ်ကောင်စီတပ်က ဆီလုပ်ငန်းများကို အကျပ်ကိုင်ညွှန်ကြားထားပြီး မြို့အဝင်၊အထွက်စစ်ဆေးရေးဂိတ်တို့တွင်လည်း စစ်ဆေးဖမ်းဆီးနေသဖြင့် အဖမ်းခံရသူများလည်း ရှိနေသည်။ လချီကြာစက်သုံးဆီ ဖြတ်တောက်ထားခြင်းခံနေရသည့် ဒေသခံများမှာ တစ်လီတာကို ကျပ် ၇၀၀၀ အထိဈေးကြီးပေး ဝယ်ယူနေကြရသည်။ နေ့စဉ်လူနေမှု အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ငန်းအတွက် မရှိမဖြစ်အရေးပါသည့် စက်သုံးဆီ ဖြတ်တောက်ခြင်းခံနေရသဖြင့် လယ်သမား၊ ခြံသမားများမှာ စက်သုံးဆီကို ရရာနေရာမှ ဈေးကြီးပေး ဝယ်ယူနေကြရခြင်းဖြစ်သည်။ စက်သုံးဆီ ဝယ်ယူရခက်ခဲခြင်းနှင့် စျေးမြင့်တက်မှုတို့ကြောင့် ဒေသတွင်း အခက်အခဲ အကျပ်အတည်းများလည်း ပိုမိုများပြားလာနေပြီး ကုန်စျေးနှုန်းကြီးမြင့်မှုများလည်း ရှိနေသည်။ စက်သုံးဆီပိတ်ဆို့ခံရမှုကြောင့် ပြည်သူလူထုကြုံတွေ့နေရသည့် အခက်အခဲ […]

အာဏာသိမ်းပြီးနောက်ပိုင်း တနင်္သာရီတိုင်းအတွင်း သတ္တုလုပ်ကွက်များက နေရာအနှံ့ လက်ညွှန်းထိုးမလွဲ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အာဏာသိမ်းပြီးနောက်ပိုင်း စစ်ကောင်စီ၏ ဖမ်းဆီးမှုများကြောင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက် သူများလည်း လွတ်ရာတိမ်းရှောင်ကြရသလို ကျန်နေသူများလည်း အရင်လိုပေါ်ပေါ်တင်တင် လှုပ်ရှားမရတော့။ ယင်းကြောင့် သတ္တုတူးဖော်မှုများကို စောင့်ကြည့်ထိန်းကျောင်းနေသည့် ယန္တရားတစ်ခု မရှိတော့သလို လက်နက်ကိုင် တိုက်ပွဲများနှင့်အတူ ပေါ်လာသည့် အာဏာလေဟာနယ်များကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သတ္တုတူးဖော်သူများက ပရမ်းပတာ တူးဖော်လာကြခြင်းဖြစ်သည်။ အာဏာမသိမ်းမီက မြစ်ချောင်း၊တောတောင်များတွင်သာတွေ့ရတတ်သည့် သတ္တုတူးဖော်ရေးလုပ်ငန်းများက လူနေအိမ်များ၊ ဥယျာဉ်ခြံများအထိရောက်ရှိလာသည်။ ယင်းကြောင့်လည်း ဒေသခံများအားထားအသုံးပြုနေရသည့် ရေချိုချောင်းများ၊ မြစ်များပျက်စီးသွားပြီး ရေများနောက်ကျိလာခြင်း၊ ရေတွင်းများ အချိန်စောခမ်းခြောက်ခြင်း၊ ချောင်းကောသွားခြင်းအစသဖြင့် သောက်သုံးရေ အရင်းအမြစ်များ ဆုံးရှုံးလာကြသည်။ မြစ်ရေချောင်းရေ ညစ်ညမ်းလာသဖြင့် ရေနေသတ္တဝါများရှားပါးလာပြီး ဒေသခံများ၏ လူမှုစီးပွားဘဝအပေါ် ဆိုးကျိုးများဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ယင်းအပြင် လက်လွတ်စပယ် သတ္တုတူးဖော်မှုများကြောင့် သဘာဝအလျောက်တည်ရှိသည့် […]

သင်္ကြန်ကာလတွင် ထိုင်းနိုင်ငံရှိ လုပ်ငန်းခွင်များက ကာလရှည်ပိတ်လေ့ရှိသဖြင့် မြန်မာအပါအဝင် ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သားများမှာ ပြည်တော်ပြန်လေ့ရှိကြသည်။ တစ်နှစ်ပတ်လုံး လုပ်ငန်းခွင်တွင် စိတ်ပင်ပန်း၊လူပင်ပန်း လုပ်ကိုင်နေကြရသည့် ရွှေ့ပြောင်းလုပ်သားများအဖို့ သင်္ကြန်ကာလရောက်လျှင် မွေးရပ်မြေပြန်မည်ဆိုကာ အားတင်းလုပ်ကိုင်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုင်းရောက်မြန်မာများလည်း သင်္ကြန်ကာလရောက်လာလျှင် မွေးရပ်မြေပြန်ပြီး သင်္ကြန်ဆင်နွှဲလေ့ရှိသဖြင့် နယ်စပ်ဂိတ်များ၊ကားဂိတ်များတွင် ကြိတ်ကြိတ်တိုးနေလေ့ရှိသည်။ ယခုနှစ် သင်္ကြန်ကာလတွင် ထိုင်းနိုင်ငံရောက် လာအိုနှင့် ကမ္ဘောဒီးယားနိုင်ငံသားများ သင်္ကြန်ကာလ အိမ်ပြန်နေကြပြီဖြစ်သော်လည်း မြန်မာနိုင်ငံသားများမှာ အာဏာသိမ်း စစ်တပ်ရန်ကြောက်၍ မွေးရပ်ပြန်မည့် အိပ်မက်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြရသည်။ ထိုကြောင့် သင်္ကြန်ကာလ အိမ်မပြန်နိုင်ကြသေးသည် ထိုင်းရောက်မြန်မာများ၏ အခြေအနေကို သိရှိနိုင်ရန် ယခုအပတ် တနင်္သာရီပုံရိပ် အစီအစဉ်တွင် မေးမြန်းတင်ဆင်လိုက်ပါသည်။ “ဘာကိုအပြစ်ပုံချလို့ချရမယ်မှန်း မသိတော့ပါဘူးဗျာ။ အိမ်ကိုအရမ်းသတိရတာတော့အမှန်ပဲ” အသက် ၂၅ နှစ်အရွယ် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ဦး(သရက်ချောင်းမြို့နယ်တွင် နေထိုင်သူဖြစ်ပြီး အာဏာသိမ်းပြီးနောက် ထိုင်းနိုင်ငံသို့ ရောက်လာသူဖြစ်သည်) […]