ေဒသသင္႐ိုး တကယ္အားကိုးပါရေစ

0
166

ၿပီးခဲ့သည့္ ရက္ပိုင္းက ကၽြန္းစုၿမိဳ႕နယ္က စာသင္ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းတြင္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ား ဓနိဖက္ထိုးၿပိဳင္ၾကသည့္ ဓာတ္ပံု လူမႈကြန္ရက္ေပၚ တြင္ ျပန္႔ႏွံ႔လာသည္။

အသင္းလိုက္ ေပ်ာ္ရြင္ ရယ္ေမာစြာ ယွဥ္ၿပိဳင္ေနၾကသည္ကို ေတြ႕ရသည္မွာ ၾကည့္သူကို အေပ်ာ္ကူးစက္ေစသည္။

အဆိုပါ ၿပိဳင္ပဲြသည္ ေဒသသင္႐ုိး၏ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခု ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။

ေဒသသင္႐ိုးတြင္ သက္ဆိုင္ရာ ေဒသ၏ ပထ၀ီအေနအထား၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဘာသာစကား၊ ေဒသထုတ္ကုန္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး သင္ၾကားသည္ဟု ဆိုသည္။

သင္႐ိုးကို သက္ဆိုင္ရာ ေဒသအလိုက္ ေက်ာင္းအလိုက္ ေသခ်ာ သင္ၾကားမည္ ဆိုပါက အေတာ္ပင္ အက်ိဳးရွိမည္ျဖစ္သည္။

လက္ရွိကာလတြင္ လူငယ္မ်ားအေနျဖင့္ မိမိတို႕၏ မိ႐ိုးဖလာ အလုပ္မ်ား၊ ေဒသထုတ္ကုန္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး စိတ္၀င္စားမႈ အားနည္းေနသည့္အတြက္ ဓနိဖက္ထိုးၿပိဳင္ပဲြကဲ့သို႔ေသာ သင္ၾကားမႈမ်ားက အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းမႈ မ်ားေစမည္ ျဖစ္သည္။

အျခားေဒသ ေက်းရြာမ်ားတြင္လည္း သူ႔သက္ဆိုင္ရာ ေဒသအလိုက္ အမ်ိဳးမ်ိဳး သင္ယူႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။

ကိုယ့္ေဒသ၊ ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈ ကိုယ့္ဓေလ့မ်ားအေၾကာင္း ႏွံ႕ႏွံ႕စပ္စပ္သိလာ မည္။ ကိုယ့္ေဒသထုတ္ကုန္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေက်ာင္းတြင္ သင္ယူခြင့္ရမည္။

ကိုယ့္အနီး၀န္းက်င္တြင္ ရွိသည့္ အရာမ်ား၏ တန္ဖိုးကိုသိၿပီး တန္ဖိုးထား တတ္ရန္ အင္မတန္ အေရးႀကီးပါသည္။

ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားမ်ားအေနျဖင့္ ဓနိဖက္တစ္ခုကို ဖန္တီးရပံုအျပင္ ဓနိဖက္၏ တကယ့္တန္ဖိုးႏွင့္ အက်ိဳးေက်းဇူးျပဳမႈစသည္မ်ားကို ယခုကဲ့သို႔ သင္ၾကားရသည့္အခါ ပိုမို ေတြးေတာ ေဆြးေႏြးခြင့္ရမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။

အယ္ဒီတာ (၂၇ ဇူလိုင္ ၂၀၁၉)