ပရီ ၊ ႐ို ၊ ပ႐ို ေတြနဲ႔ ဘဲြ႔ကိုႀကိဳ

0
316

မိသားစု၀င္ တစ္ေယာက္ေယာက္ ေက်ာင္းၿပီး၍ ဘဲြ႔ယူရေတာ့မည္ဆိုလွ်င္ တစ္မိသားစုလံုး ရင္ေတြခုန္။ တခ်ိဳ႕က မိသားစု၀င္မ်ား သာမက အိမ္နီးခ်င္းမ်ားပါ ေက်ာင္းကို လိုက္ပါၾက။

ေက်ာင္းကို မသြားခင္တြင္ မပ်က္မကြက္ ခ်ီတက္ၾကရသည့္ ေနရာက အလွျပင္ဆိုင္။

အလွျပင္ဆိုင္တြင္ တန္းစီေစာင့္ၾကၿပီးသည္ႏွင့္ တကၠသိုလ္သို႔ ခ်ီတက္ၾကပါ မည္။ ဘဲြ႔ႏွင္းသဘင္ မရွိသည့္ၿမိဳ႕မ်ားဆိုလွ်င္ ဘဲြ႔ႏွင္းအပ္မည့္ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမသို႔ သြားၾကမည္။

ဘဲြ႔တက္ယူလွ်င္ ထိုခန္းမအတြင္း အသင့္ရွိေနသည့္ ဓာတ္ပံုဆရာက “ဖ်ပ္” ခနဲ ရိုက္မည္။ ထိုသို႔ရိုက္လွ်င္ ကိုယ့္မ်က္ႏွာ ေပၚလြင္ေစရန္ ပရိသတ္ကို ၿပံဳးျပသလိုလိုႏွင့္ ဓာတ္ပံုဆရာဘက္ လွည့္ၿပံဳးမည္။

ဖလင္ေခတ္ကေတာ့ ဓာတ္ပံုဆရာက ထိုသို႔ ၿပံဳးျပမည့္အခ်ိန္ကို ေစာင့္ရိုက္မည္။ ယခုကဲ့သို႔ ဖလင္ မဆံုးေတာ့သည့္ ဒီဂ်စ္တယ္ေခတ္တြင္မူ တဖ်ပ္ဖ်ပ္ ရိုက္မည္။

ဘဲြ႔ယူၿပီးလွ်င္ ဘဲြ႔ႏွင္းသဘင္ေနာက္ခံ၊ ကုကိ္ၠဳပင္တန္းေနာက္ခံ၊ သစ္ပုတ္ပင္ ေနာက္ခံ၊ တက္ၠသိုလ္မုခ္ဦးေနာက္ခံ စသျဖင့္ ဓာတ္ပံုဆရာမ်ား ညႊန္ျပသည့္ ေနရာတြင္ တစ္ေယာက္ခ်င္းေသာ္လည္း ေကာင္း၊ မိသားစုလိုက္ေသာ္လည္းေကာင္း ဓာတ္ပံုရိုက္မည္။

ထိုသို႔ရိုက္လွ်င္ ဖလင္ေခတ္ကဆို မ်က္ေတာင္မခတ္ရ၊ မလႈပ္ရ။ ထြက္လာသမွ် ပံုအားလံုးနီးပါးက အသက္ျပင္းျပင္း မ႐ွဴရဲသည့္ ပံုေတာင့္ေတာင့္ႀကီးမ်ား။

ယခုကဲ့သို႔ ဖလင္အတြက္ ထည့္တြက္စရာ မလိုေတာ့ေသာ ဒီဂ်စ္တယ္ေခတ္တြင္ မူ ထိုမွ် မဆိုးေတာ့။ သို႔ေသာ္ ဓာတ္ပံုဆရာမ်ားက အမ်ားႏွင့္ ရိုက္ေနရရာ ကိုယ္က အလိုက္ကန္းဆိုးမသိ ခဏခဏ ျပန္ရိုက္ ခိုင္းေန၍ မျဖစ္။

လူႀကီးသူမ အေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ဓာတ္ပံုရိုက္လွ်င္ မလႈပ္ရ၊ မ်က္ေတာင္ မခတ္ရဆိုသည့္ အစဲြ မေပ်ာက္ၾကသျဖင့္ ေတာင့္ေတာင့္ႀကီး ျဖစ္ေနၾကဆဲ။

တခ်ိဳ႕က ေက်ာင္းထဲ ရိုက္ရသည္ကို အားမရ။ ဓာတ္ပံုဆိုင္မ်ားတြင္ ေျပးရိုက္သည္။

၂၀၁၂ ခုႏွစ္တြင္ ကြန္ျပဴတာဘြဲ႔ရသည့္ ထား၀ယ္ၿမိဳ႕ ေက်ာက္ေမာ္ရပ္ကြက္သူ မဇူလိုင္ထြန္း ဘဲြ႔ယူစဥ္ကမူ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမတြင္ ဘဲြ႔ခ်ီးျမႇင့္ရာ ခန္းမထဲႏွင့္ ခန္းမအနီးအနားႏွင့္ ဓာတ္ပံုဆိုင္တြင္ ရိုက္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။

“ဓာတ္ပံုရိုက္မယ္ေဟ့ဆိုရင္လည္း ဒီအတိုင္း ခပ္တည္တည္နဲ႔ တည္ၿပီး ရိုက္လုိက္တာပဲ။ ပိုစ့္ေပးတာေတြ မလုပ္ ျဖစ္ဘူး။ လက္ညႇိဳးေလးႏွစ္ေခ်ာင္းေထာင္တာ ပါခ်င္တာပါ အဲေလာက္ပဲရွိတယ္ အဲဒီတုန္းကေတာ့ေလ”ဟု မဇူလိုင္ထြန္းက ေျပာသည္။

ဤဘက္ေခတ္တြင္မူ ေက်ာင္းထဲရွိ ဓာတ္ပံုဆရာမ်ားႏွင့္လည္း ရိုက္မည္၊ မိမိတို႔တြင္ ရွိသည့္ စမတ္ဖုန္းမ်ား ႏွင့္လည္း တစ္၀တစ္ၿပဲ ရိုက္ၾကမည္။

ထိုမွတစ္ဆင့္ ယခုႏွစ္ပိုင္းအတြင္း ပရီ(Pre)ဟု ေခၚၾကသည့္ ဘဲြ႔ရဓာတ္ပံု ႀကိဳရိုက္သူတို႔ ရွိလာသည္။

ယခင္က လက္ထပ္မဂၤလာပဲြမ်ား အတြက္သာဓာတ္ပံုႀကိဳရိုက္ၾကရာမွ ယခု ႏွစ္ပိုင္းအတြင္း ဘဲြ႔ရဓာတ္ပံု ႀကိဳရိုက္ လာၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ တခ်ိဳ႕က ဘဲြ႔ယူရန္ တစ္ပတ္ခန္႔ လိုကတည္းက ဘဲြ႔စံုမ်ားျဖင့္ ဓာတ္ပံုရိုက္ၾကသည္။

ထိုသို႔ ႀကိဳရိုက္သူတို႔သည္ လူငယ္ တို႔ၾကား ႐ို(Ro)ဟု ေခၚၾကသည့္ စိတ္ကူး ယဥ္ဆန္(Romantic)ေသာ ပံုမ်ားကို အရိုက္ မ်ားလာၾကသည္။

အခ်ိဳ႕က ၿမိဳ႕ျပင္၊ ပန္းၿခံ၊ ကမ္းေျခ၊ ေတာင္ကုန္းေတာင္စြယ္ စသျဖင့္ ရႈခင္း ေကာင္းသည့္ေနရာမ်ားတြင္ လွလွပပ ရို (Ro)ၾကသည္။

ပရီ(Pre)ေခၚ တစ္ပတ္ခန္႔ႀကိဳတင္ ကာ လွလွပပ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္ ရို(Ro) ရန္ ေငြေတာ့ လိုပါသည္။

ပရို(Pro)ေခၚ အတတ္ပညာရွင္ (Professional) ဓာတ္ပံုဆရာမ်ား ငွားရမ္းရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

ထိုဓာတ္ပံုဆရာမ်ားကို ႀကိဳခ်ိတ္ရ သည္။ ဓာတ္ပံုဆရာမ်ားႏွင့္ အကြက္အကြင္း ေကာင္းမ်ား ညွိႏိႈင္းေရြးခ်ယ္ရသည္။

အခုေနာက္ပိုင္းတြင္ ဘြဲ႔၀တ္စံုျဖင့္ ခ်စ္သူစံုတြဲပံုမ်ားပါ ရိုက္လာၾကေၾကာင္း ထား၀ယ္ၿမိဳ႕မွ ဓာတ္ပံုဆရာ ကိုပိုက္ပုိက္ေဇာ္က ေျပာသည္။

“တခ်ိဳ႕ နမ္းေနတဲ့ ပံုေတြ တခ်ိဳ႕က် ခ်ီထားတဲ့ပံုေတြ အဲ့လို ရို(Ro) တဲ့ပံုေတြ လည္း အေတာ္မ်ားမ်ားက ရိုက္လာ ၾကတယ္”ဟု ကိုပိုက္ပိုက္ေဇာ္က ေျပာသည္။

တစ္ေယာက္တည္းသမားမ်ားကမူ ဘြဲ႔လက္မွတ္ကိုင္ ရိုက္မည္။ ပန္းစည္း၊ အရုပ္ကေလးမ်ားကိုင္ၿပီး ရိုက္ၾကမည္။

ထိုသို႔ ရိုက္လာသည္မွာ ထား၀ယ္ တြင္ ၂၀၁၈ ခုႏွစ္မွစ လူပိုသိလာေၾကာင္း ကိုပိုက္ပိုက္ေဇာ္က ေျပာသည္။

 “Idea(အႀကံအဥာဏ္)ေတြက ဓာတ္ပံုဆရာေတြကပဲ ထြင္တာေပါ့၊ စံုတြဲ ေတြဆိုလည္း အဲ့လိုရိုက္ဖို႔ ျငင္းတာမ်ိဳးေတြ မရွိဘူး၊ ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴပဲ ရိုက္ၾကတယ္၊ တခ်ိဳ႔လည္း ဆိုရွယ္မီဒီယာအေပၚ ျပန္ တင္တာမ်ိဳးရွိတယ္။ တခ်ိဳ႕လည္း ရွက္ေတာ့ ဖုန္းထဲမွာပဲ အမွတ္တရျပန္ၾကည့္ၾက တယ္”ဟု ၎က ေျပာသည္။

၂၀၁၉ ခုႏွစ္ ထား၀ယ္တကၠသိုလ္တြင္ ျမန္မာစာျဖင့္ ဘြဲ႔ယူခဲ့သည့္  ထား၀ယ္ၿမိဳ႕ ၾကက္စာျပင္ရပ္ကြက္သူ မျဖဴဇင္စိုးတို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္စုသည္လည္း ပရိုအားကိုးျဖင့္ ဘဲြ႔မယူခင္ႀကိဳ ရိုက္ခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။

မိန္းကေလး ၄ ဦး ေယာက်္ားေလး သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦး ေငြ ၃ ေသာင္းစီစုကာ ပရိုဓာတ္ပံုဆရာတစ္ဦးကို တစ္သိန္းခဲြ ျဖင့္ ငွားခဲ့ၾကသည္။

သူငယ္ခ်င္းမ်ားစုၿပီး ဘြဲ႔ဦးထုပ္ အေပၚပစ္တင္သည့္ပံု၊ မိန္းကေလး ေလးေယာက္အလယ္ ေယာက္က်္ားေလး တစ္ေယာက္ထားၿပီး ၀ိုင္းစေနာက္ေနသည့္ပံု၊ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ အၾကည့္ခ်င္းဆံုေနသည့္ပံု စသျဖင့္ ႐ိုက္ ၾကသည္။

ေလယာဥ္ကြင္းလမ္း၊ ယင္းလမ္းအနီးက ပန္းျခံေလးတြင္၊ တကၠသိုလ္တြင္ ရိုက္ၾကသည္။ တစ္ေယာက္ကို ပံုငါးဆယ္ ခန္႔စီ ရိုၾကသည္။

 “ဘ၀မွ အမွတ္တရ တစ္ခုပဲေလ။ ေနာက္ဆို ဒီလို ဘြဲ႕၀တ္စံုေလးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ေတြစုၿပီး ဓာတ္ပံုေတြ ရိုက္ခ်င္လို႔ မရိုက္ျဖစ္ေတာ့ဘူးေလ။ ေနာက္ဆို သူငယ္ခ်င္းေတြက သူ႔အလုပ္နဲ႔သူ၊ ကိုယ့္အလုပ္နဲ႔ကိုယ္ ျဖစ္သြားၾကၿပီေလ”ဟု မျဖဴဇင္စိုးက ေျပာသည္။

ၿမိတ္တြင္ကား ကမ္းနားလမ္း၊ သေဘၤာဆိပ္တို႔အျပင္ Speed Boat၊ ေရဆိုင္ကယ္ စသည္တို႔ ျဖင့္ပါ ရိုက္ၾက သည္။

မည္သို႔ ရိုက္ၾကမည္ကို ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ တိုင္ပင္ညွိႏႈိင္းၾကသည္။

“ဓာတ္ပံု႐ိုက္တဲ့ေနရာမွာလည္း တစ္ႏွစ္ထက္ တစ္ႏွစ္ ဆန္းသစ္တီထြင္ လာတာေတြ ရွိတာေပါ့။ ဓာတ္ပံုဆရာ ေတြမွာကလည္းပဲ ဒီအုိုင္ဒီယာၾကီးပဲ သြားေနလို႔ မရဘူးေလ။ ေက်ာင္းသားေတြ ကို အေကာင္းဆံုး ရသေတြေပးဖို႔အတြက္ အၿပိဳင္အဆိုင္ ရိုက္ၾကတယ္”ၿမိတ္ေဒသခံ ဓာတ္ပံုဆရာကိုစူပါက ေျပာသည္။

တနသၤာရီသတင္းအဖြဲ႔