ထားဝယ္စကားစာေပ ခရီးဘယ္ေလာက္ေရာက္ေနၿပီလဲ

0
2

“ထားဝယ္စာ ဘယ္လိုေရးရမလဲ”ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ႔ တနသၤာရီဂ်ာနယ္ ကေန ေဆာင္းပါးရွင္ သည္မြန္က ေမးထုတ္လာ တာ ေတြ႕ပါတယ္။ ထားဝယ္ေတြ သိခ်င္ ေနၾကၿပီလို႔လည္း ဆိုလာေတာ့ ထားဝယ္ ေတြအျပင္ ဘာသာစကား ေလ့လာေနၾက သူေတြလည္း သိႏိုင္ေအာင္ ယေန႔အထိ လုပ္ေဆာင္ၿပီးစီးခ်က္ကို သေဘာေလာက္ အက်ဥ္းေတာ့ နည္းနည္းခ်ျပဖို႔ လိုအပ္ တယ္ ယူဆလို႔ အခုအက်ဥ္းမၽွ ေျပာျပၿပီး အေျဖေပးပါမယ္။

ဂ်ာနယ္ေဆာင္းပါးမွာ ပထမအေနနဲ႔ ေျပာတာက ၂၀၁၆ ခုႏွစ္က ျပ႒ာန္းစာအုပ္ ကိစၥနဲ႔ ဒီျပ႒ာန္းစာအုပ္ေနျပည္ေတာ္မွာ ေသာင္တင္ေနတဲ့ကိစၥကိုလည္း ထည့္ ေျပာထားပါတယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းကို ေတာ့ ဂဃနဏ ထည့္မေျပာေတာ့ပါ။ အဲဒီတုန္းက ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ထားဝယ္ စာေပကိစၥထဲ ဝင္မပါေသးတဲ့အတြက္ တစ္ဆင့္ေျပာေလာက္ကလြဲရင္ ေသေသခ်ာ ခ်ာလည္း မသိပါ။ အဲဒီ ျပ႒ာန္းစာအုပ္ဆို ၿပီး ေရးသားထားတဲ့ စာအုပ္ေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာလည္း ရွိပါတယ္။ အေျခအေန အရပ္ရပ္ကို ျပန္ေလ့လာ ၾကည့္ေတာ့ အဲဒီကာလ တိုင္းအစိုးရရဲ႕ မူဝါဒအရ အေလာတႀကီး လုပ္ခဲ့ၾကသည္။ ေနျပည္ေတာ္ကို ပို႔ထားတယ္။ အဲဒီမွာ ဂိတ္ဆုံးေနတယ္။ အဲဒီစာအုပ္လုပ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာ ဘယ္အကၡ ရာသုံးမယ္ဆိုတာကို ဘုံအတည္ျပဳခ်က္ မရေသးတဲ့ ကာလလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

၂၀၁၇ ထားဝယ္တိုင္းရင္းသား ညီ လာခံက်င္းပေတာ့ စာေပေဖာ္ေဆာင္ေရး ေကာ္မတီမွာ ကၽြန္ေတာ္ ပါဝင္ေဆာင္႐ြက္ ခဲ့ပါတယ္။ ညီလာခံအတြင္း ဆိုင္ရာ က႑အလိုက္ေဆြးေႏြးၾကရာ စာေပကိစၥ ေဆြးေႏြးမႈအၿပီး ညီလာခံတက္ေရာက္ ၾကသူ စာေပပညာရွင္မ်ားနဲ႔ စာေပကိစၥ စိတ္ဝင္စားၾကသူ အားလုံးရဲ႕ ဘုံသေဘာ တူညီခ်က္က ေရွးေဟာင္းျမန္မာဗ်ည္း ၃၅ လုံး သရ ၈ လုံး စတာေတြကိုပဲ ျပန္ သုံးၿပီး ေရးသားၾကမယ္လို႔ အတည္ျပဳခဲ့ ၾကပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာ စာေပနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ လုပ္ရမယ့္ သုေတသနေတြ ဆက္တိုက္လုပ္ေဆာင္ ေနခဲ့ပါတယ္။

ဒီေနာက္ ႏိုင္ငံေတာ္မူဝါဒအရ တိုင္းရင္းသားေရးရာဝန္ႀကီးဌာနနဲ႔ က်န္း မာေရးႏွင့္အားကစားဝန္ႀကီးဌာနတို႔ ပူး ေပါင္းေဆာင္႐ြက္ခ်က္အေနနဲ႔ က်န္းမာ ေရးဝန္ႀကီးဌာနက ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ က်န္းမာေရးဆိုင္ရာ စံျပအခ်က္အလက္ မ်ားဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို တိုင္းရင္းသားစာေပ ဘာသာျပန္ဖို႔ ၫႊန္ၾကားခ်က္ထဲမွာ ထားဝယ္စာေပ အေနနဲ႔လည္း ပါဝင္ခဲ့ပါ တယ္။ အဲဒီစာအုပ္ကို ထားဝယ္စာေပ အေနနဲ႔ ဘာသာျပန္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဆာင္႐ြက္ရတယ္။ ပထမဆုံး တိုင္းအစိုး ရအဖြဲ႕နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စာေပေဖာ္ေဆာင္ ေရး ေကာ္မတီ ေတြ႕ဆုံစည္းေဝးခဲ့ပါတယ္။ တိုင္းအစိုးရအဖြဲ႕က ဝန္ႀကီးဦးဟိုပင္ တက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။
၎ကိစၥကို ၆လ အၿပီး ေဆာင္႐ြက္ ဖို႔ ခြင့္ျပဳထားတဲ့ ကာလအတြင္း စာေပ ေကာ္မတီအေနနဲ႔ ဗဟိုသို႔တိုက္႐ိုက္ခ်ိတ္ ဆက္ၿပီး ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ရပါတယ္။ ကၽြန္ ေတာ္တို႔ အဆင္ေျပေျပပဲ ေအာင္ျမင္ၿပီးစီး ခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီ အစည္းအေဝး ေနာက္ဆက္တြဲ အေနနဲ႔ အဲဒီေနရာမွာပဲ ထားဝယ္စကား စာေပေကာ္မတီက စာေပကိစၥ ေဆာင္႐ြက္ ဖို႔မွာ သက္ႀကီးပိုင္းကမ်ားေနလို႔ ဖိဖိစီးစီး အားသြန္ခြန္စိုက္ေဆာင္႐ြက္ဖို႔ က်န္းမာ ေရးအရေရာ အျခားအေၾကာင္း မ်ားအရ ပါ အဆင္မေျပတာေတြ ရွိတဲ့အတြက္ ေကာ္မတီဝင္တစ္ဦးလည္းျဖစ္ အသက္ အငယ္ဆုံးလည္းျဖစ္တဲ့ စာေရးသူကၽြန္ ေတာ့္ကို တာဝန္ေပးလာခဲ့ပါတယ္။ လုပ္ေဆာင္မႈအပိုင္းကို ကၽြန္ေတာ္တစ္ဦး တည္းသေဘာနဲ႔ ထင္ရာလုပ္တာမ်ိဳး မျဖစ္ေစဖို႔အတြက္ “ကၽြန္ေတာ္လုပ္ပါ မယ္၊ လုပ္ၿပီးတာကို ေကာ္မတီကို တင္ျပ ေပးပါမယ္။ ဦးေလးတို႔အေနနဲ႔ ထပ္ဆင့္ တည္းျဖတ္တာ ၫွိႏႈိင္း အတည္ျပဳတာ လုပ္ၾကပါ”လို႔ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ပဲ အႀကံျပဳေတာ့ ဒီအတိုင္းပဲ ေကာ္မတီ အစည္းအေဝး ဆုံးျဖတ္ခ်က္အရ သေဘာ တူခဲ့ၾကပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တာဝန္ယူထားတဲ့အပိုင္း မွာ ဘာေတြၿပီးၿပီလဲဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေျပာ ရာမွာ ကၽြန္ေတာ္အေပၚက ေနျပည္ေတာ္ မွာ ေသာင္တင္ေနတယ္ဆိုတဲ့ သင္႐ိုးစာ အုပ္ကိစၥကို ျပန္ဆက္ၿပီး ဘာေၾကာင့္ အဲဒါကို ဆက္မလုပ္ေတာ့တာလဲဆိုတာကို သေဘာေပါက္မိ႐ုံမၽွ အက်ဥ္းေျပာျပပါ မယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထားဝယ္စကားစာေပ ကို ေဆာင္႐ြက္ရာမွာ စာေပကိစၥျဖစ္တဲ့ အတြက္ စနစ္က်ဖို႔ လိုပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တို႔ဆီမွာ စာေပအတြက္ ပထမအေရးႀကီး ဆုံးျဖစ္တဲ့ စာလုံးေပါင္းသတ္ပုံ ခြဲထား လုပ္ၿပီး ထားဝယ္ စာေပအဖြဲ႕က အတည္ ျပဳထားတာ မရွိေသးပါဘူး။ သတ္ပုံခြဲ ထား မရွိရင္ အဘိဓာန္လည္းေရးလို႔ မရ သလို သင္႐ိုးျပ႒ာန္းစာလည္း ေရးလို႔မရ ပါ။ ဆိုလိုတာက အျဖစ္အျပ လုပ္တာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ စနစ္တက်လုပ္တဲ့အခါ သတ္ ပုံခြဲထားမရွိရင္ “သူေရးေတာ့သူ႕စာ” “ငါေရးေတာ့ငါ့စာ”ဆိုၿပီး ျဖစ္ခ်င္တိုင္း ျဖစ္ေန မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါအျပင္ အစေကာင္းမွအေႏွာင္း ေသခ်ာဆိုတာ ျဖစ္ရေအာင္ စာေပအတြက္ ေရးထုံးတည္ၿငိမ္ေရးကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ တို႔ ၾကည့္ၿပီး လုပ္ေဆာင္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒီအတြက္ သတ္ပုံခြဲထား လိုလာပါတယ္။ သတ္ပုံခြဲထား အတည္မျပဳခင္ သူမ်ားေတြ မွာရွိေနၿပီ ကိုယ္လည္းရွိရမယ္ဆိုတဲ့သေဘာ ျဖစ္ခ်င္ေဇာနဲ႔ ျပ႒ာန္းသင္႐ိုးၫႊန္းတမ္းစာ ကို အတည္ျပဳလိုက္ရင္ စာသင္ေပးတဲ့ အဆင့္ မေရာက္မီ စာအုပ္႐ိုက္ထုတ္တဲ့ ေငြေၾကးကုန္က်စရိတ္ ဆုံး႐ႈံးမွာ ျဖစ္သလို အမွားအလြဲေတြကို ထပ္မံစိစစ္ျပင္ ဆင္ရ ေတာ့ ႏွစ္ခါေမာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြ မျဖစ္ရေအာင္ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ စာေပ ကိစၥ ေဆာင္႐ြက္ရာမွာ ဂ႐ုစိုက္ၿပီး တျခားစာေပစကားျပဳစုသူမ်ား ႀကဳံခဲ့ဖူးတဲ့ အမွားေတြကို ေလ့လာရင္း အတတ္ႏိုင္ဆုံး အမွားအယြင္း နည္းေအာင္ ေဆာင္႐ြက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြေၾကာင့္ ဘဲ အဲဒီ သင္႐ိုးစာအုပ္ကိစၥ အေရးမဆို ေတာ့ဘဲ သူ႕ဟာသူ ရွိေနတဲ့ ေနရာမွာပဲ ထားလိုက္ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ပထမအေနနဲ႔ အေရးႀကီးတဲ့ ထားဝယ္စာလုံးေပါင္းသတ္ပုံ ခြဲထားကို အရင္ျပဳစုခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ ဒီသတ္ပုံ ခြဲထားေတြ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္လာသလဲ ဘယ္လိုျဖစ္လာတာလဲဆိုတဲ့ ျမန္မာစာ ေပအေခၚကေတာ့ ေဝါဟာရေျပာင္းထုံး က်မ္း ေခၚပါတယ္။ သတ္ပုံခြဲထားေတြကို မူၾကမ္းအေနနဲ႔ ၿပီးစီးပါၿပီ။ ေကာ္မတီကို မတင္ျပရေသးပါ။ မတင္ျပရေသးတာက ေဝါဟာရေျပာင္းထုံးစနစ္ ျဖစ္ေပၚလာပုံ စနစ္ ဘာေၾကာင့္ ဒီသတ္ပုံေရးရတယ္ဆို တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ ေဖာ္ျပရာျဖစ္တဲ့ ေဝါဟာရေျပာင္းထုံးစာအုပ္ကို ေရးေနဆဲ ျဖစ္ေနတာမို႔ပါ။ တပူးတည္း မတင္ျပရင္ ေကာ္မတီမွာကိုပဲ အျငင္းပြားစရာမ်ား ေနၿပီး ႐ႈပ္ေထြးတာေတြ ျဖစ္လာမွာ စိုးလို႔ ထိန္းထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ၿပီး ရင္ ေကာ္မတီကို တင္ျပၿပီး ၫွိႏႈိင္းတည္း ျဖတ္ အတည္ျပဳတဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ကို လုပ္ ေဆာင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

စာေပေကာ္မတီက အတည္ျပဳခ်က္ ရၿပီးေနာက္မွာ သင္႐ိုးစာျဖစ္ေစ အဘိ ဓာန္ျဖစ္ေစ ဆက္လုပ္လို႔ ရပါၿပီ။ ကၽြန္ ေတာ္ကေတာ့ အဘိဓာန္ဘက္ကို အရင္ဦး စားေပး လုပ္လိုတဲ့ ဆႏၵရွိပါတယ္။ ပထမ ဆုံး ဆရာကိုင္အတြက္ အိတ္ေဆာင္ အဘိဓာန္ငယ္တစ္ခု ဆက္ျပဳစုၿပီး သင္႐ိုး ျပ႒ာန္းစာ ေရးခဲ့သည္ရွိေသာ္ စာသင္ေပး မယ့္ ဆရာမ်ားနဲ႔ မိဘမ်ား အလြယ္ၾကည့္ ႐ႈႏိုင္ေစဖို႔ ဒီအတြက္ ရည္႐ြယ္ၿပီး အဘိ ဓာန္ငယ္တစ္ခု ဆက္ေရးပါမယ္။ ထားဝယ္ စာစကားစာေပနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သိခ်င္ေန ၾကတဲ့ ထားဝယ္ေတြ အေနနဲ႔ ဒီေလာက္ ေျပာရင္ ဘယ္အေျခအေနေရာက္ေနၿပီလဲ ဆိုတာ သိေလာက္ၿပီလို႔ ယူဆပါတယ္။
ထားဝယ္စကားစာေပအေရး စိတ္ ဝင္စားၾကသူမ်ား ဘယ္လိုကူညီေပးႏိုင္ သလဲ။
စာေပကိစၥကို ေဒါက္တာဘြဲ႕ရေတြ ဘာဘြဲ႕ရေတြဆိုတိုင္းလည္း စာနဲ႔ ပတ္ သက္လာရင္ ကူညီေပးႏိုင္ၾကတဲ့ အရာ မ်ိဳး မဟုတ္ေတာ့ ဘယ္လိုကူႏိုင္သလဲဆို တဲ့ ကူႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းကို တင္ျပေပးပါ မယ္။

ထားဝယ္စာကိစၥ သုေတသန လုပ္ တာ၊ ေရးတာေတြ လုပ္တဲ့အခါ တန္ဖိုး ျမင့္လွတဲ့ ရွားပါး စာအုပ္ေတြဝယ္ရတယ္။ ဖတ္ရတယ္။ ဝယ္ရေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေငြပိုေလးရွိခ်ိန္မွ ဝယ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါ ေတြေၾကာင့္ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ မၿပီးႏိုင္ပါ ဘူး။ ေကာ္မတီအေနနဲ႔ လည္း ေငြေၾကး မရွိပါဘူး။ လုပ္စရာရွိတာေတြကို တကယ္ လုပ္ေနၾကသူတိုင္းက ကိုယ့္အိတ္စိုက္ ကိုယ္လုပ္ေနရတာျဖစ္ေတာ့ ဒီဟာေလး လိုအပ္တယ္ ဝယ္ေပးပါ ေျပာလို႔ေတာင္း လို႔ မျဖစ္။ အဓိကအားျဖင့္ ေငြေၾကး အခက္ အခဲက အခ်ိန္ေတြ မၾကာသင့္ဘဲ ၾကာေန ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ စာျပဳစုတဲ့ အဆင့္ပဲ ရွိေနပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အေနနဲ႔ ဒီအခက္အခဲအတြက္ တတ္ႏိုင္ပါ ေသးတယ္။ ေနာက္တစ္ဆင့္အေနနဲ႔ ဒီထက္ေငြမ်ားမ်ား ကုန္က်မယ့္ စာအုပ္ ထုတ္ေဝေရးကိစၥလို အနိမ့္ဆုံး သိန္းႏွစ္ ဆယ္ေလာက္ ကုန္ၾကမယ့္ အေရးမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း အိတ္စိုက္လုပ္ေပးဖို႔ မတတ္ႏိုင္ေတာ့သလို ေကာ္မတီဝင္ေတြ အေနနဲ႔လည္း မတတ္သာပါ။

တကယ္လို႔မ်ား ထားဝယ္စကား စာေပကို အမွန္တကယ္စိတ္ဝင္စားၿပီး ျမန္ျမန္ျဖစ္ေျမာက္ ခရီးေပါက္ေစလိုၾကတဲ့ ထားဝယ္ေတြ အေနနဲ႔ ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္ သူမ်ားက စပြန္ဆာေပးတာမ်ိဳး၊ အမ်ားက နည္းနည္းစီ ထည့္ဝင္လႉဒါန္းၾကတာမ်ိဳး ဆိုရင္ ျမန္ျမန္နဲ႔ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ ေလၽွာက္လွမ္းႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါသည္။ ေစတနာ မွန္နဲ႔ တကယ္ျဖစ္ေစခ်င္သူ ဘယ္ေလာက္ မ်ားမ်ား ရွိေလမလဲဆိုတာကိုလည္း ေမၽွာ္ေငးၾကည့္မိပါတယ္။ အေတြ႕အႀကဳံ အရေတာ့ ေလခ်ည္း သက္သက္ သာသာ မ်ားေနတာ ေတြ႕ရတာမို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဆာင္႐ြက္ၾကသူမ်ားအပိုင္းက ထုတ္ျပန္ ႏိုင္မႈ ၾကန္႔ၾကာေနရတာကိုလည္း အျပစ္ မျမင္ၾကဖို႔ ေျပာလိုပါတယ္။ စုေပါင္းအား နဲ႔သာ လုပ္လို႔ရတာပါ။ ပညာရပ္ပိုင္း ဆိုင္ရာအရ အခမဲ့ ေစတနာအေလ်ာက္ ထားဝယ္စကားစာေပ ကိစၥ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဆာက္႐ြက္ေပးပါတယ္။ အားလုံး အိတ္ စိုက္လုပ္ၾကဖို႔ ဆိုတာေတာ့ မတတ္သာ ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္လို ကူညီႏိုင္တယ္ဆို တာကို တင္ျပေပးတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခ်က္က တစ္ေန႔က တနသၤာရီဂ်ာနယ္ပါ “ထားဝယ္ပါတီ ဘာလုပ္ေနလဲ”ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးပါ စာအရ ေဆာင္းပါးရွင္ဟာ စာေပေကာ္ မတီနဲ႔ ထားဝယ္ပါတီဟာ အတူတူ အဖြဲ႕ အစည္းတစ္ခုတည္းလို႔ ထင္ျမင္ေနပုံ ရပါတယ္။ သူ႕လိုပဲ အျခားသူ ေတြအေန နဲ႔လည္း အတူတူလို႔ျမင္ေနၾကသူေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိမလဲ မေျပာတတ္ပါ။ ဒါေလးကိုလည္း တစ္ခါတည္း အသိရွင္း ရေအာင္ တင္ျပေပးပါမယ္။

ထားဝယ္တိုင္းရင္းသားပါတီနဲ႔ စာေပေကာ္မတီဟာ မတူပါ။ အဖြဲ႕ အစည္း တစ္ခုတည္းလည္း မဟုတ္ပါ။ ရပ္တည္မႈ ပုံစံ အဖြဲ႕အစည္း တစ္ခုတည္း လည္း မဟုတ္ပါ။ ရပ္တည္မႈ ပုံစံလည္း ျခားနားၾကပါတယ္။ လြယ္လြယ္ခြဲျပရင္ ထားဝယ္ပါတီဟာ ႏိုင္ငံေရးပါတီျဖစ္ၿပီး စာေပေကာ္မတီက ႏိုင္ငံေရး မလုပ္ပါ။ မိမိတို႔စကား ယဥ္ေက်းမႈေတြ တစစ ေပ်ာက္ကြယ္လာေနတာကို ထိန္းသိမ္းဖို႔ ျပန္ေဖာ္ထုတ္ဖို႔ လုပ္တာသာ ျဖစ္ပါ တယ္။ ႏိုင္ငံေရးဘက္ကို ကၽြန္ေတာ့္တို႔ အေနနဲ႔ ဘာမွမလုပ္ဘဲ စာေပကိစၥ သက္ သက္ကိုသာ ေဆာင္႐ြက္တာ ျဖစ္ပါ တယ္။ အဖြဲ႕အစည္း ပါဝင္တဲ လူပုဂၢိဳလ္ ေတြလည္း မတူၾကပါ။ ယုတ္စြအဆုံး ေျပာရရင္ စာေပေကာ္မတီမွာ ထားဝယ္ တိုင္းရင္းသား ပါတီဝင္ေတာင္ မရွိပါ။

စာေပေကာ္မတီအေနနဲ႔ ဘယ္အဖြဲ႕ အစည္းကိုမဆို လိုအပ္ခ်က္အရ ႏိုင္ငံ ေတာ္မူဝါဒအရ ပူးေပါင္ေဆာင္႐ြက္ဖို႔ သာ ရွိပါတယ္။ အာဏာရပါတီနဲ႔လည္း ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္ဖို႔သာ ရွိပါတယ္။ အာဏာမရွိတဲ့ အဖြဲ႕ေတြနဲ႔လည္း ပူး ေပါင္းရပါတယ္။ စာေပကိစၥကို ႏိုင္ငံေရး ဘက္ကေျပာဖို႔ လိုလာတဲ့အခါ ကၽြန္ ေတာ္တို႔ဟာ လႊတ္ေတာ္လမ္းေၾကာင္း ကေန သြားရမယ့္ နည္းလမ္းကို ေ႐ြး ခ်ယ္ခဲ့ရင္ အာဏာရပါတီနဲ႔ၫွိႏႈိင္းေဆြး ေႏြးၿပီး လုပ္ရမွာပါ။ စာေပေကာ္မတီဝင္ လူတစ္ဦးခ်င္းစီ အေနနဲ႔ေျပာရရင္ ထား ဝယ္အမ်ိဳးသားေရးမွလြဲ၍ ဘယ္အဖြဲ႕ အစည္းဘက္မွ မယိမ္းပါ။ အမ်ိဳးသား အက်ိဳးစီးပြားအတြက္သာ ဦးတည္ပါ တယ္။ ဒါကို ထားဝယ္တြင္ ေနၾကသူ အားလုံးအျမင္ရွင္းဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။

(တိုင္းအစိုးရအေနနဲ႔ ဘာေတြအကူ အညီေပးႏိုင္သလဲ။)
ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အထက္က ဆိုခဲ့တဲ့ အစည္းအေဝးမွာပဲ ဝန္ႀကီး ဦးဟိုပင္ကေနၿပီး ” ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ စာေပကိစၥကို မကၽြမ္းက်င္လို႔ မကူညီႏိုင္ ပါဘူး။ ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားက လုပ္ၾကပါ။ စာကိစၥမဟုတ္တဲ့ အျခားလိုအပ္တဲ့အကူ အညီရွိရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာပါ။ ကူညီ ေပးပါ့မယ္” လို႔ ေျပာသြားခဲ့တာ ရွိပါ တယ္။ စာေပေကာ္မတီအေနနဲ႔ အေရး တႀကီး မလိုအပ္ေသးတာေၾကာင့္ပဲ တိုင္းအစိုးရဆီ အကူအညီ ေတာင္းခံတာ မ်ိဳးေတာ့ မျပဳလုပ္ခဲ့ေသးပါ။ တကယ္ လိုအပ္လာရင္ေတာ့ တိုင္းအစိုးရဆီမွာ ေတာင္းဆိုသင့္တာေတြကို ေတာင္းဆို အကူညီေတာင္းခံရမွာပါ။

နိဂုံးခ်ဳပ္ေျပာရရင္ စာေပေကာ္မတီ အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ပါ။ စာေပေကာ္ မတီက ေဆာင္႐ြက္ေနမႈနဲ႔ ၿပီးစီးမႈ အေျခ အေနေတြကိုလည္း အထက္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့ ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ထားဝယ္ပါတီနဲ႔ စာေပ ေကာ္မတီ မတူတာကိုလည္း တင္ျပခဲ့ ၿပီးပါၿပီ။ တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္လိုတာက ေတာ့ ထားဝယ္စကားစာေပကိစၥကို အမွန္တကယ္ စိတ္ဝင္စားၿပီး ျမန္ျမန္ ခရီးတြင္ေစလိုတဲ့ ေစတနာေကာင္းရွိခဲ့ ၾကပါရင္ ပညာရပ္ပိုင္း မကူညီႏိုင္ၾကရင္ ေတာင္ ကူညီႏိုင္တဲ့အပိုင္းျဖစ္ၿပီး အမွန္ လိုအပ္တဲ့ ေငြေၾကးပါဝင္ လႉဒါန္းျခင္း ျဖင့္ ကူညီႏိုင္ၾကပါေၾကာင္း အသိေပး တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။ ။

အာကာၿဖိဳး(ကံေပါက္)
ထားဝယ္စာစကား ေဖာ္ေဆာင္ေရးေကာ္မတီ