အတန္းေဖာ္ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ား(ဘိလပ္ မဟာတန္း ေက်ာင္းသား – ၄)

0
1

အတန္ငယ္ေအးစျပဳေနၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း အဂၤလန္အတြက္ ေဆာင္းဟု မဆိုႏိုင္ေသး။ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ားမွာ အမ်ိဳးစံု၊ ဒီဇိုင္းစံု၊ အေရာင္စံုေသာ အေႏြးဝတ္ အက်ႌမ်ားျဖင့္ ဟန္ထုတ္ၾကေလၿပီ ျဖစ္သည္။ အတန္းတြင္ ဟန္အေကာင္းဆံုး၊ စတိုင္အက်ဆံုးမွာ အာရွသူမ်ား ျဖစ္ သည္။ အခ်ိဳ႕ေက်ာင္းသူမ်ားက ပန္းေရာင္ အေႏြးထည္၊ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဒူးအထိ ရွည္ေသာ ေလာင္းရွည္ ကုတ္အက်ႌမ်ား ျဖင့္ ႐ိႈးထုတ္ေနၾကၿပီ ျဖစ္သည္။ အာရွသူမ်ားအနက္ တ႐ုတ္ ေက်ာင္းသူမ်ားမွာ အလန္းဆံုးတြင္ ပါ သည္။ အေရအတြက္အားျဖင့္လည္း အမ်ားဆံုး မဟုတ္ပါ၏ေလာ။ အေနာက္သားမ်ား (အထူးသျဖင့္ အမ်ိဳးသားမ်ား) မွာ ျဖစ္သလိုပင္။ အခ်ိဳ႕ ဆိုလွ်င္ ေဟာင္းႏြမ္း အေရာင္လြင့္ေနေသာ ရႈးဖိနပ္၊ တြန္႔ေၾကေနေသာ ခပ္မြဲမြဲ တီရွပ္ အက်ႌျဖင့္ ေက်ာင္းခန္းအတြင္း ေရာက္ လာၾကသည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ကေက်ာင္း ခန္းအတြင္း စာေၾကၾကသည္။ ေဆြးေႏြး ေမးခြန္းထုတ္၊ ဆရာကို ျငင္းခံုႏိုင္ၾက သည္။ အတန္းတြင္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္း သား ၇၀ နီးပါး ရွိသည္။ တ႐ုတ္ေက်ာင္း သူ ေက်ာင္းသားမွာ ေလးဆယ္ ရာခိုင္ ႏႈန္းမွ်ပင္ ရွိသည္ဟု ဆိုႏိုင္သည္။ အမ်ား စု ျဖစ္သည္။

ယင္းေနာက္ ၿဗိတိန္ႏွင့္ ဥေရာပက ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ား အေရအတြက္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိ သည္။ ဥေရာပဟုဆိုလွ်င္ ဂ်ာမနီ၊ အဂၤလန္၊ ႐ိုေမးနီးယား၊ ဟန္ေဂရီ၊ မြန္တီနီဂ႐ိုး၊ အိုက္စလန္တို႔မွ ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္ တစ္ဦးလည္း ရွိသည္။ အေရွ႕လယ္ပိုင္းမွ အနည္းငယ္ရွိ သည္။ ေတာင္အေမရိကတိုက္မွ ဆိုလွ်င္ ပီ႐ူး၊ ဗင္နီဇြဲလားတို႔ ရွိသည္။ အာဖရိက တိုက္ ကင္ညာမွ တစ္ဦးရွိသည္။ တ႐ုတ္မဟုတ္ေသာ အာရွႏွင့္ အာဆီယံ ဆိုလွ်င္လည္း အေရအတြက္က မနည္း။ ဂ်ပန္၊ ေတာင္ကိုးရီးယား၊ ေဟာင္ ေကာင္၊ အိႏိၵယ၊ အာဆီယံမွ ဆိုလွ်င္ ဗီယက္နမ္၊ ထိုင္း၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ ျမန္မာ တို႔ရွိသည္။ ျမန္မာမွာ အီေဖကို တစ္ဦး တည္းျဖစ္သည္။ ထိုင္းမွ ႏွစ္ဦးျဖစ္သည္။ ထူးျခားသည္မွာ ထိုင္းမွ ႏွစ္ဦးစလံုးမွာ အစိုးရ အရာရွိမ်ား ျဖစ္သည္။

“ထိုင္း အစိုးရ အရာရွိႀကီးေတြက အေမရိကန္ဒါမွမဟုတ္ၿဗိတိန္က ေက်ာင္း ၿပီးခဲ့တာ မ်ားတယ္”ဟု ထိုင္း ျပည္ထဲေရး ဝန္ႀကီးဌာနမွ အလယ္လတ္ အရာရွိ လည္း ျဖစ္သူ အတန္းသား မိတ္ေဆြက ဆိုသည္။ ႏွစ္ဦးစလံုးမွာ ထိုင္းအစိုးရက ေပး အပ္ေသာ ပညာသင္ဆုျဖင့္လာၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္။ အားပင္ငယ္သြားသည္။ ျမန္မာျပည္မွ အစိုးရ အရာရွိႀကီး၊ ငယ္၊လတ္မ်ား ထိုသို႔ အခြင့္အေရး ရွိၾကပါ သေလာ။ မရွိရင္ေကာ ဘာမ်ား လိုအပ္ ခ်က္ ရွိၾကသနည္း။ ထိုင္း ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ ႏွစ္ဦးအနက္ တစ္ဦးမွာ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ ေတာ္ရွိ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္႐ံုးမွ ဝန္ထမ္းျဖစ္ သည္။ ေနာက္တစ္ဦးမွာ ျမန္မာ့ သမိုင္း တြင္ ထင္ရွားေသာ အာယုဒၶရၿမိဳ႕အေျခစိုက္ ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာန လက္ေအာက္ခံ ႐ံုးမွ ျဖစ္သည္။ ႏွစ္ဦးစလံုးက ခပ္ငယ္ငယ္ပင္ ရွိ ေသးသည္။ အသက္သံုးဆယ္ပင္ မျပည့္ ေလာက္ေသး။ စကားေျပာ ေဆြးေႏြးလို႔ လည္း အေတာ္ေကာင္းသည္။ ငယ္ရြယ္ ေသာ အစိုးရအရာရွိေပမဲ့ ကမာၻ႕အေရးကို လည္း အေတာ္အတန္ သိလွသည္။ မီဒီယာအေၾကာင္းကိုလည္း အတန္ အသင့္ ေကာင္းမြန္ေတာ္တည့္စြာ သံုး သပ္ႏိုင္သည္။ ကိုယ္ေတြက သတင္းစာသမား၊ မီဒီယာသမား ဆိုေတာ့ သူတို႔ မီဒီယာ အေပၚ အျမင္မွာ မဆိုးဟု ေကာင္းေကာင္း သိသည္။ သူတို႔ သံုးသပ္ေသာ မီဒီယာမွာ အေကာင္းခ်ည္း မဟုတ္ပါ၊ အဆိုးေတြ လည္း ေတာ္ေတာ္ပါသည္။

သို႔ေသာ္ သူတို႔က မီဒီယာအေရးပါပံု သိသည္။ မီဒီယာကို မည္သို႔သံုးရမည္ကို အေတာ္ အေက် နားလည္ပံုရသည္။ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းလည္း ေတာ္ ေတာ္ သိၾကသည္။ စစ္ေခါင္းေဆာင္ ဦးေနဝင္း၊ ဦးသန္းေရႊမွသည္ ဒီမိုကေရစီ အေရး လႈပ္ရွားသူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အထိ ရင္းႏွီးၾကသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္အေၾကာင္း ႐ိုက္ထားေသာ The Lady ႐ုပ္ရွင္မွာ ၄င္းတို႔ ဘြဲ႕ႀကိဳတက္ တုန္းက သင္႐ိုးၫႊန္းတန္း ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။ အဓိကအားျဖင့္ စစ္အာဏာရွင္ တို႔၏ စဥ္းစားျပဳမူပံုႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္၏ စဥ္းစားျပဳမူပံုကို ယွဥ္ထိုးသံုး သပ္ ေဆြးေႏြးႏိုင္ရန္ဟု ဆိုသည္။ ဘုရား “တ” သြားသည္။ ကိုယ္ေတြမွာ ဒါၾကည့္၊ ဒါေမး၊ ဒါေျဖ ကေန မတက္ႏိုင္ ေသး။ ေဘးက ကပ္လ်က္အိမ္နီးခ်င္းတြင္ ယမန္သံုးေလးႏွစ္ေလာက္ကမွ ထြက္ ေသာ ႐ုပ္ရွင္က တကၠသိုလ္ သင္႐ိုးၫႊန္း တမ္း ျဖစ္ေနၿပီ။ “ကြ်န္ေတာ္ၾကားဖူးတာ တစ္ခု ရွိ တယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ျမန္မာျပည္မွာ အစိုးရ က လြဲရင္ က်န္တာအကုန္ မပစ္ရက္စရာ အေကာင္းေတြခ်ည္း စုထားတာပဲ”ဟု ထိုင္းအစိုးရ အရာရွိေလးက ဆိုသည္။

ဆိုလိုသည္မွာ ျမန္မာျပည္မွာ အစိုးရက လြဲရင္ က်န္တာအကုန္ သံုးလို႔ရစရာ၊ အေကာင္းစား သယံဇာတေတြ ထြက္ရာ တိုင္းျပည္ဟု ဆိုလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ အီေဖကို ဖစုခမ်ာ ရင္နာရမည္လား၊ ေပ်ာ္ရမည္လား ေဝခြဲမရသည့္ ခံစားခ်က္ ျဖင့္ပင္ သူ႔စကားအဆံုးတြင္ တဟား ဟား ရယ္ေနမိေတာ့သည္။ ထိုေၾကာင့္ အေတာ္ေဝးေသာ စကၤာပူကို ထားလိုက္ဦး ကိုယ့္ေဘးနားက ထိုင္းႏိုင္ငံကို ၾကည့္လိုက္ဦးဟု ဆိုခ်င္လွ သည္။ ထိုင္းမွာ ကူသန္းေရာက္ခ်ည္မ်ား သျဖင့္ ကိုယ့္ ဒုတိယ ႏိုင္ငံလို ျဖစ္ေန သည္။ သို႔ေသာ္ အစိုးရ ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ မ်ားမ်ားစားစား စကား မေျပာဖူးလွပါ။ သူတို႔ႏွင့္ စကားေျပာလိုက္ေတာ့ အေတာ့ ကို ေျြကသြားရသည္။ အဂၤလိပ္လိုမွာ ဝဲတဲတဲႏိုင္ေသာ္လည္း (ကိုယ့္ေလာက္မပီ ေသာ္လည္း၊ ခပ္ေလးေလးပင္ ေျပာဆိုၾက ေသာ္လည္း) ေတာ္တည့္မွန္ကန္သည့္ အသံုးအႏႈန္းျဖင့္ သံုးႏိုင္သည္။ ကိုယ္ေတြ က အသံထြက္ပိုပီေသာ္လည္း တခါခါ ကိုး႐ို႕ကားယား အဂၤလိပ္စာ အသံုးအႏံႈး သံုးမိေသးသည္။ ပညာေတာ္သင္ လက္ ေရြးစင္ ထိုင္းအစိုးရအရာရွိမ်ား ျဖစ္ သျဖင့္ သာမန္ထိုင္း အစိုးရဝန္ထမ္း ထက္ေတာ့ သာမည္ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းလွ သည္။ ထိုင္းအေၾကာင္း ဤမွ် ေျပာေနသည္ မွာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံမွ အစိုးရ ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ ယွဥ္ေစလို၍ ျဖစ္သည္။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံမွ အစိုးရ ဝန္ထမ္း၊အရာရွိတို႔လည္း ကမၻာ့ အျမင္ ျမင္ႏိုင္ရန္၊ ႏိုင္ငံတကာေတြး ေတြးႏိုင္ရန္ အစိုးရေထာက္ပံ့မႈ လိုသည္။ ဇီးပင္ႀကီး၊ ေဖာင္ႀကီးေလာက္မွ်ေသာ ဝါးလံုးေခါင္းသင္တန္းမ်ားျဖင့္ သာယာ မေနသင့္ပါ။ ထိုထက္ မ်ားစြာ လိုပါ သည္။ ထို႔အျပင္ အင္ဒိုနီးရွားမွ အျခား အတန္းေဖာ္ ေက်ာင္းသူႏွစ္ဦးသည္လည္း အင္ဒိုနီးရွား အစိုးရ ဘ႑ာေရး ဝန္ႀကီး ဌာနမွ အစိုးရဝန္ထမ္းမ်ား ျဖစ္သည္။ ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြျဖင့္ စကားေျပာဆိုေကာင္း လွေသာ သူတို႔ ႏွစ္ဦးမွာလည္း ゞင္းတို႔ ဝန္ႀကီးဌာန အစီအစဥ္ျဖင့္ခ်ီးျမႇင့္ေသာ ပညာသင္ဆုျဖင့္ ေက်ာင္းလာတက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ျမန္မာအစိုးရ အရာရွိတို႔ ႏိုင္ငံ ရပ္ျခားတြင္ ပညာသင္ အခြင့္အလမ္း လံုးလံုးမရၾကသည္ေတာ့ မဟုတ္ပါ။ ရ ၾကပါသည္။

သို႔ေသာ္ အမ်ားစုမွာ ႏိုင္ငံ ျခားေရး ဝန္ႀကီးဌာန၊ က်န္းမာေရး၊ စီးပြားေရးႏွင့္ သက္ဆိုင္ရာ ဝန္ႀကီး ဌာန တို႔မွ ျဖစ္ၾကသည္။ ေျပာရရင္လွ်င္ အဂၤလိပ္ဘာသာႏွင့္ ေျပာဆိုဆက္ဆံ ထိေတြ႕မႈ ရွိေသာ ဌာနမ်ားမွ ျဖစ္သည္။ အျခား ဌာနမ်ားကလည္း ထိုနည္း တူ အေရအတြက္မ်ားမ်ား လိုပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ျပည္ထဲေရး လက္ေအာက္ရွိ အေထြေထြ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ဦးစီးဌာနမွ အရာရွိမ်ား အဓိက လိုပါသည္။ ျမန္မာ ျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေက်ာ႐ိုးကို ကိုင္ထား ေသာ ဌာနမွ အရာရွိမ်ား အျမင္က်ယ္ဖို႔ လိုပါသည္။ အဆင့္ျမင့္ပညာေရး၊ အေျခခံ ပညာေရးဌာနမွ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား၊ ပညာေရး ေပၚလစီကို ကိုင္ထားေသာ တကၠႏိုခရက္မ်ား စာတတ္ဖို႔ လိုပါသည္။ သူတို႔ အျမင္က်ယ္မွ အနာဂတ္ေခါင္း ေဆာင္ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ား အျမင္က်ယ္မည္ ျဖစ္သည္။ (ေျပာသာ ေျပာရသည္။ ႏိုင္ငံအုပ္ ခ်ဳပ္ မင္းလုပ္မည့္ မင္းေလာင္းပိုင္ ႏိုင္ငံ ေရးပါတီမ်ားကေကာ မည္မွ် အသင့္ျပင္ ထား ၾကသနည္း) ေနာက္ထပ္အားျဖင့္ တ႐ုတ္ႏွင့္ ေဟာင္ေကာင္ တို႔မွ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္း သားအခ်ိဳ႕တို႔မွာလည္း စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းလွေသးသည္။ သူတို႔မွာ အမ်ားအားျဖင့္ ကိုယ့္ စရိတ္၊ ကိုယ့္မိဘစရိတ္တို႔ျဖင့္ အသီး သီး ေက်ာင္းလာတက္ၾကသူမ်ား ျဖစ္ သည္။ မဟာဘြဲ႕ရၿပီး ျပန္ရင္ဘာလုပ္ရမလဲ ေမးၾကည့္ေတာ့ အခ်ိဳ႕မွာ အံ့အားသင့္ ဖြယ္ေကာင္း ေလာက္ေအာင္ပင္ အစိုးရ ဝန္ထမ္း၊ အစိုးရ အရာရွိ လုပ္ၾကမည္ဟု ေျဖၾကသည္။ အစိုးရ အလုပ္စိတ္ဝင္စားၾကေသာ တ႐ုတ္ေက်ာင္းသားအခ်ိဳ႕ကို ေမးၾကည့္ ေတာ့ အစိုးရအလုပ္မွာ ဂုဏ္ရွိ၊ ပါဝါရွိ၍ ဟု ဆိုၾကသည္။ ေဟာင္ေကာင္မွ ေက်ာင္းသားကေတာ့ ဂုဏ္လည္းရွိ၊ လခ လည္း ေကာင္းသည့္ အလုပ္ျဖစ္သည္ဟု ေျပာသည္။ ဆိုေသာအခါ ျပန္ခ်ဳပ္ရရင္ ထိုသို႔ ေသာ သူမ်ားအစိုးရဝန္ထမ္း အရာရွိမ်ား ရွိေသာ ထိုင္း၊ ေဟာင္ေကာင္၊ တ႐ုတ္ႏွင့္ ျမန္မာ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ မည္သို႔ ၿပိဳင္ၾက မည္နည္း။ စဥ္းစားၾကရန္ ျဖစ္သည္။ ေနာက္ထပ္ စိတ္ဝင္စားစရာ ေက်ာင္းသားတစ္ဦးမွာ အဂၤလန္မွ ျဖစ္ သည္။ သူမွာ တကၠသိုလ္ တည္ရွိရာ ဘရစၥတိုၿမိဳ႕ေတာ္ ေကာင္စီဝင္အျဖစ္ ေလးႏွစ္အၾကာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။

ေနာက္ထပ္ ေရြးေကာက္ပြဲ မၿပိဳင္ေတာ့ဘဲ ဘရစၥတိုတကၠသိုလ္တြင္ မဟာတန္း လာတက္ေနသူ ျဖစ္သည္။ လက္ေတြ႕နယ္ပယ္မွ လာသူလည္း ျဖစ္၊ ေမြးကတည္းက အဂၤလိပ္လို ေျပာသူ လည္းျဖစ္ရာ အေတာ့ကို ေျပာဆိုေဆြး ေႏြးႏိုင္သူ ျဖစ္သည္။ သူ႔ၿမိဳ႕ေတာ္ ေကာင္ စီဝင္အေၾကာင္းကိုလည္း စိတ္ဝင္စား ေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားကို အခ်ိန္တစ္ ခ်ိန္ေပး၍ မွ်ေဝလိုက္ေသးသည္။ ကင္ညာမွ ေျခမသန္လွေသာ ေက်ာင္းသားမွာ သူ႔ႏိုင္ငံတြင္ လူငယ္ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး ျဖစ္သည္။ အဂၤလိပ္ စာ သြက္သြက္ လက္လက္ျဖင့္ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးႏိုင္သူ ျဖစ္သည္။ ဗင္နီးဇြဲလားမွ ေက်ာင္းသားမွာ တကၠသိုလ္ဆရာ တစ္ဦးလည္း ျဖစ္သလို လႊတ္ေတာ္ ၫႊန္ၾကားေရးမွဴး တာဝန္လည္း ထမ္း ေဆာင္ခဲ့သူျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းဖြင့္ၿပီးစ ရက္သတၲပတ္ သံုးပတ္မွ်တြင္ ေက်ာင္းက ညစာစားပြဲ ေပးကာ ႀကိဳဆိုပြဲတစ္ခု က်င္းပသည္။ အဓိကအားျဖင့္ ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာ ပညာသင္ဆုျဖင့္ လာေရာက္ၾကေသာ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ား ေတြ႕ဆံု ညစာစားပြဲ ျဖစ္သည္။ အမ်ားစုမွာ သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံ အလိုက္၊ ပညာသင္ဆုအမ်ိဳးအစား အလိုက္ ဘရစၥတို တကၠသိုလ္ႏွင့္ ပူး ေပါင္းပညာသင္ဆုေပးကာ ေက်ာင္း လာတက္ၾကသူမ်ား ျဖစ္သည္။

ပူးေပါင္း ပညာသင္ဆု ဆိုသည္မွာ သက္ဆိုင္ရာ ဌာန၊ အစိုးရက ေက်ာင္းလခ ၇၀ ရာခိုင္ႏႈန္း က်ခံ၊ ဘရစၥတို တကၠသိုလ္က က်န္သည့္ ၃၀ ရာခိုင္ႏႈန္း ေက်ာင္းလခ ေလ်ာ့ေပး စသည့္ကဲ့သို႔ေသာ ပူးေပါင္း ပညာသင္ဆုမ်ိဳး ျဖစ္သည္။ (ပူးေပါင္းခ်ခံ မႈ ရာခိုင္ႏႈန္းက အမ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္ႏိုင္သည္) ကမာၻေပၚရွိ ထိပ္တန္း တကၠသိုလ္မ်ားမွာ သက္ဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံမ်ားမွ ေတာ္ေသာ၊ ထက္ေသာ၊ တက္ႂကြေသာ ႏိုင္ငံေခါင္း ေဆာင္ေလာင္းမ်ား၊ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း အသီးသီးမွ “ေခါင္” မ်ားကို အလိုရွိၾက သည္ခ်ည္း ျဖစ္ရာ ထိုသို႔ေသာ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈမ်ိဳး (ရာႏႈန္းအနည္းငယ္ ေက်ာင္းလခ ေလ်ာ့ေပးျခင္းျဖင့္ ေက်ာင္း သားေကာင္းရသည္မ်ိဳး)ကို ဝမ္းပန္း တသာ ႀကိဳဆိုၾကသည္ခ်ည္း ျဖစ္သည္။ ထိုပြဲတြင္ ပညာသင္ဆု အစီအစဥ္မ်ားကို စပ္စုလိုက္ရာ အမ်ားအားျဖင့္ အင္ဒိုနီး ရွား၊ တူရကီ၊ အိုမန္၊ ခ်ီလီ၊ ကူဝိတ္၊ အိႏိၵယ၊ ေဆာ္ဒီ၊ ထိုင္း၊ တ႐ုတ္ အစိုးရ ပညာသင္ဆုျဖင့္လာေသာ ေက်ာင္းသား မ်ား ျဖစ္သည္။ ဖစုကေတာ့ ၿဗိတိန္ အစိုးရ ပညာသင္ဆုျဖင့္ လာျခင္းျဖစ္ သည္ (ျမန္မာအစိုးရက မေပးပါ)။ က်န္ သည့္ ကိုယ္မသိလိုက္ေသာ ႏိုင္ငံမ်ား၏ အစိုးရမ်ား၏ အစီအစဥ္ျဖင့္ ေက်ာင္းလာ တက္သူမ်ား ရွိေပဦးမည္။ ယခင္ ျမန္မာ အစိုးရလက္ထက္က အစိုးရပညာသင္ဆု (သမၼတ ပညာသင္ ဆု)အေၾကာင္း ၾကားလိုက္သည္။

သို႔ေသာ္ ယခု အစိုးရလက္ထက္ မည္သို႔ စခန္းသြားေနသည္ မသိပါ။ အစိုးရ ပညာသင္ဆု အေၾကာင္းမ်ားလည္း မ်ားစြာ မၾကားရေတာ့ပါ။ိုင္ငံေတာ္ အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သူပညာသင္ခဲ့ ရာ အဂၤလန္ ေအာက္စ္ဖို႔ တကၠသိုလ္ကို ၿပီးခဲ့သည့္ ႏွစ္ပိုင္းအတြင္း ျပန္လည္ပတ္ ၿပီးေနာက္ပိုင္း ျမန္မာ ေက်ာင္းသားမ်ား အတြက္ ပညာသင္ဆုတစ္ခု စီစဥ္ခဲ့သည္ ဟု ဆိုသည္။ သို႔ေသာ္ ကမၻာေပၚရွိ လူ႔မလိုင္တို႔ ၏ သည္းေျခႀကိဳက္ ေအာက္စ္ဖို႔ တကၠသိုလ္မွာ ေက်ာင္းဝင္ခြင့္ရရန္ ခက္ လွသည္။ ရလွ တစ္ႏွစ္မွ ျမန္မာျပည္မွ တစ္ဦးစ ႏွစ္ဦးစသာ ျဖစ္ႏိုင္သည္။ အေမရိကန္၊ ၿဗိတိန္ မဟုတ္လွ်င္ ေတာင္မွအျခား ေက်ာင္းလခ အေတာ္ အပါး သက္သာေသာ၊ ပညာသင္ အခြင့္ အေရး၊ ဝင္ခြင့္ မ်ားစြာ မခက္လွေသာ ဥေရာပ၊ အာရွႏွင့္ အျခား ေဒသမ်ားမွ နာမည္ရ တကၠသိုလ္မ်ားတြင္ အစိုးရ အရာရွိမ်ား၊ ျမန္မာမ်ား ေက်ာင္းတက္ ႏိုင္ေရး စဥ္းစားသင့္လွသည္။ ထိပ္တန္း ဆိုေတာ့ တကၠသိုလ္မ်ားႏွင့္ မကြာလွ ေသာ ပညာေရးရႏိုင္သည္။ အေနာက္ပညာေရး သြားသင္ျခင္း ျဖင့္ အေနာက္ကို ကူးခ်ရန္ မဟုတ္ပါ။ ယခုေတြ႕ေနေသာ အေတြ႕အၾကံဳအရ အဂၤလန္တြင္ စာသင္ေနသည္ဆိုေသာ္ လည္း အေနာက္ပညာေရး သက္သက္ မဟုတ္ပါ။ ကမာၻ႕အေရွ႕ျခမ္း၊ အေနာက္ ျခမ္း၊ ကုလသမဂၢ အပါအဝင္ အေနာက္ ႏိုင္ငံႀကီး အခ်ိဳ႕၏ကမာၻ႕ဗိုလ္က် စိုးမိုး ေရး ဝါဒအႏုတ္လကၡဏာမ်ားကိုလည္ေလ့လာရသည္။

“ဘယ္လို အေကာင္ႀကီးႀကီး အၿမီး ရွည္ရွည္ ပညာရွိ ပေရာဟိတ္ႀကီးေျပာတာ ကိုမွ ဟုတ္လွမွန္လွခ်ည္ရဲ႕လို႔ မယံုလိုက္ နဲ႔။ ကိုယ္တိုင္ စဥ္းစား ဆင္ျခင္သံုးသပ္ ပါ” အထက္ပါ စကားမွာ ယခုတက္ ေရာက္ေနေသာ ျပည္သူ႔ေရးရာမူဝါဒ မဟာတန္းမွ ဆရာတစ္ဦးမွာၾကား ဆံုးမ သည့္ အဆိုစကားတစ္ခု ျဖစ္သည္။ ဆိုလိုရင္းမွာ ေျခာက္တိုင္းလည္း မေၾကာက္၊ ေႁမွာက္တိုင္းလည္း မေျမာက္ ကိုယ္ပိုင္ပညာဉာဏ္ျဖင့္ ဆင္ ျခင္သံုးသပ္ၾကရန္ ျဖစ္သည္။ ဗုဒၶေဟာခဲ့ ေသာ ကာလာမသုတ္ကိုပင္ သတိရမိေခ် ေသးေတာ့သည္။ ထိုေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ မည္ သည့္ ႏိုင္ငံေရးသမားက မင္းျဖစ္ေစ၊ မည္သည့္ ဝါဒရွိေသာ ႏိုင္ငံေရး ပါတီက တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ မင္းလုပ္ေစကာမူ တိုင္းျပည္ကို ေမာင္းႏွင္မည့္ အစိုးရ အရာရွိမ်ား ကမၻာသိ သိရန္၊ ကမၻာ့ျမင္ ျမင္ရန္ ပညာအခံ အေရးတႀကီးလိုပါ သည္။ တိုင္းျပည္မင္းလုပ္ အုပ္ခ်ဳပ္မည့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားမွ မင္းေလာင္းမ်ားက လည္း ထိုပညာအခံလိုပါသည္။ ထိုမွသာ တိုင္းျပည္ကို မွန္ကန္ ေသာ လမ္းေၾကာင္းအတိုင္း ထိန္း ေၾကာင္း ေမာင္းႏွင္ႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ားမွာ ေဆာင္းဦး ပန္းပြင့္မ်ားႏွင့္ အတူ မည္မွ် စတိုင္က် လွပေနေစကာမူ၊ ရင္တြင္းတြင္ ေတာ့ ဗေလာင္ဆူေနႏိုင္သည္။ ဖတ္စရာ စာရင္းရွည္ႀကီးကို ၾကည့္ရင္း သက္ျပင္း ခ်ေနႏိုင္သည္။ စာသင္ခ်ိန္ေတြက ခပ္မ်ားမ်ား မဟုတ္ေသာ္လည္း ဖတ္စရာ၊ ေလ့လာ စရာ ခပ္ေလးေလးျဖင့္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား ဘဝ တကယ့္အခ်ိန္ ေရာက္ ေနၿပီ မဟုတ္ပါေလာ။

တကယ့္ေပါ့ေပါ့ပါးပါး တကၠသိုလ္ အႀကိဳရက္မ်ားမွာ ေဆာင္းဦးရြက္ဝါ မ်ားႏွင့္ အတူ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေႂကြေနၿပီ မဟုတ္ပါ၏ေလာ။ စာေရးသူမွာ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ ဘရစၥတိုၿမိဳ႕ရွိ ဘရစၥတိုတကၠသိုလ္တြင္ ျပည္သူ႔ေရးရာ မူဝါဒမဟာဘြဲ႕ (MSc Public Policy) အတန္း တက္ေရာက္ သင္ယူေနေသာ ထားဝယ္ေဒသခံ တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံတကာတြင္ က်င့္ သံုးေနေသာ တကၠသိုလ္ပညာေရးပံုစံကို တို႔ထိ ျမည္းစမ္းႏိုင္ရန္လည္းေကာင္း၊ သက္ဆိုင္ရာႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံေရး၊ ယဥ္ ေက်းမႈ ထံုးထမ္းဓေလ့မ်ားကို တစ္စိတ္ တစ္ပိုင္း နားလည္ သင္ခန္းစာယူႏိုင္ရန္ ယခု အခန္းဆက္ ဒိုင္ယာရီကို (တစ္လ ႏွစ္ႀကိမ္ သို႔မဟုတ္ ႏွစ္ပတ္တစ္ႀကိမ္ ကဲ့သို႔) အလ်င္းသင့္သလို ေဖာ္ျပသြား မည္ျဖစ္ပါသည္။ အယ္ဒီတာ