အင္တာနက္ကေဖးတို့ အေရာင္မွိန္ခ်ိန္

အင္တာနက္ကြန္ရက္ ခ်ိတ္ဆက္ ႏိုင္ေသာ တယ္လီဖုန္းဆင္းကတ္မ်ား ယခုကဲ့သို႔ မေပါလိႈင္ခင္ လြန္ခဲ့ေသာ ဆယ္ႏွစ္က အင္တာနက္ကေဖးတို႔ စမ္း ထခဲ့ၾကသည္။ “ခ်က္တင္ထိုင္တယ္” ဆိုသည့္ စကားက ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ဝန္းက်င္တြင္ လူငယ္တို႔ၾကား အေတာ္ပင္ ေရပန္းစား ခဲ့ရာ သူတို႔ ခ်က္တင္ထိုင္သည့္ေနရာမွာ အင္တာနက္ကေဖးမ်ားပင္ ျဖစ္ေလသည္။ ထိုအခ်ိန္က လူငယ္တို႔အခ်င္းခ်င္း အင္တာနက္ကြန္ရက္မွ စာျဖင့္၊ ဖုန္းျဖင့္ (အထူးသျဖင့္ G talk) ႐ုပ္ျမင္သံၾကား (VZO, Skype) တို႔ျဖင့္ ခ်ိတ္ဆက္ စကားေျပာၾကမည္ဆိုက အင္တာနက္ ဆိုင္မ်ားသာ အားထားရာ ျဖစ္ခဲ့သည္။ “အေဝးကသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စကား ေျပာျဖစ္တာေပါ့၊ တစ္ခါတစ္ေလ ေကာင္ မေလးနဲ႔ေျပာတယ္၊ နား႐ြက္အုပ္တဲ့နား ၾကပ္ေလးတပ္ၿပီးမိုက္က႐ိုဖုန္းနဲ႔ေျပာရ တာ၊ အဲဒီခ်ိန္ကေတာ့ကြန္ျပဴတာခံုလူ ျပည့္ေနရင္ ထိုင္ေစာင့္ေနရေသးတယ္”ဟု ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕မွ အသက္ ၂၇ ႏွစ္အ႐ြယ္ ကိုေက်ာ္မ်ိဳးက ေျပာသည္။ ထိုအခ်ိန္က အင္တာနက္ကေဖး မ်ားသည္ တနသၤာရီတိုင္း၏ ေခတ္အမီ ဆံုး စြန္႔ဦးစီးပြား ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ၂၀ဝ၉ ခုႏွစ္ခန္႔က ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြင္ အင္တာနက္ဆိုင္မ်ား ေရပန္းစား လာခ်ိန္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းအသစ္ တစ္ခုအေနႏွင့္ စြန္႔စားဖြင့္လွစ္ခဲ့စဥ္က ထားဝယ္တြင္ ႏွစ္ဆိုင္ သံုးဆိုင္သာ ရွိေသးေၾကာင္း MCC (ထားဝယ္)မွ ကိုသက္သက္ေအာင္က ေျပာသည္။ စဖြင့္စဥ္ကေတာ့ တစ္နာရီ တစ္ေထာင္။ “စဖြင့္တုန္းကေတာ့ ေရရွည္မွာ အဆင္ေျပႏိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းတစ္ခုဆိုၿပီး ဖြင့္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ဖုန္းေတြမေပၚေသးတဲ့အခ်ိန္။ အစပိုင္းမွာ ေနာက္ တေျဖးေျဖးမ်ားလာတယ္” ဟု ကိုသက္သက္ေအာင္က ေျပာသည္။ ဆိုင္စဖြင့္စတြင္ အင္တာနက္လိုင္း ေႏွးျခင္း၊ မိုး႐ြာလွ်င္ လိုင္းမၾကာခဏ က်ျခင္း၊ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ အခ်ိဳ႕ကို အစိုးရက ပိတ္ပင္ထားျခင္းတို႔ ရွိေသာ္ လည္း သံုးစြဲသူမ်ား ဇြဲရွိၾကေၾကာင္း ကိုသက္သက္ေအာင္က ေျပာသည္။ “အင္တနက္ေလးေနလဲ စိတ္ရွည္ ရွည္နဲ႔ပဲသံုးေနၾကတာပဲ ရွိမွ မရွိၾကတာ ကို”ဟု ၄င္းက ဆိုသည္။ ထိုစဥ္က ကြန္ျပဴတာဂိမ္းမ်ားလည္း ေခတ္စားခဲ့ရာ လူငယ္မ်ား၏ အုပ္စုဖြဲ႕ ဂိမ္းေဆာ့ပြဲမ်ား၏ အစသည္လည္း အင္တာနက္ကေဖးမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ အင္တာနက္ကေဖးမ်ားသည္ ၿမိဳ႕ျပ လူငယ္ တို႔၏စုေဝးရာ ဌာနတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့သည္။ လူငယ္မ်ားသာ မဟုတ္ပါ။ အင္တာနက္ကေဖးဆိုင္မ်ား၏ ကြန္ျပဴတာမ်ားေရွ႕တြင္ လူလတ္ပိုင္း အလယ္ သက္ႀကီး႐ြယ္အိုတို႔အဆံုး ေတြ႕ရတတ္ပါသည္။ သူတို႔သည္ ဆိုင္ရွင္၏ အကူအညီ ျဖစ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိမိ၏ မိသားစုဝင္ လူငယ္တစ္ဦးဦးကို အေဖာ္ျပဳ၍ေသာ္ လည္းေကာင္း အေဝး(ႏိုင္ငံရပ္ျခား) ေရာက္ မိသားစုဝင္မ်ားႏွင့္ နားၾကပ္ တယ္လီဖုန္းျဖင့္ စကားေျပာၾကသည္။ အေဝးေရာက္သူတို႔၏ ႐ုပ္သြင္ျမင္ရက ၿပံဳးေပ်ာ္ၾက လက္ျပၾကမည္။ နယ္ေဒသမွ မိဘဖိုးဘြားတို႔ကလည္း ႏိုင္ငံျခားေရာက္ သူတို႔သားသမီးမ်ား၏ မ်က္ႏွာကို အလြမ္းေျပ ၾကည့္ခြင့္ရရန္ အင္တာနက္ဆိုင္မ်ားသို႔ တကူးတက လာေရာက္ၾကေလသည္။ လိုင္းအား ျပတ္ေတာက္ျပတ္ ေတာက္ေအာက္တြင္ တစ္ဖက္စကားသံကို အၾကာႀကီးေစာင့္နားေထာင္ၾကမည္။ မၾကားဘူးဆိုက ပတ္ဝန္းက်င္ (ဆိုင္ အတြင္းမွ အျခားလူမ်ား)၏ ျငဴစူျခင္းကို လစ္လွ်ဴ႐ႈကာ က်ယ္ေလာင္စြာ ေအာ္ေျပာ ၾကမည္။ ထိုသို႔ တခ်ိန္က လူစည္ကားခဲ့ဖူး ေသာ အင္တာနက္ကေဖးတို႔ ယခုအခ်ိန္ တြင္ တစ္ဆိုင္ၿပီးတစ္ဆိုင္ ပိတ္သိမ္း ကုန္ၾကေလၿပီ။ အင္တာနက္ဆိုင္ စေပၚခ်ိန္က တစ္နာရီ ၁၅၀ဝ က်ပ္ေပး သံုးစြဲခဲ့သည္ ဆိုေသာ ၿမိတ္ၿမိဳ႕၊ ကန္ဖ်ားရပ္မွ မေဟသီ လည္း ႏွစ္သိန္းတန္ဖုန္းဆင္းကတ္ ရၿပီး ခ်ိန္တြင္ အင္တာနက္ဆိုင္ဘက္ ေျခဦး မလွည့္ေတာ့။ “ဆိုင္မွာက တကူးတကသြားရတာ ဟိုေရာက္ေတာ့လည္း လူျပည့္ေနလို႔ေစာင့္ ရတာနဲ႔ အဆင္မေျပဘူး။ ခုေတာ့ ဆိုင္ ကိုလည္း တကူးတကႀကီး သြားစရာမလို ေတာ့ဘူး။ အိပ္ယာထဲကေနၿပီး လိုင္း ေပၚတက္လိုက္ ဆင္းလိုက္နဲ႔ အရမ္းအဆင္ ေျပတယ္” ဟု မဟန္သီက ေျပာပါသည္။ ၿမိတ္ၿမိဳ႕တြင္ ယခင္က အင္တာ နက္ဆိုင္ ၆ ဆိုင္ခန္႔ ရွိေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္တြင္ တစ္ဆိုင္မွ် မရွိေတာ့ေခ်။ ဖုန္းမ်ား၌ အင္တာနက္မ်ား ရလာ သည့္အခ်ိန္မွစ၍ လုပ္ငန္းတျဖည္းျဖည္း က်ဆင္းလာၿပီး လြန္ခဲ့ေသာ တစ္ႏွစ္ ေက်ာ္က ပိတ္ပစ္လိုက္ရၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ၿမိတ္ၿမိဳ႕ေနာက္လယ္ရပ္မွ အင္တာနက္ ဆိုင္ လုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦးက ေျပာသည္။ စမတ္ဖုန္းမ်ားက ကြန္ျပဴတာနီးနီး အသံုးျပဳလာႏိုင္သည့္အခ်ိန္မွအစ ထားဝယ္ တြင္လည္း စီးပြားေရးအရ တြက္ေျခ မကိုက္ေတာ့သျဖင့္ အခ်ိဳ႕ဆိုင္မ်ားက ႐ိုး ႐ိုးကြန္ျပဴတာဂိမ္းဆိုင္အျဖစ္ ေျပာင္း လိုက္ၾကၿပီး အခ်ိဳ႕ဆိုင္မ်ားမွာ လံုးဝ ပိတ္သြားၾကေၾကာင္း MCC (ထားဝယ္) မွ ကိုသက္သက္ေအာင္က ေျပာသည္။ “အင္တာနက္ဆိုင္ေတြ ေနဝင္ေန တာကေတာ့ အခုမွ မဟုတ္ပါဘူး။ လြန္ ခဲ့တဲ့ သံုးႏွစ္ေလာက္ကတည္းကပါ။ ဖုန္းေတြ စေပၚလာတဲ့အခ်ိန္ကတည္း ကေပါ့” ဟု ကိုသက္သက္ေအာင္က ေျပာ သည္။ ထားဝယ္ၿမိဳ႕ေပၚတြင္ အင္တာနက္ ဆိုင္ တစ္ဆိုင္ႏွစ္ဆိုင္ က်န္ေသးေသာ္ လည္း လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ လူဝင္လူထြက္ မရွိသေလာက္ ျဖစ္ေနေလၿပီ။ အင္တာနက္ဆိုင္တြင္ လူျပည့္ေန သည့္တိုင္ သံုးခြင့္ရရန္ ထိုင္ေစာင့္ခဲ့ဖူး သည္ဆိုေသာ ထားဝယ္ၿမိဳ႕ ဘုေမၼာ္ ရပ္ကြက္မွ ကိုေက်ာ္ရဲသူသည္လည္း ယခုတြင္ သူ႔စမတ္ဖုန္းကိုသာ အားထား ေတာ့ေလသည္။ “ဆိုင္ကိုသြားၿပီး သီးသန္႔ႀကီးသြား မသံုးေတာ့ဘူး၊ ဆိုင္သြားၿပီးသံုးတာနဲ႔ ကိုယ့္ဖုန္းထဲမွာ ကိုယ္သံုးတာ အတူတူပဲ ဆိုေတာ့ ကိုယ့္ဖုန္းထဲမွာပဲ ကိုယ္သံုးေတာ့ တာေပါ့” ဟု ထားဝယ္ၿမိဳ႕ ဘုေမၼာ္ ရပ္ကြက္မွ ကိုေက်ာ္ရဲသူက ေျပာသည္။ ၾဃဃ(ထားဝယ္)မွ ကိုသက္သက္ ေအာင္ကေတာ့ အင္တာနက္ကေဖးမ်ား ရွိေနသင့္ေသးေၾကာင္း ေျပာပါသည္။ “အခ်ိဳ႕ဝက္ဆိုက္ေတြက ဖုန္းနဲ႔သံုး လို႔ အဆင္မေျပဘူးေလ။ ၿပီးေတာ့ ကြန္ျပဴတာက လူတိုင္းမွာ မရွိေသးဘူး ေလ” ဟု ကိုသက္သက္ေအာင္က မွတ္ ခ်က္ျပဳသည္။

Related Posts