တက္တူး

ေက်ာင္းအပ္ႏွံေရး အခမ္းအနားတစ္ ခုတြင္ ဆရာမႀကီးတစ္ဦးက တက္တူးထိုး ထားသူမ်ားကို သူ႕ေက်ာင္းတြင္ လက္ခံ မည္မဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။
ကၽြန္ေတာ္တထိတ္တလန္႔ ျဖစ္ရပါ သည္။

ထိုသို႔ေသာ ေက်ာင္းမ်ား မည္မၽွ ရွိမည္နည္း။ ထိုသို႔ေသာ အေျခအေန ေၾကာင့္ ေက်ာင္းအပ္ႏွံေရး အခက္ႀကဳံေန သည့္ ကေလးမည္မၽွရွိမည္နည္း။
တက္တူးသည္ လူတစ္ဦး၏ စိတ္ ႏွင့္ဘ၀ကို မည္မၽွစပ္ဟပ္ျပႏိုင္ေသာ ေၾကာင့္ ထိုသို႔ေသာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ရ သနည္း။ မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ တက္တူးထိုးထားသူမ်ားကို ဆိုးသြမ္းသူ မ်ားအျဖစ္ တစ္ထစ္ခ် ႐ႈျမင္ၾကသနည္း။
။ ။ ။

တကယ္ေတာ့ တက္တူးကို မႏွစ္ သက္သူမ်ားထဲတြင္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ပါဝင္သည္။
ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ တက္တူး ေၾကာင့္ ဘ၀တက္လမ္းပိတ္ခဲ့ရဖူးသည္။ တက္တူးထိုးထားသူမ်ားအဖို႔ ဗိုလ္ ေလာင္းသင္တန္း၊ ဒုရဲအုပ္သင္တန္းကဲ့ သို႔ေသာ သင္တန္းမ်ားကို တက္ခြင့္ရမည္ မဟုတ္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း တက္တူးအစက္ကေလး ငါးစက္ေၾကာင့္ ဗိုလ္သင္တန္းတက္ခြင့္ႏွင့္ ေဝးခဲ့ရဖူး သည္။

ကၽြန္ေတာ္ ထိုတက္တူးရခဲ့သည္မွာ ဒုတိယတန္းအ႐ြယ္က ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ ေတာ္တို႔ တစ္ဝမ္းကြဲ ညီအစ္ကို သုံး ေယာက္ တက္တူးထိုးၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ယခုေခတ္ကဲ့သို႔ စက္ျဖင့္ ထိုးျခင္းေတာ့ မဟုတ္။ ႀကိမ္ပင္မွရ သည့္ ဆူးမ်ားကို စုခ်ည္ၿပီး ထိုးရျခင္း ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ ကို တက္တူး ထိုးေပးသည့္ ဆရာႀကီးမွာ ယခုေတာ့ ႏိုင္ငံေရးေလာက၏ အေရးပါ သည့္ ရာထူးတစ္ေနရာတြင္ တာဝန္ထမ္း ေဆာင္လ်က္ ရွိေပသည္။
သူ႕မွာလည္း တက္တူးရွိသည္။

လက္ရွိ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ျဖစ္ေနသည့္ ေဇယ်ာေသာ္ဆိုလၽွင္လည္း အဆိုေတာ္ဘ၀က ထိုးထားသည့္ တက္ တူးမ်ား ရွိေပသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုတက္ တူးေၾကာင့္ သူ၏စိတ္ဓာတ္ ပ်က္ယြင္း သြားျခင္း မရွိသကဲ့သို႔ သူ႕ကိုေပးထား သည့္ ရာထူးတာဝန္မွ ရပ္စဲခံရျခင္းလည္း မရွိေပ။
သို႔ဆိုရလၽွင္ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ ၏ စိတ္ေနသေဘာထားကို သူ႕အေရျပား ေပၚက တက္တူးကိုၾကည့္ၿပီး အလြယ္ တကူ အလုံးစုံ ဆုံးျဖတ္၍ မရဆိုသည္က ေသခ်ာသည္။

ကၽြန္ေတာ္သည္ တက္တူးထိုးျခင္း ကို အားေပးသူ မဟုတ္သလို ႐ႈတ္ခ်လို စိတ္ရွိသူလည္း မဟုတ္ပါ။ လူတစ္ကိုယ္ အႀကိဳက္တစ္မ်ိဳး မဟုတ္ပါလား။ သူ႕ဝါ သနာႏွင့္သူ ရွိၾကသည္သာ။ သို႔ေသာ္ တက္တူးထိုးမိျခင္းေၾကာင့္ ပညာေရး ဘ၀ဆုံးခန္းတိုင္သြားရမည့္အျဖစ္မ်ိဳး ကိုေတာ့ လက္ခံလိုစိတ္ မရွိပါ။
တက္တူးထိုးထားသည့္ ဆယ္ေက်ာ္ သက္အေတာ္မ်ားမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ ဆုံဖူးသည္။

သူတို႔ႏွင့္လည္း စကားေျပာျဖစ္ သည္။ သူတို႔ မည္သည့္ရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖင့္ တက္ တူးထိုးထားသည္ကို ေမးၾကည့္ျဖစ္ သည္။ သူတို႔၏အေျဖကား ေသခ်ာေရ ရာမႈမရွိ။ ဘာေၾကာင့္ထိုးထားသည္ကို တိတိပပ မေျပာႏိုင္။ တခ်ိဳ႕က ပုံေလး လွ၍ ထိုးလိုက္သည္။ တခ်ိဳ႕က စက္ စမ္းသည့္အေနျဖင့္ ထိုးၾကည့္သည္။ ထို ကဲ့သို႔ရည္႐ြယ္ခ်က္ တိတိက်မရွိဘဲ တက္တူးထိုးထားသူမ်ားမွာ အေျခခံ ပညာေက်ာင္းသားအ႐ြယ္မ်ား ျဖစ္သည္။ အသက္အ႐ြယ္ ပိုႀကီးသူမ်ားကေတာ့ သမီးရည္းစားပုံ၊ အမွတ္တရ အေၾကာင္း အရာ တစ္ခုခုပုံစသျဖင့္ ထိုးတတ္ၾက သည္။ ေသခ်ာသည္က လူငယ္ပီပီ ေခတ္ေရစီးေနာက္ စီးေမ်ာၾကည့္ျခင္းသာ ျဖစ္သည္။
ထိုေၾကာင့္ တက္တူးကို လူတစ္ဦး ၏ ဘ၀တစ္ခုလုံးကို ကိုယ္စားျပဳသည္၊ စိတ္အလုံးစုံကို လွစ္ျပသည္ဟု မေကာက္ ယူသင့္ေပ။

တက္တူးႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ အျမင္ကို ေျပာင္းလဲသြားေစသည့္ ျဖစ္ ရပ္တစ္ခု ရွိသည္။
You Tube တြင္ Hope ဟု႐ိုက္ ထည့္လိုက္လၽွင္ Hope ႏွင့္သက္ဆိုင္ သည့္ ဗီဒီယိုဖိုင္မ်ား ေပၚလာေပမည္။ ထိုအထဲတြင္ လူျဖဴအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ပိန္လွီေနသျဖင့္ မတ္တတ္ရပ္ၿပီး လမ္း ေလၽွာက္ရန္ပင္ အခက္အခဲရွိေနသည့္ အာဖရိက လူမည္းေလးတစ္ဦးကို မုန္႔ ေကၽြးေရတိုက္ေနသည့္ ဗီဒီယိုဖိုင္တစ္ခုကို ေတြ႕ရေပမည္။ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္သ ေလာက္ ထိုကေလး၏ မိဘႏွစ္ပါးစလုံး ကြယ္လြန္သြားၾကသျဖင့္ ရပ္႐ြာဓေလ့အရ ထိုကေလးကို စုန္းသရဲအျဖစ္ သတ္မွတ္ ကာ မည္သူမၽွ ေကၽြးေမြးေစာင့္ေရွာက္ျခင္း မျပဳဘဲ ႏွင္ထုတ္ထားၾကသည္။ ထို အျဖစ္ကို သိသြားေသာ ထိုလူျဖဴ ေကာင္မေလးမွာ အႀကီးအက်ယ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပင္လၽွင္ ထိုကေလးေလးကို သူမေကၽြး ေမြးေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္သည္။ ေနာက္ဆုံးတြင္ ကေလးေလးမွာ အစာ အာဟာရ ျပည့္ျပည့္၀၀စားေသာက္ ရသျဖင့္ ျပန္လည္ၿပီး က်န္းမာဖြံ႕ၿဖိဳး လာေပသည္။ ထိုကေလး၏အမည္ ကိုလည္း Hope ဟု မွည့္လိုက္သည္ ထင္သည္။ သူ႕တြင္ နာမည္အရင္းေတာ့ ရွိသည္။

ကၽြန္ေတာ္ အဓိကေျပာလိုသည္က ထိုကေလး၏ အသက္တစ္ေခ်ာင္းကို ကယ္တင္လိုက္သည့္ ေ႐ႊေရာင္ဆံပင္ပိုင္ ရွင္ လူျဖဴေကာင္မေလးအေၾကာင္း ျဖစ္ သည္။ သူမ၏ ကိုယ္ခႏၶာေပၚတြင္ တက္ တူးမ်ားထိုးထားသည္။ သို႔ေသာ္ သူမ၏ႏွလုံးသားမွာ ႏူးညံ့ၿပီး စိတ္သေဘာထား တို႔မွာ ျဖဴစင္ေနေပသည္။
ဤျဖစ္ရပ္တြင္ လူတစ္ေယာက္ကို သူ႕ကိုယ္ေပၚတြင္ ထိုးထားသည့္တက္တူး၊ အသားအေရာင္၊ ႐ုပ္ရည္သြင္ျပင္တို႔ကို ၾကည့္ၿပီး သူ၏အတြင္းစိတ္ကို အလုံးစုံ ခန္႔မွန္းေကာက္ခ်က္ခ်၍ မရဆိုသည့္ သင္ခန္းစာကို ကၽြန္ေတာ္ရလိုက္သည္။
အေျပာင္းအလဲကို လိုခ်င္ၾကသည့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ အယူအဆ အေတြးအေခၚမ်ားကိုလည္း ဦးစြာေျပာင္းလဲဖို႔ လိုေပမည္။ လူသား တစ္ဦးကို လူသားတစ္ဦးအျဖစ္ ျမင္ ေအာင္ၾကည့္တတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားၾကရေပ မည္။ ကိုယ္ႏွင့္သေဘာထား အယူအဆမ တူ႐ုံမၽွႏွင့္ သူ႕ကိုလူရာမသြင္းမွာ မျဖစ္ သင့္။

တက္တူးေလးထိုးထား႐ုံမၽွျဖင့္ သူ႕ ကို လူေကာင္းစာရင္းမွ ဖယ္ထုတ္၍ မျဖစ္။ ေခတ္စနစ္၏ ႐ိုက္ခတ္မႈဒဏ္ကို ခံခဲ့ရသူ၊ ခံေနရသူမ်ားကို သည္အတိုင္း ပစ္ထားခဲ့မလား သို႔တည္းမဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွင့္အတူ ပါသေလာက္ ဆြဲေခၚသြားၾကမလားဆိုသည္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ စဥ္းစား သင့္ေပသည္။ အေျခခံပညာေက်ာင္း သားတစ္ေယာက္ သည္ တက္တူးႏွင့္ မလိုက္ဖက္သလို အပ္စပ္မႈလည္း မရွိပါ။

သို႔ေသာ္ သူတို႔ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီအတိုင္းထားခဲ့ေတာ့မွာလား။ စိတ္ ဓာတ္၊ အေတြးအေခၚမ်ားကို ျပဳျပင္ ေပးၿပီး ဘ၀ဇာတ္ခုံေပၚကို တြန္းပို႔ ေပးၾကမလား၊ စသျဖင့္ နည္းလမ္းေပါင္း မ်ားစြာ ရွိေပမည္။
ယင္းအတြက္ ဆရာ၊ ဆရာမ တို႔အျပင္ ကၽြန္ေတာ္ တို႔လူ႕အသိုင္းအဝိုင္း တစ္ခုလုံးအေနျဖင့္ စဥ္းစားေပးၾကဖို႔ လိုပါသည္။

Related Posts