ဘိုးေတာ္ဘုရားရဲ႕ ေ႐ႊဂူေစတီ

ခရစ္ ၁၇၈၃ ခုႏွစ္မွာ ဘိုးေတာ္ ဘုရား (ဗဒုံမင္း)ရဲ႕အမိန္႔နဲ႔ ႏိုင္ငံနဲ႔အဝွမ္း ေ႐ႊဂူေစတီေတြ တည္ထားကိုးကြယ္ေစ ခဲ့တယ္လို႔ ကုန္းေဘာင္ဆက္ မဟာရာဇ ဝင္ေတာ္ႀကီးမွာ ေဖာ္ျပပါရွိပါတယ္။ တည္ထားကိုးကြယ္ေစခဲ့တဲ့ ဂူဘုရား ေပါင္း ၂၃၀ ဆူျဖစ္ၿပီး ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕မွာ တစ္ဆူက်စီ တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့တယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။
ကုန္းေဘာင္ေခတ္ မဟာရာဇဝင္ ေတာ္ႀကီးမွာ ေဖာ္ျပထားခ်က္အရ ဘိုးေတာ္ ဘုရားရဲ႕ ေကာင္းမႈေတာ္ဂူဘုရား တည္ခဲ့ တဲ့ ၿမိဳ႕စာရင္းမွာ တနသၤာရီတိုင္းထဲက ထားဝယ္ၿမိဳ႕နဲ႔ ၿမိတ္ၿမိဳ႕တို႔ ပါဝင္ေနတာ ကို ေတြ႕ရပါတယ္။

ဘိုးေတာ္ဘုရားအမိန္႔နဲ႔ ႏိုင္ငံအႏွံ႔ တည္ ခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ ေ႐ႊဂူေစတီေတြကို အရမ္းပဲ စိတ္ဝင္စားေနမိပါတယ္။ အထူး သျဖင့္ ထားဝယ္ၿမိဳ႕မွာ တည္ထားခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့ ေ႐ႊဂူေစတီကိုပါ။ ထားဝယ္ေဒသက ေရွးေဟာင္းေစတီေတြ အေၾကာင္းေရး ထားတဲ့စာေတြကိုလည္း လက္လွမ္းမီ သေလာက္ ရွာဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေ႐ႊဂူေစတီနဲ႔ ပက္သက္တဲ့ အေထာက္ အထားကို ဖတ္မိတဲ့စာအုပ္ေတြမွာ မေတြ႕ရပါဘူး။ မ်က္ျမင္အားျဖင့္ ေတြ႕ရ သေလာက္ေတာ့ ထားဝယ္ေဒသမွာ ျမန္မာျပည္အလယ္ပိုင္းမွာလို ဂူခံၿပီး တည္ထားတဲ့ ေရွးေဟာင္းေစတီေတြ မေတြ႕ဖူးဘဲ ေျမစိုက္ေစတီေတြသာ ေတြ႕ ရမ်ားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ထားဝယ္မွာ မွတ္တမ္းအရ ကုန္းေဘာင္ ေခတ္လယ္ ေလာက္က တည္ထားခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့ ေ႐ႊဂူေစတီကို ရွာေနမိပါတယ္။

ထားဝယ္ၿမိဳ႕ေျမာင္းပုလဲရပ္ကြက္ ကေျမာကင္းလမ္းတစ္ေနရာမွာ အေရွ႕ ဘက္ကို မ်က္ႏွာလွည့္ၿပီး အေနာက္ကို သြယ္ဝင္သြားတဲ့ ေစာင္းတန္းေစာင္းႀကီး တစ္ခုကို သတိျပဳမိၾကမွာပါ။ ေစာင္း တန္းထိပ္ရဲ႕ တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ ျခေသၤ့ ႏွစ္ေကာင္နဲ႔ ၿခံရံထားတာကိုလည္း ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။
ေစာင္းတန္းႀကီးက အိုေဟာင္းေန ပါၿပီ။ ျပင္ဆင္မြမ္းမံထားတဲ့ ပုံစံမ်ိဳးလည္း မ ေတြ႕ရပါဘူး။ ဒါ့အျပင္ အနီးနားပတ္ ဝန္းက်င္ အေနအထားကလည္း သစ္ပင္ ေတြနဲ႔ ခပ္႐ႈပ္႐ႈပ္မို႔ ထားဝယ္ၿမိဳ႕ရဲ႕ အဓိ က လမ္းတစ္လမ္းေပၚက အဲဒီေစာင္းတန္း ႀကီးရွိေနတဲ့ ေနရာကို သတိမျပဳမိၾကဘူးဆို ပါေတာ့။ ေစာင္းတန္းဟာ အထဲမွာရွိေန ႏိုင္တဲ့ ဘုရားသိမ္တစ္ခုနဲ႔သြယ္ထားတာ ျဖစ္မယ္လို႔ေတာ့ သာမန္အားျဖင့္ထင္ထား မိတာပါ။ ထားဝယ္ၿမိဳ႕ေပၚ လာတဲ့အခါ တိုင္း အဲဒီေစာင္းတန္းအေရွ႕ကေန ျဖတ္ သြားျဖတ္လာ လုပ္ေနေပမဲ့ အထဲကိုေတာ့ တစ္ခါမွ မဝင္ျဖစ္ပါဘူး။
ေစာင္းတန္းႀကီး ေျမာက္ဘက္မွာ ကပ္လ်က္မွာေတာ့ ေ႐ႊဂူေက်ာင္းရွိတယ္။

တေလာက ထားဝယ္ကို ျပန္ျဖစ္ ေတာ့ ေက်ာင္းထဲကို ဝင္ေရာက္ေလ့လာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းဝင္းထဲကို ေရာက္ တဲ့အခါမွာ ေရၫွိေတြစြဲေနတဲ့ အ႐ိုးအိုး ေစတီေလးကို ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ျဖစ္ပါတယ္။ အ႐ိုးအိုးေစတီကို ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ေနတုန္းမွာ ပဲ အတြင္းဘက္မွာ ေစတီတစ္ဆူရွိေနေသး တာကို သတိျပဳမိလိုက္တာပါ။ ေစတီက ျမင္ေနက် ပုံစံနဲ႔ကြဲပါတယ္။ ေအာက္မွာ အုတ္တိုက္ခံ(ဂူခံ) ထားၿပီး အေပၚမွာ ေစတီေပါက္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေစာ ေစာကေျပာတဲ့ အုတ္ေစာင္းတန္းေဟာင္း ႀကီးဆိုတာကလည္း အဲဒီဂူခံေစတီရဲ႕ အေရွ႕ဘက္ မုခ္ကေနထြက္လာတဲ့ ေစာင္း တန္းတစ္ခုျဖစ္တယ္ဆိုတာကို သိလိုက္ ရပါတယ္။

ေ႐ႊဂူေက်ာင္းဝင္းထဲ ေရာက္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္က ကပ္လ်က္ရွိေနတဲ့ ေစာင္းတန္း အလယ္ေလာက္ကေန ျဖတ္ဝင္ၿပီး တစ္ ခါမွ မေရာက္ျဖစ္တဲ့ ဘုရားသိမ္ရွိရာဆီကို ဝင္ၾကည့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေစာင္းတန္းအဆုံး (အေနာက္ဘက္ထိပ္)မွာ ဇရပ္ရင္ကြဲေလး တစ္ခုခံေနေသးၿပီး အဲဒီေနာက္မွာ တစ္ ဆက္တည္းရွိေနတဲ့ ဘုရားသိမ္ႀကီးကို ေတြ႕လိုက္ရတာပါ။ သိမ္တံခါးကို ေသာ့ ပိတ္ထားတာမို႔ အျပင္ကေနပဲ အတြင္း ဘက္ကို လွမ္းၾကည့္ရပါတယ္။ သိမ္ထဲ က အေနာက္ဘက္နံရံမွာရွိေနတဲ့ မုခ္ေပါက္ အေသးေလးတစ္ခုကို ၿခံရံၿပီး တစ္ဖက္ တစ္ခ်က္မွာ ထိုင္ေတာ္မူတစ္ဆူစီနဲ႔ ရပ္ေတာ္မူတစ္ဆူစီ တည္ရွိေနတာကို ဖူးေတြ႕ရတာပါ။ ထိုင္ေတာ္မူႏွစ္ဆူက အတြင္းဘက္က်ၿပီး ရပ္ေတာ္မူႏွစ္ဆူက အျပင္ဘက္က်ပါတယ္။

ရပ္ေတာ္မူႏွစ္ဆူနဲ႔ ထိုင္ေတာ္မူႏွစ္ဆူ အ ၾကား အလယ္တည့္တည့္မွာရွိေနတဲ့ မုခ္ ဦးတစ္ခုကိုလည္း သတိျပဳမိပါတယ္။ မုခ္ဦးထဲကို လွမ္းၾကည့္မိေတာ့ အထဲမွာ ဆင္းတုေတာ္ တစ္ဆူရွိေနေသးတာကို လွမ္းၿပီး ဖူးေတြ႕ရတာပါ။ ဒါဆိုအထဲမွာ ေစတီရဲ႕ အလယ္မ႑ိဳင္ကို ဗဟိုျပဳထား တဲ့ ဂူပတ္လမ္းတစ္ခု ရွိေနေသးတာေပါ့။ေစာေစာက ေ႐ႊဂူေက်ာင္းဝင္းထဲကေန တစ္စြန္းတစ္စျမင္ေနရတဲ့ ေစတီကလည္း လွိဏ္ဂူပတ္လမ္းရွိတဲ့ ဒီအုတ္တိုက္ (ဂူ) ေပၚမွာ ေပါက္ထားတဲ့ ေစတီျဖစ္မယ္ဆို တာ သေဘာေပါက္ရပါတယ္။
ေသခ်ာပါၿပီ။ အခုကၽြန္ေတာ္ ေရာက္ ေနတဲ့ေနရာဟာ ဂူခံၿပီး အေပၚမွာ ေစတီ တင္ထားတဲ့ ဂူဘုရားတစ္ဆူ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဘုရားကို ေ႐ႊဂူေစတီလို႔ အရပ္ကေခၚ ေနၾကတယ္ဆိုတာကိုလည္း အခုသိလိုက္ ရတာပါ။ ဟုတ္တာေပါ့။

နံေဘးမွာရွိတဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက လည္း ဒီေ႐ႊဂူဘုရားကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ေ႐ႊဂူေက်ာင္းလို႔ အမည္တြင္လာတာ ျဖစ္မွာပါပဲ။ ဒါကို ဘာျဖစ္လို႔ အစက သတိမျပဳမိတာပါလိမ့္။ တကယ္ဆို အေစာ ႀကီး ကတည္းက သတိျပဳမိသင့္တာပါ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မေက်မနပ္ျဖစ္ေနမိရင္းက တစ္ဖက္မွာလည္း အခုေရာက္ေနတဲ့ ေ႐ႊဂူ ေစတီဟာ ကၽြန္ေတာ္ရွာေနတဲ့ ဘိုးေတာ္ ဘုရားေကာင္းမႈေတာ္ ေ႐ႊဂူေစတီျဖစ္ေန မလားဆိုတဲ့အေတြးက ခ်က္ခ်င္းကို ဝင္ လာပါေတာ့တယ္။

ကၽြန္ေတာ္ေတြးထင္တာေတြ ေသခ်ာ ေအာင္လို႔ ေစတီတစ္ဆူလုံးကို ၿခဳံငုံၿပီး ျမင္ႏိုင္ဖို႔ သိမ္အျပင္ဘက္ကို ထြက္ၿပီး ပတ္ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။ အျပင္ဘက္ ထြက္ၾကည့္ေတာ့လည္း ဂူခံထားတဲ့ မူလ ေစတီကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မျမင္ခဲ့ရ ပါဘူး။ အခုလက္ရွိ အေနထားအရ ဘုရားဂူရဲ႕ ေလးဘက္ေလးမ်က္ႏွာမွာ ေနာက္ပိုင္း ကုသိုလ္ရွင္ေတြက ဘုရားဂူ နဲ႔ကပ္ၿပီး တန္ေဆာင္းႀကီးေတြကို စနစ္ တက် မဟုတ္ဘဲ သဒၵါေပါက္ရင္ ေပါက္ သလို ခ်ဲ႕ထြင္ေဆာက္လုပ္ထားၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လည္း အေပၚ ပိုင္း ေလးသာေပၚေနၿပီး ဒီေစတီကို ဂူဘုရားမွန္း မသိသာဘဲ ျဖစ္ေနေတာ့တာ ပါ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကံေကာင္းေထာက္မ စြာပဲ ေဂါပကလူႀကီးတစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႕ခြင့္ရၿပီး တံခါးေတြ ဖြင့္ေပးတာနဲ႔ ဂူထဲကို ဝင္ေလ့လာခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ပထမ ဆုံးေတာင္ ဘက္မုခ္ကေနဝင္ခဲ့တာပါ။ ဂူထဲကို ဝင္တဲ့မုခ္ဦးဟာ လူတစ္ရပ္နီးပါး ေလာက္သာရွိတာမို႔ ငုံ႔လၽွိဳၿပီး ဝင္ရပါ တယ္။ ဒါဟာ ေရွးေဟာင္း ဘုရားေတြရဲ႕ ထုံးစံပါပဲ။

ႏွစ္ေတြၾကာလာတာနဲ႔ အမၽွ ေျမျပင္ျမင့္တက္လာၿပီး ေျမျပင္ျမင့္တက္ လာတဲ့အတိုင္း ေနာက္ပိုင္းအလႉရွင္ ေတြက ေအာက္ခင္းျပင္ေတြ ခင္းလိုက္တဲ့ အခါ မုခ္ေပါက္ေတြက ခပ္ဝပ္ဝပ္သာ က်န္ေနေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
မုခ္အတြင္းမွာ ထိုင္ေတာ္မူဆင္းတု ေတာ္ေလးတစ္ဆူ ကိန္းဝပ္ေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ဆင္းတုေတာ္ေလးက အမရပူရ ေခတ္လက္ရာပါပဲ။ ျပဳျပင္ထား ေပမယ့္လည္း မူလလက္ရာအတိုင္း နီးပါး ေတြ႕ေနရေသးလို႔ စိတ္ခ်မ္းသာရ ပါတယ္။

ဆင္းတုေတာ္ေလးရဲ႕ လက္ဝဲလက္ယာ မွာ ဂူဘုရားေတြရဲ႕ ထုံးစံအတိုင္းအတြင္း ဂူ ပတ္လမ္းေတြရွိေနတာကို လိုက္ရ တာပါ။ ဂူပတ္လမ္းအတိုင္း လက္ဝဲ ဘက္ျခမ္းကို ပတ္သြားတဲ့အခါမွာ အေရွ႕မုခ္ရဲ႕အတြင္းဘက္မွာ ဖူးေတြ႕ေန ရတဲ့ ဆင္းတု ေတာ္ေလးဆီ (အေရွ႕ဘက္ဂူ မုခ္ေပါက္)ကို ေရာက္ပါတယ္။ အဲဒီအေရွ႕ ဘက္မုခ္ကေန အျပင္ကို ထြက္လိုက္ရင္ ေစာေစာက တင္ျပခဲ့တဲ့ ရပ္ေတာ္မူေတြနဲ႔ ထိုင္ေတာ္မူ ဆင္းတုေတာ္ေတြ ကိန္း ဝပ္ရာ ဘုရားသိမ္ထဲကို ေရာက္ပါတယ္။ အခုမွပဲ အျပင္ကေန ေခ်ာင္းၾကည့္ေနရတဲ့ ထိုင္ေတာ္မူႏွစ္ဆူနဲ႔ ရပ္ေတာ္မူႏွစ္ဆူကို ေသေသခ်ာခ်ာ ဖူးေတြ႕ရေတာ့တာပါ။

ရပ္ေတာ္မူႏွစ္ဆူက သာမန္အားျဖင့္ ၾကည့္ရင္ေတာင္မွ ေရွးေခတ္ဆင္းတုေတာ္ ေတြျဖစ္တယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္မိ ပါတယ္။ လက္ရာေျမာက္လွတဲ့ မွန္စီေ႐ႊ ခ် အဂၤေတတံကဲေတြက အေနာက္မွာပါ ေနေသးတာမို႔ ရပ္ေတာ္မူႏွစ္ဆူစလုံးပိုၿပီး သပၸာယ္ေနသလို ျဖစ္ေနေတာ့တာပါ။ ရပ္ေတာ္မူရဲ႕ဟန္ေတြက ထားဝယ္၊ တနသၤာရီနဲ႔ ၿမိတ္တို႔ဘက္မွာ ေတြ႕ရ ေလ့ရွိတဲ့ ေရွးေဟာင္းရပ္ေတာ္မူေတြရဲ႕ဟန္ေတြအတိုင္းပါပဲ။ ဆင္းတုေတာ္မွာ အရင္ေခတ္ လက္ရာမွန္း သိသာေစတဲ့ မွန္ကင္းေတာ္ပါရွိၿပီး ခါးစည္းပါတဲ့ သကၤန္းေတာ္ကို ဆင္းျမန္းထားေသးတာပါ။ ဒီလိုခါးစည္းပါတဲ့ သကၤန္းေတာ္ပုံစံဟာ ယိုးဒယားဘက္က ကူးစက္လာတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈ လက္ရာတစ္ရပ္ ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ တခ်ိဳ႕ ပညာရွင္ေတြက ယူဆၾကပါတယ္။
လက္ရွိအေနထားအရ ဒီရပ္ေတာ္မူ ႏွစ္ဆူကို ျပဳျပင္ထားတာ ေပၚလြင္ေန ေပမယ့္လည္း မူလလက္ရာ သိပ္မပ်က္စီး ေသးဘူးလို႔ ဆိုရမွာပါ။ ေျမာက္ဘက္ ရပ္ေတာ္မူက သကၤန္းေတာ္မွာ မူလ အေနထားအတိုင္း အရစ္ေလးေတြေပၚ ေနေသးတာကို ထူးထူးျခားျခား ေတြ႕ခဲ့ ပါတယ္။ ထိုင္ေတာ္မူ ႏွစ္ဆူကေတာ့ မူလလက္ရာမွန္းလို႔ မရေတာ့ပါဘူး။

ဂူပတ္လမ္းထဲကို ျပန္ဝင္လာၿပီး ေရွ႕ဆက္ သြားလိုက္ေတာ့ ဂူရဲ႕ေျမာက္ ဘက္မုခ္ေပါက္ကို ေရာက္ပါတယ္။ ေျမာက္ဘက္မုခ္မွာလည္း ထိုင္ေတာ္မူ ဆင္းတုေတာ္အ လတ္တစ္ဆူနဲ႔ ရပ္ေတာ္ မူႏွစ္ဆူကို ဖူးေတြ႕ရပါတယ္။ အေရွ႕မုခ္ အတြင္းမွာရွိေနတဲ့ ဆင္းတုေတာ္ေရာ ေျမာက္ဘက္ မုခ္မွာရွိေနတဲ့ ဆင္းတု ေတာ္ေရာက ျပဳျပင္မႈေတြ မ်ားလြန္းလို႔ မူလလက္ရာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပ်က္ကုန္ပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္လည္း မူလဆင္းတု ေတာ္ရဲ႕ဟန္ ပန္ေက်ာ႐ိုးကိုေတာ့ မွန္း ၾကည့္လို႔ရေန ေသးတာပါ။

ဂူဘုရားတစ္ဆူမွာ အနည္းဆုံးမုခ္ ေပါက္ေလးခု ရွိရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အတြင္းဂူပတ္လမ္းဟာလည္း ေလးဘက္ ေလးမ်က္ႏွာစလုံး ပတ္ပတ္လည္ ေပါက္ ေနရမွာပါ။ အခုေတာ့ ဒီဂူဘုရားမွာ မုခ္ေပါက္ သုံးခုသာရွိၿပီး အတြင္းဂူပတ္လမ္းက လည္းသုံး မ်က္ႏွာပဲေပါက္ေနပါတယ္။ ဂူဘုရားရဲ႕ အေနာက္ဘက္မ်က္ႏွာက ဂူပတ္လမ္း တစ္ခုလုံးကိုအဂၤေတနဲ႔ အေသပိတ္ထား ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ မူလ ေစတီတည္စတုန္းကေတာ့ ဂူပတ္လမ္း ပတ္ပတ္လည္အကုန္လုံး ပြင့္ေနမွာပါ။ ေနာက္ပိုင္းက်မွ ဘာျဖစ္လို႔ အခုလို ပိတ္ထားခဲ့ရတာလဲဆိုတာ အေတာ္ပဲ ေတြးရခက္ပါတယ္။

ေဂါပကအဖြဲ႕ဝင္ ဦးသန္းရွိန္ေျပာပုံ အရဆိုရင္လည္း မူလက ဂူပတ္လမ္း ပတ္ပတ္လည္ပြင့္လ်က္ရွိေနၿပီး ေနာက္ပိုင္း (ကိုလိုနီေခတ္)က်မွ ပိတ္ပစ္လိုက္တာ ျဖစ္ေၾကာင္း သိမီသူမ်ားထံမွ သိရွိရ တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒီေစတီႀကီးက ေရွးေဟာင္း ဆင္းတုေတာ္ေတြကို လုံၿခဳံမႈ ရွိေစဖို႔ ဂူတြင္း ပတ္လမ္းထဲမွာ ထည့္သြင္းၿပီး အေသပိတ္လိုက္ရတာပါတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ အေနာက္ဘက္ ဂူပတ္လမ္း တစ္မ်က္ႏွာစာ ပိတ္ေနတာျဖစ္ေၾကာင္း သူၾကားဖူးနား၀ရွိတဲ့အတိုင္း ဦးသန္းရွိန္က ေျပာျပပါတယ္။ အတိအက် အမွန္ျဖစ္မယ္လို႔ေတာ့ မဆိုႏိုင္ပါဘူ။

အခုေတြ႕ရသေလာက္အေနထားကို ေထာင့္ခ်င့္ၿပီး ထားဝယ္ၿမိဳ႕ရဲ႕ ဘိုးေတာ္ဘုရားေကာင္းမႈေတာ္ ေ႐ႊဂူေစတီဟာ ဒီေစတီျဖစ္မယ္လို႔ ၉၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ ေသခ်ာေနၿပီလို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ မုခ္သုံးခုမွာ ေတြ႕ေနရတဲ့ ဆင္းတုေတာ္ေတြကလည္း ဘိုးေတာ္ဘုရားလက္ထက္ (အမရပူရေခတ္)မွာ ျပဳလုပ္ေလ့ရွိတဲ့ ဟန္ပန္အတိုင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာင္ဘက္မုခ္က ဆင္းတုေတာ္ေလးဆိုရင္ ပိုၿပီး ထင္ရွားပါတယ္။ အေရွ႕မုခ္အျပင္ဘက္ ဘုရားသိမ္ထဲက ရပ္ေတာ္မူႏွစ္ဆူဆိုရင္လည္း ေဒသဟန္ေရာ စြက္ေနတာကလြဲရင္ အမရပူရေခတ္ လက္ရာအတိုင္းပဲလို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ ေဂါပကလူႀကီးက ဦးစိုးျမင့္ မွတ္တမ္းတင္ထား တယ္ဆိုတဲ့ ေ႐ႊဂူဘုရားရာဇဝင္လက္ေရး မူစာ႐ြက္ေလးကို ထုတ္ျပပါတယ္။ အဲဒီမွတ္တမ္းမွာလည္း ကၽြန္ေတာ္သိထားခဲ့တဲ့ ေ႐ႊဂူဘုရားသမိုင္း အဓိကအခ်က္ေတြကိုပဲ ထည့္ေရးထားတာပါ။ ဒီေ႐ႊဂူေစတီဟာ ေအဒီ ၁၇၈၃ မွာ ဘိုးေတာ္ဘုရားအမိန္႔နဲ႔ ႏိုင္ငံနဲ႔အဝွမ္းတည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့တဲ့ ေ႐ႊဂူေစတီေတြထဲက တစ္ဆူအပါအဝင္ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းနဲ႔ တျခားအခ်က္လက္ေတြကို ေဖာ္ျပထားတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလက္ေရးမူ ရာဇဝင္အေၾကာင္းအရာေလးကို ဖတ္ရတဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ့္ ယူဆခ်က္ဟာလည္း ပိုၿပီး ခိုင္မာလာပါေတာ့တာပါ။

တကယ္ေတာ့ ထားဝယ္ၿမိဳ႕ေပၚမွာတည္ရွိေနတဲ့ ေ႐ႊဂူေစတီဟာ အခုလက္ရွိ အေျခအေနထက္ အမ်ား ႀကီး တိုးတက္သင့္ပါတယ္။ ဒီေဒသမွာ တိက်ခိုင္မာတဲ့ သမိုင္းမရွိဘဲ ပုံျပင္ဆန္ဆန္ ရာဇဝင္ အေၾကာင္းေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီး လူသိမ်ားေနတဲ့ တခ်ိဳ႕ဘုရားေတြနဲ႔စာရင္သမိုင္း အထင္အရွားရွိတဲ့ ေ႐ႊဂူေစတီဟာ တကယ့္ကို ထင္ထင္ရွားရွားနဲ႔ ရွိေနသင့္တာပါ။ အခုက ထားဝယ္ၿမိဳ႕မွာတည္ရွိေနတဲ့ ေ႐ႊဂူေစတီဆိုတာ တျခား ေဒသက ဧည့္သည္မဆိုထားနဲ႔ ကိုယ့္ေဒသခံေတြေတာင္မွ သိပ္ၿပီး မသိခဲ့ၾကပါဘူး။ ထားဝယ္ၿမိဳ႕က ေ႐ႊဂူေစတီဟာ သမိုင္းေၾကာင္း အတိအက်ရွိတဲ့ ေစတီတစ္ဆူလို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ဘုန္းေတာ္ဘုရားဟာ ႏိုင္ငံေရးအရ သူ႕ပိုင္နက္ေျမေတြမွာ ဂူဘုရားေတြတည္ခဲ့တာမို႔ သူတည္ခဲ့တဲ့ ေ႐ႊဂူေစတီတိုင္းဟာလည္း ႏိုင္ငံ့သမိုင္းအတြက္ အရမ္းကိုအေရးပါ ေနပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ ျပည့္ရွင္မင္း တစ္ပါးရဲ႕ေကာင္း မႈကုသိုလ္ေတာ္ ေစတီတစ္ဆူ ကိုယ့္ေဒသမွာ တည္ရွိေနတယ္ဆိုတာ သိပ္ကိုဂုဏ္ယူစရာေကာင္းတဲ့ သမိုင္းေၾကာင္း တစ္ခုကို ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရထားတယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္မို႔ ထားဝယ္ၿမိဳ႕ေပၚက သမိုင္းေၾကာင္းႀကီးမားတဲ့ ေ႐ႊဂူေစတီႀကီး ထင္ရွားလာေစဖို႔နဲ႔ လူေတြသတိျပဳမိေစဖို႔ အထူးအေလးထားၿပီး ေဆာင္႐ြက္သင့္ေနၿပီလို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။
ကိုယ့္ၿမိဳ႕ကိုယ့္ေဒသရဲ႕ ဂုဏ္က်က္သေရေဆာင္ ေ႐ႊဂူေစတီႀကီး ေရရွည္တည္ၿမဲေနေစဖို႔လည္း ဝိုင္းဝန္း ထိန္းသိမ္းရမွာပါ။ ကၽြန္တာ္တို႔ ထားဝယ္သားတိုင္းမွာ တာဝန္ရွိပါတယ္။
ရေနာင္ (ဒြယ္)

Related Posts