သူရဲေကာင္းတစ္ဦး၏ ရင္တြင္းျဖစ္ အကၡရာမ်ား

0
20

“ၾကည္ေရ.. ပဲျပဳတ္နဲ႔ နံျပားရရင္ စားခ်င္ပါတယ္..”  ဆိုတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ စာေလးဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတိုင္းရဲ႕ အသည္းထဲ.. ရင္ထဲစြဲတဲ့ စကားျဖစ္ ပါ တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရာျပည့္တုန္းက ပဲျပဳတ္ နံျပားေကၽြးခဲ့လို႔.. စားခဲ့ရတာလည္း အမွတ္တရရွိဆဲပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ လက္႐ုံး တစ္ပါးလည္းျဖစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လိုပဲ အေႂကြ ေစာခဲ့တဲ့ ထားဝယ္သား သူရဲေကာင္းႀကီး လည္း အခု ဇူလိုင္လ ၁၂ ရက္ေန႔တြင္ ရာျပည့္ပါၿပီ။


သူဟာ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ့ ႏိုင္ငံ ေရးသမား မဟုတ္ခဲ့ဘူး။ ထင္ရွားလွတဲ့ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ဝင္လည္း မဟုတ္ခဲ့ဘူး။ ဗမာ့တပ္မေတာ္ ထားဝယ္ေျမကို နင္းတဲ့ အခ်ိန္က်မွ တိုင္းျပည္လႊတ္လပ္ေရး အတြက္ တပ္မေတာ္နဲ႔ လိုက္ပါသြားခဲ့ၿပီး ထားဝယ္ ေျမကို ျပန္မလာႏိုင္တဲ့ စစ္သူ ရဲေကာင္းတစ္ဦး ျဖစ္တယ္။ စြန္႔ခြာခဲ့ရတဲ့ ဇာတိေျမ၊ ခ်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ မိသားစုအတြက္ ေဝးေျမရပ္ကေန ႀကဳံသလို ေရးသားေပး ခဲ့တဲ့ စာ(၈)ေစာင္ကို ေတြ႕ရပါတယ္။

စာအမွတ္(၁)

ခင္ဗ်ား
ကၽြန္ေတာ္တို႔အုပ္ခ်ဳပ္ရေသာ စစ္ တပ္သည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးသို႔ ေအာင္ျမင္ စြာေရာက္ရွိပါေၾကာင္း၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လမ္းဖက္ခရီးတြင္ ရန္သူမ်ားႏွင့္ဆိုင္ၿပိဳင္ တိုက္ခိုက္ခဲ့စဥ္ ရန္သူတို႔ဖက္မွ ထြက္ေျပး သည့္ တိုက္ပြဲမ်ားသာျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပဲခူးနယ္                     ” ကပင္”  ေခၚ ႐ြာတုန္းက ရန္သူတို႔၏တင့္ကားေတြက လိုက္လံပစ္ခတ္သည့္အတြက္ တစ္ႀကိမ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔တပ္က ဆုတ္ခြာခဲ့ရပါသည္။ လူလူခ်င္းတိုက္ပြဲမ်ားတြင္ တစ္ခါမၽွ အ႐ႈံး မရွိပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔တပ္မွာ ဗမာ့တပ္ အားလုံးတြင္ ေရွ႕ဆုံးကထြက္ရေသာ ကင္းတပ္ ျဖစ္ပါသည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ဝင္ေသာ ဗမာ့တပ္မ်ား တြင္လည္း အဦးဆုံးတပ္ ျဖစ္ပါသည္။ ေရွ႕ဆုံးမွ ထြက္ရသည့္အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ မ်ားစြာ ေက်နပ္ေၾကာင္း၊ ယခု စာေရး သည့္အခ်ိန္တြင္ ရန္ကုန္မွ မႏၲေလးသို႔ ထြက္ရန္ စီစဥ္ေနတုန္း ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔တပ္ ယခု အင္းစိန္နယ္ က်ိဳကၠဆံတြင္ စခန္းခ်ေနပါသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ျမန္မာရပ္ကြက္မ်ားႏွင့္ ေဈးႀကီးမ်ားမွာ အဂၤလိပ္လက္ခ်က္ ေၾကာင့္ မီးေလာင္ျခင္းခံရပါသည္။ ရန္ကုန္ ကို အဂၤလိပ္ေလယာဥ္မ်ား ဗုံးတစ္ခါ တစ္ခါ ခ်သြားပါသည္။ ေနာက္ထပ္ မလာေတာ့ပါ။ ဂ်ပန္ေရတပ္ႀကီးလည္း ရန္ကုန္သို႔ ေျမာက္ျမားစြာ ေရာက္ ေနပါၿပီ။ ယခုစာ ေရးသည့္ အခ်ိန္တြင္ ဂ်ပန္စစ္တပ္မ်ား အထက္ျမန္မာျပည္သို႔ ေအာင္ျမင္စြာ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးတပ္ အခ်ိဳ႕ႏွင့္အတူ တက္သြားပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ တို႔တပ္မ်ားမွာ ရန္ကုန္တြင္အနားယူ ေနတာ ၁၅ရက္ ေလာက္ရွိသြားပါၿပီ။ မၾကာမီ ထြက္ရေတာ့မည္။
ကၽြန္ေတာ္ယခုခ်ိန္တြင္ တပ္ခြဲမႉး ရာထူးျဖင့္ ခ်ီးျမႇင့္ျခင္းခံရပါသည္။ ေနာက္ကို ေအာင္ျမင္စြာ ထားဝယ္ၿမိဳ႕ႀကီး သို႔ ျပန္ေရာက္လိမ့္မည္ဟု ယုံၾကည္ ပါေၾကာင္း။ မအုန္းတင္တို႔ သားအမိတစ္ ေတြကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ က်န္းမာစြာရွိ ေၾကာင္း ေျပာျပပါခင္ဗ်ား။

  ဗိုလ္ဗထူး
(စာတြင္ရက္စြဲမပါပါ။ ေဒၚစိန္ ခ်ယ္၏ မတ္ျဖစ္သူ ႐ိုးကုမၸဏီမန္ေနဂ်ာ ဦးေငြေဘာ္ထံ လိပ္တပ္ထားသည္။)

 

 

စာအမွတ္ (၂)

မအုန္းတင္
ယခု ငါ ရန္ကုန္မွာ ရွိသည္။ နင္တို႔ သားအမိေတြကို ယခုအခါ ေခၚ၍ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါ။ ရန္ကုန္တြင္ ဗုံးခဏ ခဏ ခ်သည္။ ငါတို႔လည္း ဗုံးေတြၾကား မွာ အသက္စြန္႔ၿပီး အလုပ္လုပ္ၾကပါသည္။ ဗမာ့ဂုဏ္မၫႈိးေအာင္ အသက္ဆံဖ်ား စြန္႔စားၿပီး အလုပ္လုပ္ေနၾကသည္။
ထားဝယ္တြင္ ေနပါ။ လိုက္လာလို႔ မျဖစ္ေသး။ ေနာင္ေအးခ်မ္းလၽွင္ ငါလာ ေခၚမည္။

 ဗထူး

စာအမွတ္(၃)

၁၂-၆-၄၃ ။ ပ်ဥ္းမနား
မိခင္
ယခုစာႏွင့္အတူ ေငြ ၃၀ဝိ( သုံးရာ တိတိ) ေအာင္ေက်ာ္စိုးလက္တြင္ ေပး လိုက္ပါသည္။ ေနထိုင္ရတာ ေခ်ာင္ ေခ်ာင္ခ်ိခ်ိရွိၿပီး အလုပ္အကိုင္ ေကာင္း ေကာင္းမြန္မြန္ ရွိလိမ့္မည္ဟု ေမၽွာ္လင့္ ပါသည္။ အခြင့္ရလၽွင္ ျပန္လာပါမည္။ ယခုအခါတြင္ အေျပာင္းအလဲ မ်ားေန သည့္အတြက္ အခြင့္မရႏိုင္ပါ။ အေၾကာင္း အခက္အခဲရွိလၽွင္ အေၾကာင္း ၾကားပါ။

   ဗထူး

စာအမွတ္ (၄)
ဗမာ့ကာကြယ္ေရးတပ္မေတာ္၊ တပ္ရင္း(၅)၊ တပ္ခြဲ(၁)၊ ပ်ဥ္းမနား။ ၁၂-၉-၄၃။

မိခင္
အားလုံးေသာအိမ္သားတစ္စု က်န္း မာ၍ ခ်မ္းသာေစရန္ ေန႔စဥ္ဆုေတာင္း လ်က္ရွိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အခြင့္ ရသည့္အခါ ျပန္လာပါမည္။ ယခုအခါ တြင္ အေျပာင္းအလဲကိစၥေတြ မ်ားေန သည့္အတြက္ မအားပါ။ ေန႔စဥ္ပင္ အိမ္သားတစ္စုအား ေအာက္ေမ့ပါသည္။

ဗထူး

စာအမွတ္(၅)
ကၽြတ္-ဆုတ္ ၆ရက္၊ ပ်ဥ္းမနား။

မိခင္
မိခင္ကိုယ္တိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္ၿပီး ဗိုလ္ သက္ေဖတို႔ႏွင့္အတူ မအုန္းတင္တို႔ သား အမိပါ လိုက္ပါလာေစလိုပါသည္ ခင္ ဗ်ား။ လိုက္လာ လိမ့္မည္လို႔လည္း ေမၽွာ္လင့္ပါသည္။ အရင္တစ္လ ေလာက္က ေငြ ၃၀ဝိတိတိ ၿမိတ္ၿမိဳ႕ဗိုလ္မဲ ဆီတြင္ ေပးလိုက္ပါသည္။ ရရွိလိမ့္ မည္ဟု ေမၽွာ္လင့္ပါေၾကာင္း။
  ဗထူး

စာအမွတ္(၆)
ေဖေဖ
ယခု ကၽြန္ေတာ္ ဗမာ့ကာကြယ္ေရး တပ္မေတာ္၌ ဗိုလ္ႀကီးအျဖစ္ အမႈထမ္း ႐ြက္ေနပါသည္။ အားလုံးေသာ အိမ္သား ေတြကို မ်ားစြာ ေတြ႕ျမင္လိုေသာ္လည္း ထားဝယ္သို႔ ျပန္ရန္ ယခုအခ်ိန္တြင္ အခြင့္ရဖို႔ ခဲယဥ္းပါသည္။ ယခုအခါမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တပ္၏ တပ္ေတြဟာ စစ္ ပညာ ေကာင္းစြာ မတတ္ေသးသည့္ အ တြက္ အခ်ိန္အားမရွိဘဲ ပညာသင္ၾကား ေနရပါသည္။ ေနာင္ပညာတတ္ ေျမာက္ၿပီး တစ္ခ်ိန္တြင္ အခြင့္ရ ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ အဲဒီအခ်ိန္က်မွပဲ ကၽြန္ေတာ္လည္း လာေရာက္ႏိုင္ပါမည္။ (စာ၏ ေနာက္ပိုင္း မလို၍ ခ်န္ခဲ့ပါ သည္။)

 ဗထူး

စာအမွတ္ (၇)

ေမာင္စိန္လင္း
ညီေမာင္၊ ယခု အစ္ကိုႀကီးေတာ့ ပ်ဥ္းမနားမွာ တပ္ခြဲမႉးအျဖစ္ အမႈထမ္း လ်က္ရွိပါသည္။ လခက ၃၀ဝိရပါ သည္။ ဦးဘာလဲ ငါအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ တပ္ ထဲမွာပဲ ဗိုလ္ကေလးအျဖစ္ျဖင့္ ထမ္း ႐ြက္လ်က္ရွိပါသည္။ ညီေမာင္ရယ္ ၊ ၿမိဳ႕တိုင္း ႐ြာတိုင္းမွာ ငါေတြ႕သမၽွ လူ ေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ အရင္က သူေဌးေတြေတာင္ ဝင္ေငြလမ္းမရွိတဲ့ အတြက္ ၾကပ္တည္း ဆင္းရဲေနၾကတာ ေတြ႕ရေတာ့ ညီေမာင္တို႔ အိမ္သား တစ္စုလည္း ဘယ္လိုမ်ား ေနထိုင္ၾက ပါသလဲဆိုတာ ငါအၿမဲတမ္းေတြးၿပီး ပူေနမိတာပဲ။ အလုပ္အကိုင္ေတြက လည္း ငါ့အေတြးနဲ႔ေတာ့ သိပ္ဟန္ မက်ဖူးလို႔ ငါထင္မိတာဘဲ။ အဲဒါေတြ ေတြးမိေတာ့ အိမ္သားတစ္စုံလုံးအတြက္ ငါ အၿမဲတမ္းလို စိတ္ထဲက မသက္သာ လွဘူးကြယ့္။
အထူးသျဖင့္ မိခင္ႀကီးအတြက္ ငါ စိတ္မခ်မ္းသာလွဘူး။ အုန္းတင္တို႔ အတြက္၊ ညီေမာင္တို႔အတြက္ အားလုံး ဟာ မိခင္ႀကီး ေခါင္းေပၚခ်ည္းျဖစ္ ေနေတာ့ အရင္ကလို ေငြဝင္လမ္းေျဖာင့္ ေနၾကရင္ ေတာ္ေသးရဲ႕။ အရင္ကလို မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ မိခင္ႀကီး မ်ားစြာ စိတ္ဆင္းရဲမွာပဲဆိုတာ ငါေတြးၿပီး စိတ္ မေကာင္း။
ငါစစ္ထဲဝင္တုန္းကလည္း မိခင္ ႀကီး စိတ္မေကာင္း ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ငါသိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ငါရဲ႕မ်ိဳးခ်စ္စိတ္က ဒီ အခ်ိန္ ဒီအခါမ်ိဳးမွာ မစြန္႔စားရရင္ မေနႏိုင္ဘူး။ အုန္းတင္ ငါ့ဆီလာၿပီး ငိုတာလည္း စိတ္ထဲမွာ အနည္းငယ္မၽွ မထိခိုက္ခဲ့၊ မိခင္ႀကီး စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနတာ တစ္ခုပဲ စိတ္ကို တုန္လႈပ္ ေစခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ ငါ့ရဲ႕တာဝန္ ျဖစ္ တဲ့ ကေလးေတြနဲ႔ အုန္းတင္တို႔ကိုလည္း သူ႕ေခါင္းေပၚပုံၿပီး ထားခဲ့ရတယ္။ ဒီ ေက်းဇူးေတြကို ငါ မေမ့ပါဘူး။ ညီ ေမာင္။
အဲဒီေတာ့ ငါေတြးသလို အလုပ္ အကိုင္ စီးပြားလမ္းမေျဖာင့္ပဲမ်ားရွိေနၾကရင္ ငါ့ဆီကို ညီေမာင္တို႔ လင္မယား နဲ႔ မိခင္ႀကီးတို႔ပါ အၿမဲတမ္းမေနႏိုင္ ေသာ္လည္း ၃-၄လ ဆိုသလို အလည္ အပတ္သေဘာနဲ႔ လာေနၾကမယ္ ဆိုရင္ အလြန္ေကာင္းမြန္ ဝမ္းေျမာက္စရာ ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ငါယူဆတာပဲ။ မင္း ဖခင္ႀကီးေတာ့ သံေယာဇဥ္မ်ားလို႔ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ေ႐ႊ႕ေျပာင္းႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ သူ႕ဆီ အခြင့္ ပန္ၿပီး မင္းနဲ႔မိခင္တို႔ အလည္သေဘာနဲ႔ လာခဲ့ပါလား ညီေမာင္။
ငါေမၽွာ္လင့္သလို ျဖစ္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းပါတယ္။
ဗထူး

စာအမွတ္(၈)

မိခင္ခင္ဗ်ား
ကၽြန္ေတာ္ ယခု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီး တြင္ က်န္းမာစြာရွိေနပါသည္။ ယခု ဆက္လက္၍ မႏၲေလးထြက္ရပါမည္။ ကၽြန္ေတာ္ေန႔စဥ္ပင္ သတိရၿပီး အၿမဲ မိခင္ဂုဏ္ကို ႐ိုေသေလးစားလ်က္ရွိ ေၾကာင္း၊ ကၽြန္ေတာ္ မိခင္၏ ေက်းဇူးကို ဆပ္ရန္ ႀကိဳးစားခဲ့ေသာ္လည္း ဆုံး႐ႈံး ျခင္းႏွင့္သာ ေတြ႕ရသည့္အတြက္ စိတ္ မေကာင္းျခင္း ယေန႔ထိ ျဖစ္လ်က္ရွိ ပါ သည္။ ေနာင္ကို ေအာင္ျမင္စြာျဖင့္ မိခင္ႀကီးအား ျပန္လည္ဖူးျမင္ႏိုင္သည့္ အျပင္ မိခင္၏ ဝတ္ႀကီးဝတ္ငယ္ကို ျပဳစုႏိုင္ပါေစဟု ဆုေတာင္းလ်က္ရွိပါ ၏။
ဗထူး

ဒီစာ(၈)ေစာင္ကို ဖတ္ၿပီးတဲ့ စာဖတ္သူကသာ ဒီထားဝယ္သားႀကီးကို တန္ဖိုးျဖတ္ပါေတာ့ဗ်ာ..သူရဲေကာင္း တစ္ဦးရဲ႕ ဘ၀နဲ႔ရင္းၿပီး ႏွလုံးသားနဲ႔ ေရးတဲ့ စာေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္မွာ စကားလုံးမရွိပါ။
(ဝန္ခံခ်က္။ ဆရာႀကီးဗိုလ္မႉး ဘရွင္၏ စစ္ေရး၊ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ လူမႈ ေရးဆိုင္ရာ သမိုင္းစာတန္းမ်ား(ဒု-ႀကိမ္)မွ အထက္ေဖာ္ျပပါ စာ(၈)ေစာင္ကို ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here