ေရး-ထားဝယ္ အေတြးထဲဝယ္

0
628

တနသၤာရီအပတ္စဥ္ဂ်ာနယ္ အတြဲ၃၊ အမွတ္၄ စာမ်က္ႏွာ ၇ မွာ ယဥ္စႏိုင္းရဲ႕ တိမ္ျမႇဳပ္ေနသည့္ ေရးၿမိဳ႕ ေဟာင္းသမိုင္းေၾကာင္း စာတမ္းဖတ္ မည္ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ သတင္း ဖတ္ရပါ တယ္။ ဒီသမိုင္း သုေတသန စာတမ္း ဖတ္ပြဲကို ဩဂုတ္လ၂၃ရက္မွာ ေရးၿမိဳ႕ နယ္ ရန္မ်ိဳးေအာင္ရပ္ကြက္ မြန္ဓမၼာ႐ုံမွာ က်င္းပမယ္။ စာတမ္း ၁၀ ေစာင္ေလာက္ ဖတ္မယ္။ ေမာ္လၿမိဳင္ တကၠသိုလ္က ဆရာ^မေတြ လုပ္ထားတဲ့ သုေတသန ေတြကို အေျခခံတယ္။

ေရးၿမိဳ႕ရဲ႕ ေရွးေဟာင္း သမိုင္း ေၾကာင္း၊ ေရးၿမိဳ႕ေဟာင္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စာေပက်မ္းဂန္ေတြကို ဆက္လက္ေဖာ္ ထုတ္ဖို႔ ရည္႐ြယ္ၿပီးလုပ္တယ္။ ဒီ သတင္းမွာပါတဲ့ ဆရာႀကီး ဦးစံဝင္း ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ဆရာတစ္ဦးပါ။ သုေတသနေတြ အမ်ားႀကီးလုပ္ခဲ့ပါ တယ္။ ဆရာမႀကီး ေဒါက္တာေဒၚၾကင္စြမ္ ဆိုရင္လည္း ပထဝီဝင္ဌာန ပါေမာကၡ အေနနဲ႔ ထားဝယ္တကၠသိုလ္မွာ တာဝန္ က်ခဲ့ဖူးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ဆရာမႀကီး ပါပဲ။ ဆရာႀကီးနဲ႔ ဆရာမႀကီးကို ေလး စားအားက်မိသလို မြန္ျပည္နယ္ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈ ေဖာ္ထုတ္ထိန္းသိမ္းမႈကို လည္း ဂုဏ္ယူမိတယ္။

ေရးၿမိဳ႕ဆိုတာ ထားဝယ္နဲ႔ အနီး ဆုံးၿမိဳ႕ျဖစ္တယ္။ အဆက္အသြယ္ လည္းရွိတယ္။ ဒီသတင္းဖတ္ၿပီး သမိုင္း ႐ူးဆိုေတာ့ စာအုပ္ေတြ ျပန္ရွာၾကည့္ တယ္။ စာမ်က္ႏွာ ၁၀၀၀ ေက်ာ္ရွိၿပီး လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ႏွစ္ ေက်ာ္က ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ ခဲ့ရၿပီး မိတၱဴကူးထားခဲ့တဲ့ မြန္ေဆာင္းပါး ေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္ႀကီးကို ေတြ႕တယ္။ ဒီစာအုပ္ကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ဆရာတစ္ဦး ျဖစ္တဲ့ ဆရာဦးၫြန္႔သိန္း ျမန္မာစာဌာန -ပါေမာကၡ (ယခုကြယ္လြန္)က ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ေလာက္က ေပးဖတ္ခဲ့ၿပီး မိတၱဴကူး ထားကြာဆိုၿပီး လမ္းၫႊန္ခဲ့တာပါ။
ye-town
ဒီမြန္ေဆာင္းပါး ေပါင္းခ်ဳပ္စာအုပ္ စာမ်က္ႏွာ ၅၃၈ရွိ ဆရာကိုေအးခက္ (ေမာ္လၿမိဳင္)ေရးသားတဲ့ မြန္ျပည္နယ္ ၁၀ ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ဆဌမအႀကိမ္တိုင္တိုင္ ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ရေသာၿမိဳ႕ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေဆာင္းပါးရွိပါတယ္။ ဆရာ ရဲ႕ေဆာင္းပါးက ေရးၿမိဳ႕အေၾကာင္း ျဖစ္ ပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးက ဘယ္အခ်ိန္ ကတည္းက ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့လဲ မေတြ႕ ရဘူး။ ကရင္ျပည္နယ္ကို ေကာ္သူေလး ျပည္နယ္လို႔ ေရးသားထားတာ ေတြ႕ရ တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေမာ္လၿမိဳင္ကေန ေရး ကို ရထားနဲ႔သြားရင္ ၾကာမယ့္အခ်ိန္ လည္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
ဆရာကိုေအးခက္ရဲ႕ ေရးသားခ်က္ အရ ေရးၿမိဳ႕ကို ၆ ႀကိမ္ တည္ခဲ့တယ္လို႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

ပထမအႀကိမ္ ေရးၿမိဳ႕ကို ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၉၄ခု တေပါင္းလဆုတ္ ၂ ရက္၊ ေသာၾကာေန႔နံနက္ ၁ နာရီအခ်ိန္၊ နကၡတ္ ၁၁ လုံး အပါ (ခရစ္ႏွစ္ ၇၃၂ခု)တြင္ ထားဝယ္ခ႐ိုင္ ေလာင္းလုံးၿမိဳ႕နယ္ ရွိ စဒီ႐ြာတြင္ စိုးစံေသာ မာယာေဒဝီ မင္းသမီးက အခု ေရးၿမိဳ႕ကို အုတ္ျမစ္ခ် တည္တယ္။ ၿမိဳ႕ကိုလည္း အဝိဇၨေဗဖယ် ပူရလို႔ သမုတ္တယ္။ ဒီမင္းသမီးက ၃၅ ႏွစ္ အုပ္စိုးၿပီး တိကၡမင္းႀကီး (အမတ္ႀကီး တိကၡပင္ဘရီ)က ၁၅ ႏွစ္ အုပ္ခ်ဳပ္တယ္။ ဒီေနာက္မွာ အမ်ိဳးအမည္ မထင္ရွားတဲ့ အမတ္တစ္ဦး အုပ္ခ်ဳပ္ေနခ်ိန္ ေရးၿမိဳ႕ ပ်က္စီးသြားတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဆိုတာ မေတြ႕ရဘူး။

ဒုတိယအႀကိမ္အျဖစ္ ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၈၀၀ ခု ( ခရစ္ႏွစ္ ၁၄၃၈ခု)မွာ ဟံသာ၀တီက ဓမၼေစတီစစ္သူႀကီးဟာ ထားဝယ္၊ ၿမိတ္၊ တနသၤာရီကို ခ်ီတက္ တဲ့အခါ ေရးၿမိဳ႕ေဟာင္းကို ေတြ႕ၿပီး ရာဇ သီဟေဇယ်ပူရၿမိဳ႕လို႔ သမုတ္ၿပီး ၿမိဳ႕သစ္ ျပန္တည္တယ္။ ၿမိဳ႕သက္တမ္း ၁၂၉ ႏွစ္ အၾကာ ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၉၂၉ ခုႏွစ္မွာ ပ်က္စီးျပန္တယ္။ ဒီၿမိဳ႕ေကာင္းစားစဥ္က ကေလာ့႐ြာ၊ ေကာ့လႈိင္႐ြာ၊ ဝါေပါင္႐ြာ၊ မင္းကြန္း႐ြာ၊ ေခါဇာ႐ြာ၊ ဘီလခတ္႐ြာ၊ ေတာင္ဘုံ႐ြာ၊ ေသာင္ျပင္႐ြာ၊ အံဒင္႐ြာ၊ သကၤန္း ကၽြန္း႐ြာ၊ ယင္းဒိန္႐ြာနဲ႔ လမိုင္း ႐ြာေတြက လက္ေအာက္ခံေတြျဖစ္တယ္လို႔ အဆိုရွိတယ္။
တတိယအႀကိမ္အျဖစ္ ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၁၁၂၆ ခု (ခရစ္ႏွစ္ ၁၇၆၄ခု) ကုန္းေဘာင္ေခတ္ ဆင္ျဖဴရွင္မင္း လက္ ထက္ ထားဝယ္ေၾကာင္းခ်ီ မဟာေနာ္ရ ထာက ေရးၿမိဳ႕ေဟာင္းကို ေတြ႕ၿပီး ၾကား စခန္းအျဖစ္ ေရးၿမိဳ႕ကို တစ္ခါျပန္တည္ တယ္။ ၿမိဳ႕သက္တမ္း ၁၀ႏွစ္ၾကာၿပီး ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၁၃၆ခုမွာ ၿမိဳ႕ပ်က္ ျပန္တယ္။

စတုတၳအႀကိမ္အျဖစ္ ကုန္းေဘာင္ ေခတ္ စဥ့္ကူးမင္းလက္ထက္ ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၁၁၃၉ခု ( ခရစ္ႏွစ္ ၁၇၇၇ခု)တည္ျပန္တယ္။ ဒီၿမိဳ႕ကလည္း ထပ္ ပ်က္ျပန္လို႔ ဘိုးေတာ္ဘုရား လက္ထက္ ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၁၅၄ခု (ခရစ္ႏွစ္ ၁၇၉၂ခု)မွာ ပဥၥမအႀကိမ္ တည္ျပန္တယ္။ ဒီေနာက္မွာေတာ့ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ ပထမစစ္ပြဲျဖစ္ၿပီး ခရစ္ႏွစ္ ၁၈၂၆ခု ရႏၲပိုစာခ်ဳပ္အရ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္ ေရာက္သြားခဲ့တယ္။
ခရစ္ႏွစ္ ၁၉၆၉ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ ၂၂ ရက္မွာ မီးေဘးေၾကာင့္ ေရးၿမိဳ႕ တစ္ၿမိဳ႕ လုံးေလာင္သြားတယ္။ ၁၉၇၂ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ(၂) ရက္ေန႔ ညေန ၄ နာရီ ၃၀မိနစ္မွာ ေသနတ္ပစ္ေဖာက္ၿပီး ေရွးထုံးတမ္းစဥ္လာအရ ၿမိဳ႕ပတ္လည္ (၉)ေနရာမွာ နမိတ္ေက်ာက္တိုင္ စိုက္ထူ ၿပီး ဆဌမအႀကိမ္အျဖစ္ ၿမိဳ႕ကို ျပန္လည္ တည္ေထာင္ခဲ့တယ္။ ဒီေရးၿမိဳ႕က အခု ခ်ိန္တိုင္ စည္ကား တိုးတက္ေနတယ္လို႔ ေတြ႕ရတယ္။ ေရးၿမိဳ႕ရဲ႕ မူလတည္ မာယာေဒဝီမင္းသမီး သမုတ္ခဲ့တဲ့ အမည္ က အဝိဇၨာေဇယ်ပူရၿမိဳ႕လို႔လည္း ဆက္ လက္ ေဖာ္ျပထားတယ္။

မြန္ေဆာင္းပါး ေပါင္းခ်ဳပ္ စာမ်က္ ႏွာ ၅၄၈ရွိ ဆရာဦးျမင့္ေဆြ (ဇင္းက်ိဳက္) ရဲ႕ မြန္ျပည္နယ္ေတာင္ ဘက္စြန္းက လြမ္းေအာင္ဖန္ ေဆာင္းပါးမွာလည္း ေရးၿမိဳ႕ကို ထားဝယ္အဆက္ အႏြယ္ဝင္ မာယာေဒဝီအမည္ရွိ မင္းသမီးတစ္ပါးက အဝိဇၨာေဇယ်ပူရ အမည္နဲ႔ စတင္ တည္ ေထာင္တယ္။ ၿမိဳ႕ကို ေဆးစီရင္တည္ ေဆာင္ခဲ့လို႔ ေဘးအႏၲရာယ္အေပါင္းကို ေအာင္ႏိုင္ရာ ၿမိဳ႕အျဖစ္ ေက်ာ္ၾကားတယ္။ က်ားက သမင္ကို လိုက္ရာ ဒီၿမိဳ႕ေရာက္ ရင္ သမင္ကက်ားကို ျပန္လိုက္လို႔ ေအာ ခ် ရတဲ့ၿမိဳ႕ကလို႔ ဆိုတယ္။ ဒီေန႔တိုင္ ေအာင္ ေရးတစ္နယ္လုံး ေႁမြကင္းမရွိသ ေလာက္နည္းၿပီး ဒီအႏၲရာယ္ကေန မရွိ သေလာက္ နည္းတယ္လို႔ဆိုတယ္။

ေရးဆိုတဲ့စကားလုံးက မြန္ဘာသာ ေရစ္ကလာတယ္။ ေရးၿမိဳ႕ေဝါဟာရနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မူကြဲ ၂ မ်ိဳးရွိတယ္။ (၁)မ်ိဳးက မြန္ဘာသာ (ဇရ)၊ ျမန္မာလို ရာဝင္အိုး၊ စရည္းအိုးလို႔ အဓိပၸါယ္ ရတယ္။ ေရးၿမိဳ႕ကို လက္မြန္မဆြ တည္ ေထာင္စဥ္က ၿမိဳ႕႐ိုးတံခါးေပါက္ေတြ မွာ မီးေနသည္ အမ်ိဳးသမီးေတြကို ရာဝင္ အိုးႀကီးေတြထဲ ထည့္ၿပီးစေတးခဲ့တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ဗ်ာ ဆရာဦးျမင့္ ေဆြရဲ႕ ေဆာင္းပါးစာမ်က္ႏွာ ေတြက ကၽြန္ေတာ္မိတၱဴကူးစဥ္က က်န္ေနခဲ့ တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒုတိယမူကြဲကို မေတြ႕ ရဘူး။ သိရွိသူမ်ားက ျဖည့္စြက္ေစခ်င္ တယ္။

ဒီေဆာင္းပါး(၂)ပုဒ္က ကၽြန္ေတာ္ ကို ရင္ခုန္ေစပါတယ္။ ပထမေဆာင္းပါး ကေတာ့ အတိအက်ကို ၫႊန္းပါတယ္။ အခုေရးလို႔ ေခၚေနတဲ့ၿမိဳ႕ကို ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၉၄ခု တေပါင္းလဆုပ္ (၂)ရက္၊ ေသာၾကာေန႔နံနက္ (၁)နာရီ အခ်ိန္၊ နကၡတ္(၁၁)လုံးအပါ (ခရစ္ႏွစ္ ၇၃၂ခု)တြင္ ထားဝယ္ခ႐ိုင္ ေလာင္းလုံး ၿမိဳ႕နယ္ရွိ စဒီ႐ြာတြင္ စိုးစံေသာ မာယာ ေဒဝီမင္းသမီးက အခုေရးၿမိဳ႕ကို အုတ္ျမစ္ ခ်တည္တယ္။ ၿမိဳ႕ကိုလည္း အဝိဇၨေဇယ် ပူရလို႔ သမုတ္တယ္။ ဒီမင္းသမီးက (၃၅)ႏွစ္အုပ္ခ်ဳပ္တယ္။ ဒုတိယ ေဆာင္း ပါးမွာလည္း ေရးၿမိဳ႕ကို ထားဝယ္အဆက္ အႏြယ္ဝင္ မာယာေဒဝီအမည္ရွိ မင္းသမီး တစ္ပါးက အဝိဇၨာေဇယ်ပူရ အမည္နဲ႔ စတင္ တည္ေထာင္တယ္လို႔ ဆိုတယ္။

ေဆာင္းပါးရွင္(၂)ဦးရဲ႕ သမိုင္း အခ်က္အလက္ေတြက ဘယ္ကရတယ္။ ဘယ္လိုမွတ္တမ္းရွိတယ္ဆိုတာ မသိပါ ဘူး။ ဒီေဆာင္းပါး(၂)ခုအရ ေရးၿမိဳ႕ကို ထားဝယ္မင္းသမီး တည္တယ္ဆိုတာ က်ိန္းေသလို႔ေျပာႏိုင္တယ္။ ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၉၄ခုလို႔ ေတြ႕ရတဲ့အတြက္ ခရစ္ႏွစ္ ၇၃၂ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာႀကီး ထားဝယ္ေက်ာ္မင္းရဲ႕ ထားဝယ္ယဥ္ ေက်းမႈအျမဳေတစာအုပ္ စာမ်က္ႏွာ ၈ မွာ ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၉၄ခု (ခုႏွစ္တူ) မွာ ေအာင္ယာ၀တီၿမိဳ႕ကေန ရႏၲပိုမင္း ဟာ ဘုမၼိေဒ၀နာဂရၿမိဳ႕သစ္ တည္ၿပီး ေ႐ြ႕ေျပာင္းစိုးစံတယ္။ ဘုမၼိေဒ၀နာ ဂရဆိုတာ အခုေမာင္မယ္ေရွာင္လို႔ေဖာ္ ျပထားတယ္။ ဒီသကၠရာဇ္အရဆိုရင္ သာဂရၿမိဳ႕တည္ႏွစ္ ခရစ္ႏွစ္ ရ၅၁ခု (ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၁၃ခု)ထက္ ေစာပါ တယ္။ ထားဝယ္မွတ္တမ္း အခ်ိဳ႕အရ ေဝဒီကို ခရစ္ႏွစ္ ၇၅၄ခု ( ေကာဇာ သကၠ ရာဇ္ ၁၁၆ခု)လို႔ ေတြ႕ရလို႔ နီးစပ္တာ ေတြ႕ရတယ္။

ဆရာဦးေအးကို ေဆာင္းပါးအရ ေရးၿမိဳ႕ကို ပထမဆုံးတည္ေထာင္သူက ထားဝယ္ခ႐ိုင္ ေလာင္းလုံးၿမိဳ႕နယ္ စဒီ႐ြာ တြင္ စိုးစံေသာ မာယာေဒဝီ မင္းသမီး လို႔ဆိုတယ္။ ဆရာဦးျမင့္ေဆြ ကလည္း ထားဝယ္ အဆက္အႏြယ္ဝင္ မာယာေဒဝီ လို႔ဆိုတယ္။ စဒီဆိုတဲ့ ႐ြာကို ထားဝယ္မွာ ရွာၾကည့္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ မေတြ႕ဖူးပါ။ ေလာင္းလုံးထဲမွာလည္း မေတြ႕ဖူးပါ။ စဒီနဲ႔ အနီးစပ္ဆုံးက ေဝဒီ ပဲရွိတယ္။

ေဝဒီကို ဆရာႀကီးထားဝယ္ေက်ာ္ မင္းအလိုအရ ေကာဇာသကၠရာဇ္ ( ၅၉၀)ခု-ခရစ္ႏွစ္ (၁၂၂၈ ခု)လို႔ဆိုတယ္။ ဆရာႀကီး ေ႐ႊဝယ္ဧက ေကာဇာသကၠရာဇ္ ( ၇၉၂)ခု- ခရစ္ႏွစ္ (၁၄၃၀)ခုလို႔ဆို တယ္။ ထားဝယ္ ဇာတ္လမ္း တစ္ပုဒ္ကို ဆရာႀကီး ေ႐ႊဝယ္ဧရဲ႕ ထားဝယ္ရာဇဝင္ သမိုင္းစာအုပ္မွာ ေတြ႕ရတယ္။ ေဝဒီ ဘုရင္ ေစာသီလမင္း၊ သက္ေတာ္ေစာင့္ ေမာင္ဗအဲနဲ႔ ဇနီးမယ္ေစာ (ေစာပညာ လည္းေခၚ)တို႔ျဖစ္တယ္။
ေစာသီလမင္းက မယ္ေစာကို လိုခ်င္လို႔ ေယာက္်ားျဖစ္တဲ့ ေမာင္ဗအဲကို သတ္တယ္။ ဒီေတာ့ မယ္ေစာကေလွႀကဳံ စီးၿပီး ထြက္ေျပးတယ္။ စိန္႔ျပည္ ေရာက္တယ္။ စိန္႔ျပည္မွာလဲ မင္းမရွိလို႔ မယ္ေစာကို ဘုရင္မ အျဖစ္တင္ေျမာက္ တယ္။ စိန္႔ျပည္ဆိုတာ စိန္(ယူနန္ျပည္)လို႔ ပညာရွင္ေတြက သတ္မွတ္တယ္။ ဒီမယ္ေစာကဘဲ မုတၱသုခနာဂရၿမိဳ႕ ကိုတည္တဲ့ မင္းတရားရဲ႕ ေရာဂါေပ်ာက္ ကင္းေအာင္ ကုသေပးတာလည္း ေနာက္ ဆက္တြဲ ေတြ႕ရတယ္။ ၿပီးေတာ့ မင္းတရားနဲ႔ လက္ထပ္ၿပီး စိန္႔ျပည္ကို ထြက္သြားတယ္လို႔ ဆရာႀကီးေ႐ႊဝယ္ဧက ဆိုတယ္။

ဇာတ္လမ္းက ရွည္ေနလို႔ နိဂုံးခ်ဳပ္ ရရင္ ေရးၿမိဳ႕ကို ထားဝယ္ မင္းသမီးတည္ တယ္။ ခုႏွစ္ေတြက ႐ႈပ္ေနလို႔ ခဏ ေဘးဖယ္ထားလိုက္ပါ။ ေနာက္မွ ဆက္ စဥ္းစားမယ္။ ထားဝယ္မွတ္တမ္းေတြ ကလည္း ထားဝယ္သူတစ္ဦး ထားဝယ္ ကေန ထြက္ခြာသြားတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ စိန္ျပည္(ယူနန္)ကို ေလွနဲ႔သြားလို႔ မရပါဘူး။ ေရးကိုေလွနဲ႔ အလြယ္သြား လို႔ရတယ္။ ဒီဇာတ္လမ္းက ဆက္စပ္ မႈရွိ^မရွိ ဆက္ေလ့လာရမွာ ျဖစ္တယ္။ ပ်ဴနဲ႔ပတ္သက္ရင္ ပန္ထြာမင္းသမီးရွိ တယ္။ မြန္နဲ႔ပတ္သက္ရင္ စမၼေဒဝီရွိတယ္။ ထားဝယ္နဲ႔ပတ္သက္ရင္ မာယာေဒဝီ ရွိေနတယ္။

ေရးၿမိဳ႕စာတမ္းဖတ္ပြဲက ထားဝယ္ အတြက္ အေရးႀကီးတယ္။ ဒီစာတမ္းဖတ္ပြဲရဲ႕ေဖာ္ထုတ္ခ်က္ေတြကို ထားဝယ္ တိုင္း သိထားေစခ်င္တယ္။ ဘာျဖစ္ လို႔လဲဆိုေတာ့ ေရးၿမိဳ႕ကို ပထမဆုံး တည္ ေထာင္ခဲ့သူက ထားဝယ္သူ (ထားဝယ္ မင္းသမီး) ျဖစ္ေနလို႔ပါ။ ဆရာ ဦးေအးကို အဆိုအရ ေရးၿမိဳ႕ကို သကၠရာဇ္ ၉၄ ခု (ခရစ္ႏွစ္ ၇၃၂ခု)ျဖစ္ခဲ့ရင္ ထားဝယ္ ေတြ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း ၁၃၀၀ခန္႔ ကတည္းက ထားဝယ္မွာ ရွိေနၿပီလို႔ သက္ေသျပတာ ျဖစ္တယ္။ ေရးၿမိဳ႕တြင္ လာမယ့္ ဩဂုတ္လ ၂၃ ရက္မွာ က်င္းပမယ့္ စာတမ္းဖတ္ပြဲအား ဂုဏ္ယူဝမ္း ေျမာက္စြာ ႀကိဳဆိုပါေၾကာင္း ေရးသား လိုက္ပါတယ္။