ေဘးမထြက္ေသာ ေဘးထြက္ေဘာမ်ား

ကိုဗစ်ဒုတိယလှိုင်းကာကွယ်ရေး စည်းကမ်းတင်းကြပ်ချက်များ

တစ္ခ်ိန္က ကိုယ္တိုင္ ေဘာလုံး ကစားနည္းကို အ႐ူးအမူး စြဲလန္းခဲ့ဖူးလို႔ လားမသိ။
၂၄ ဃ့ေညညႏူ မွ ထုတ္လႊင့္လ်က္ ရွိေသာ ေဘာလုံးၿပိဳင္ပြဲမ်ားကို အခ်ိန္ ရရင္ရသလို အလြတ္မေပးစတမ္း ၾကည့္ ႐ႈအားေပး ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ ကမၻာ အရပ္ရပ္မွ ေဘာလုံးၿပိဳင္ပြဲမ်ားကို ၾကည့္ ႐ႈရင္း သတိျပဳမိတာေလး တစ္ခု ရွိပါ သည္။

ထိုအရာကား အားကစားနည္း မ်ား၏ အလွတရားတစ္ခုျဖစ္ေသာ အား ကစား စိတ္ဓာတ္ (သို႔မဟုတ္) လူႀကီးလူေကာင္း စိတ္ဓာတ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။
အမ်ားသိၾကသည့္အတိုင္း အားက စားဟူသည္ ခြန္အားႏွင့္ ကၽြမ္းက်င္မႈကို အသုံးျပဳၿပီး တြန္းတြန္းတိုက္တိုက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ကစားရေသာ ကစားနည္း တစ္မ်ိဳး ျဖစ္ပါသည္။ ၿပိဳင္ဘက္ ႏွစ္ဦး (သို႔မဟုတ္) ႏွစ္ဖက္အသင္းၾကား  ပိုက္ တန္း ကာဆီးထားေသာ ၾကက္ေတာင္၊ တင္းနစ္၊ ပိုက္ေက်ာ္ျခင္း၊ ေဘာ္လီေဘာ အစရွိေသာ ကစားနည္းမ်ားမွအပ က်န္ ကစားနည္း အေတာ္ မ်ားမ်ားမွာ တြန္း တြန္းတိုက္တိုက္ ကစားရသည္ခ်ည္းပင္။ ထိုေၾကာင့္လည္း ဒဏ္ရာ အနာတရ အနည္းႏွင့္အမ်ားေတာ့ ရရွိၾကစၿမဲ  ျဖစ္ ပါသည္။ball-article
အထူးသျဖင့္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး  အၾကား အကာအရံ အတားအဆီး မရွိဘဲ ေျပးေျပးလႊားလႊား တြန္းတြန္း တိုက္တိုက္ ကစားရေသာ ေဘာလုံးလို ကစားနည္း၌ ဒဏ္ရာအနာတရ ပိုျဖစ္ ေလ့ ရွိပါသည္။
အပတ္စဥ္ စေန၊ တနဂၤေႏြေန႔တိုင္း ထုတ္လႊင့္ေနက် အဂၤလန္ ပရီးမီးယား လိဂ္၊ စပိန္လာလီဂါ၊ အီတလီစီးရီးေအ၊ ဂ်ာမန္ ဘြန္ဒက္စလီဂါ…အစရွိသည့္ ကမၻာ့ ထိပ္တန္း ကလပ္အသင္းႀကီးမ်ား ယွဥ္ၿပိဳင္ ကစားၾကေသာ ေဘာလုံးပြဲမ်ား ကို ၾကည့္႐ႈအားေပးရင္း မၾကာခဏ ဆိုသလို ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ ဓေလ့ ထုံးတမ္း အစဥ္အလာေလး တစ္ခုကို သတိျပဳ မိပါသည္။
ထိုအရာကား တစ္ဖက္ႏွင့္တစ္ဖက္ သဲႀကီးမဲႀကီး ယွဥ္ၿပိဳင္ကစားေနၾကေသာ ေဘာလုံးပြဲတစ္ပြဲတြင္ ကစားသမားတစ္ ဦးက ေဘာလုံးကို လြတ္လြတ္ ကၽြတ္ ကၽြတ္ ဆြဲေျပးသြားခိုက္ (မိမိ ပေယာဂ ေၾကာင့္ မဟုတ္ဘဲ) တစ္ဖက္ အသင္း သားတစ္ဦးဦး အေၾကာင္း တစ္ခုခု ေၾကာင့္ ကြင္းထဲ အနာတရျဖစ္ၿပီး လဲက်ေနတာ ေတြ႕ရွိပါက ကစားသမား အမ်ားစုမွာ မိမိေျခထဲေရာက္ရွိ ေနေသာ ေဘာလုံးကို စည္းအျပင္ ကန္ထုတ္ၿပီး ေဘးထြက္ေဘာ ျပဳလုပ္ေပးေလ့ ရွိပါ သည္။
အဆိုပါ ဒဏ္ရာရ ကစားသမားကို ေဆးအဖြဲ႕က ကြင္းအျပင္ သယ္ထုတ္ၿပီး ေဘာလုံးပြဲကို ျပန္လည္ စတင္ေသာအခါ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းအရ တစ္ဖက္ အသင္းက ေဘးထြက္ေဘာ ေျမႇာက္ခြင့္ ရရွိေပမယ့္ ၿပိဳင္ဘက္အသင္းသား၏ အားကစားသမား ပီသေသာ စိတ္ဓာတ္ ကို အခြင့္အေရး မယူသည့္သေဘာျဖင့္ ထိုေဘးထြက္ေဘာကို မိမိအသင္းသား တစ္ဦးထံ ေျမႇာက္ေပးၿပီး အဆိုပါ ကစားသမားက ၿပိဳင္ဘက္ ကစားသမား တစ္ဦးဦးထံ ေဘာလုံးကို ျပန္ကန္ ပို႔ေပးေလ့ရွိပါသည္။ ထိုသို႔ တမင္တကာ ေဘးထြက္ေဘာ ျပဳလုပ္ေသာ ကစား သမားကို တစ္သင္းတည္း ကစား ေဖာ္မ်ားက အျပစ္မတင္ၾကသလို ၿပိဳင္ ဘက္ ကစားသမားမ်ားေရာ၊ ပရိသတ္ မ်ားကပါ တေလးတစား လက္ခုပ္တီး ဩဘာေပးေလ့ ရွိပါသည္။
အဆိုပါ ျဖစ္စဥ္၌ တစ္ဖက္အသင္း သားႏွင့္ တြန္းတြန္းတိုက္တိုက္ ေဘာလုံး ယွဥ္လုၾကေသာေၾကာင့္ ဒဏ္ရာ ရရွိ ခဲ့ျခင္း မဟုတ္ဘဲ မိမိဘာသာ ေျပးရင္း လႊာရင္း မေတာ္တဆ ဒဏ္ရာ ရရွိခဲ့ျခင္း ေၾကာင့္  ကြင္းလယ္ဒိုင္လူႀကီး အေနႏွင့္ ကစားပြဲကို ေခတၱရပ္နားရန္ ခရာမႈတ္ခြင့္ မရွိေပ။ ဆက္လက္ ကစားျခင္း၊ ေဘး ထြက္ေဘာ ျပဳလုပ္ျခင္းမွာ ကစားသမား တစ္ဦးခ်င္းစီ၏ လူႀကီးလူေကာင္း ပီသျခင္း မပီသျခင္းႏွင့္သာ သက္ဆိုင္ သည္။ ထို႔အျပင္ ၿပိဳင္ဘက္အသင္း ကစားသမား၏ စာနာမႈေၾကာင့္ ရရွိေသာ ေဘးထြက္ေဘာကို အခြင့္အေရး မယူလို သည့္ သေဘာျဖင့္ ေဘာလုံးကို တစ္ဖက္အသင္း ကစားသမား တစ္ဦးဦး ထံ ျပန္လည္ ကန္ပို႔ေပးျခင္း မွာလည္း ၿပိဳင္ပြဲ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမွာ တရားဝင္ ျပ႒ာန္းထားျခင္း မရွိေပ။ သို႔ေသာ္ လူႀကီးလူေကာင္း ပီသေသာ ကစား သမားတိုင္းလိုလို အဆိုပါ က်င့္ဝတ္ကို ကိုယ့္အသိႏွင့္ကိုယ္ လိုက္နာေစာင့္ ထိန္းၾကပါသည္။
ခ်စ္စရာ့ ေဘးထြက္ေဘာမ်ား ပါေပ။
နိစၥဓူ၀ ဘ၀ျဖတ္သန္းမႈမ်ားတြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မလြဲသာ မေရွာင္သာ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး စိတ္အဖုံဖုံႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕ ဆက္ဆံ ၾကရပါသည္။ ထိုသို႔ ႀကဳံေတြ႕ ဆက္ဆံၾကရာဝယ္  မိမိေျခထဲ ေဘာလုံး ေရာက္ရွိေနပါက တစ္ဖက္အသင္းမွ က စားသမားတစ္ဦးဦး မည္သည့္ အ ေၾကာင္းေၾကာင့္ပင္ ကြင္းထဲ ဒဏ္ရာ ရရွိၿပီး လဲက်ေနေစကာမူ ကြင္း လယ္ ဒိုင္လူႀကီး ခရာမမႈတ္မခ်င္း ကစားပြဲကို ရပ္တန္႔ေပးေလ့ မရွိေသာ ကစားသမားလို  လူပုဂၢိဳလ္မ်ားေၾကာင့္ စိတ္ညစ္ၫူးရသလို  ေဘးထြက္ေဘာ လွလွပပ ျပဳလုပ္တတ္ ေသာ ကစားသမား လို လူပုဂၢိဳလ္မ်ား ေၾကာင့္လည္း စိတ္လက္ၾကည္သာ ခ်မ္းေျမ႕ရပါသည္။
တစ္ခါက ေဘးထြက္ေဘာ လွလွ ပပ ကန္ထုတ္တတ္ေသာ သူငယ္ ခ်င္းတစ္ဦးႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕ခဲ့ ရဖူးပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းမွာ စည္ပင္ေဈး၌ ဖိနပ္ဆိုင္ ဖြင့္လွစ္ ေရာင္းခ်လ်က္ရွိၿပီး တစ္ခါတရံ အားအားလပ္လပ္ ရွိပါက သူ႕ထံသြားေရာက္ကာ ေဈးအတြင္း ဖြင့္လွစ္ထားေသာ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္၌ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ရင္း စကားေဖာင္ ဖြဲ႕ေလ့ ရွိပါသည္။ တစ္ေန႔ ကၽြန္ေတာ္ ေဈးထဲသို႔ ေရာက္သြားေသာအခါ ကၽြန္ ေတာ့္ မိတ္ေဆြဆိုင္၌ ေဈးဝယ္သူ ႏွစ္ဦး ေရာက္ရွိေနေသာေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သူအား အေရာင္းအဝယ္ ျပဳလုပ္ ၿပီးစီးမွ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ လိုက္ခဲ့ရန္ ေျပာရာ သူငယ္ခ်င္းက ကၽြန္ေတာ့္အား ” ခဏေစာင့္” ဟု ေျပာၿပီး ေဈးဝယ္သူ ႏွစ္ဦးကို ” အစ္မတို႔ နံေဘးဆိုင္မွာ ေဈး ဆစ္ထားတဲ့ ဖိနပ္ေတြ အရင္သြား ဝယ္လိုက္ပါဦး၊ ၿပီးမွ ကၽြန္ေတာ့္ဆိုင္မွာ ဝယ္ခ်င္တာေလးေတြ ရွိေသးရင္ လာ ဝယ္ေပါ့”ဟု ေျပာၾကားကာ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အတူ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထြက္ခဲ့ေလ သည္။
လက္ဖက္ရည္ဆိုင္သို႔ ေရာက္ေသာ အခါ ကၽြန္ေတာ္က သူငယ္ခ်င္းအား ” ခုန က ေဈးဝယ္သူႏွစ္ဦး တစ္ဖက္ဆိုင္မွာ ဝယ္ၿပီး မင္းဆိုင္မွာ ျပန္လာဝယ္လို႔ မင္းမရွိရင္ မေရာင္းရ ျဖစ္ေနမွာေပါ့၊ သူတို႔ကို ေစာင့္ေရာင္းၿပီးမွ လိုက္ခဲ့လည္း ရသားနဲ႔”ဟု အားမလို အားမရ ေျပာရာ သူငယ္ခ်င္းက ယခုလို ျပန္ေျပာလိုက္ ပါသည္။
” စိတ္မပူပါနဲ႔ကြာ…သူတို႔ ဆႏၵရွိလို႔ ငါ့ဆိုင္မွာ ျပန္လာဝယ္ရင္ နံေဘးဆိုင္က ေရာင္းေပးပါလိမ့္မယ္၊ တစ္ဦးေမတၱာ တစ္ဦးမွာ ဆိုသလိုေပါ့ သူငယ္ခ်င္း၊ အခုလိုပဲ ငါမၾကာခဏဆိုသလို အျပင္ သြားတိုင္း ငါ့ဆိုင္ကို ဆိုင္နီးနားခ်င္းေတြ ကူေရာင္း ေပးေနက်ပါ”
သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ၏ စကားဆုံး ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ၾကည့္ခဲ့ဖူးေသာ ေဘာ လုံးပြဲတခ်ိဳ႕မွ တမင္တကာ ကန္ထုတ္ ေသာ ေဘးထြက္ေဘာမ်ားကို အလိုလို ျပန္ျမင္ေယာင္ မိပါသည္။ စည္ပင္ေဈး တို႔ မည္သည့္ ေ႐ႊဆိုင္တန္း၊ အထည္ ဆိုင္တန္း၊ ဖိနပ္ဆိုင္တန္း….စသည္ျဖင့္ ကုန္ပစၥည္း အမ်ိဳးအစား တူရာမ်ားကို စုေပါင္း ေရာင္းခ်ေလ့ရွိသည့္အျပင္ တစ္ ဆိုင္ႏွင့္ တစ္ဆိုင္ ကပ္လ်က္ တည္ရွိၾက ေလသည္။ ထိုေၾကာင့္ ဘီလူးစည္း လူ႕စည္းဆိုသလို ေစာင့္စည္းမႈ မရွိဘဲ မိမိ ေဘာလုံးရရွိေနစဥ္ တစ္ဖက္ အသင္းသား ဘာျဖစ္ျဖစ္ ကြင္းလယ္ဒိုင္ ခရာ မမႈတ္မခ်င္း ရပ္နားေလ့မရွိေသာ ေဘာလုံးသမားလို စိတ္ထားမ်ိဳးျဖင့္ ေရာင္းခ်ပါလၽွင္ အခန္႔မသင့္ပါက ဆိုင္ နားနီးခ်င္း တစ္သက္လုံး ခါးသီးေသာ ၿပိဳင္ဘက္မ်ား အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိသြား ႏိုင္ပါသည္။
သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းမွာ ေဘးထြက္ေဘာ ကန္တတ္သူ တစ္ဦးမို႔ သူ႕ဆိုင္ ပတ္ဝန္းက်င္၌ တုံ႔လွည့္ ေမတၱာတရားျဖင့္ ေအးခ်မ္းလို႔။ အခ်င္း ခ်င္း ႐ိုင္းပင္းကူညီမႈဟူေသာ စာနာ စိတ္ျဖင့္ ေႏြးေထြးလုံၿခဳံလို႔။
တစ္ခါတုန္းကလည္း မိသားစု ထမင္းဝိုင္းမွာ ေဘးထြက္ေဘာ ကန္ ထုတ္တတ္သူ တစ္ဦးႏွင့္ ႀကဳံဆုံခဲ့ ရဖူးပါသည္။ ငယ္စဥ္က ကၽြန္ေတာ့္မွာ”ဖိုးေဇာ္” ဟူေသာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦး ရွိခဲ့ဖူးပါသည္။ ဖိုးေဇာ္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ကား အိမ္နီးခ်င္းျဖစ္သလို သက္တူ႐ြယ္ တူ ေတြမို႔ ကစားလည္း အတူတူ၊ ေက်ာင္း သြားလည္း အတူတူ အၿမဲတတြဲတြဲ ရွိခဲ့ ၾကသလို သူ႕အိမ္ ကိုယ္စား၊ ကိုယ့္အိမ္ သူစားအထိ ရင္းႏွီးခဲ့ၾကပါသည္။ ဖိုး ေဇာ္မွာ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ ငါးဦး ရွိၿပီး ဖခင္မွာ ႐ုံးစာေရး တစ္ဦး ျဖစ္ေလ သည္။ ဖိုးေဇာ္တို႔ တစ္မိသားစုလုံးမွာ ဖခင္ႀကီး၏ ႐ုံးစာေရးလစာ တစ္ခုတည္း ကို မွီခို ေနရသည့္အျပင္ ဖခင္ႀကီးမွာ အလြန္ ႐ိုးသား ေအးေဆး သူမို႔ ေဘး ပန္းဝင္ေငြ မရွာတတ္ေပ။ ထိုေၾကာင့္ ဖိုးေဇာ္တို႔ မိသားစုမွာ စားဝတ္ ေနေရး ၾကပ္တည္းလွသလို မိသားစု ထမင္းဝိုင္း မွာ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ဟင္းလ်ာမ်ား ခ်က္ ျပဳတ္ မစားေသာက္ႏိုင္ၾကေပ။ သို႔ေသာ္ လခထုတ္ရက္ ေရာက္ေသာအခါ ဖိုးေဇာ္ မိခင္ႀကီးက ခင္ပြန္းသည္ ႀကိဳက္ တတ္ေသာ ဟင္းလ်ာမ်ားကို ဖြယ္ဖြယ္ ရာရာ ခ်က္ျပဳတ္ ေကၽြးေမြးေလ့ ရွိပါ သည္။ ထိုသို႔ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ခ်က္ျပဳတ္ ထားသည့္ေန႔ ထမင္းဝိုင္းသို႔ ေရာက္ တိုင္း ဖိုးေဇာ္ ဖခင္ႀကီးမွာ ႐ုံးဆင္း ခါနီးမွ လက္ဖက္ရည္ ေသာက္ လာ ေသာေၾကာင့္ ရင္ျပည့္ ရင္ကယ္ ျဖစ္ စၿမဲ၊ ဇနီးျဖစ္သူက သူ႕ပန္းကန္ထဲ ခပ္ထည့္ေပးသမၽွ ဟင္းလ်ာမ်ားကို ဗိုက္ျပည့္ေနလို႔ဟု အေၾကာင္းျပကာ သားသမီးမ်ား ထမင္းပန္းကန္ထဲသို႔ ေဘးထြက္ေဘာ လုပ္ပစ္ စၿမဲပင္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစုဝင္ေတြထဲမွာ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ၊ ကၽြန္ေတာ္ တို႔ ေနထိုင္ေသာ ကမၻာႀကီးမွာ ဖိုးေဇာ္ ဖခင္လို၊ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းလို ေဘးထြက္ ေဘာကန္တတ္သူေတြ မ်ားမ်ား စားစား ရွိေစခ်င္မိပါသည္။
ဒါမွလည္း ဤကမၻာ ေလာကႀကီး သည္ တုံ႔လွည့္ ေမတၱာတရား၊ ကိုယ္ခ်င္း စာတရားမ်ားျဖင့္ လႊမ္းၿခဳံကာ သာယာ လွပ ေနပါလိမ့္မည္။
တကယ္ေတာ့ ဤကမၻာ ေလာက ႀကီးထဲ၌ ေဘးမထြက္ေသာ ေဘးထြက္ ေဘာမ်ား မကန္သင့္ေသာ အရပ္ေဒသ ဆိုလို႔ အပ္ဖ်ားတစ္ေထာက္စာမၽွပင္ ရွိမည္ မထင္ပါ။